KISA ÜRÜN BİLGİSİ - REKAMBYS 900 MG/3 ML IM ENJEKSİYONLUK UZATILMIŞ SALIMLI SÜSPANSİYON
1. BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI
REKAMBYS 900 mg/3 mL IM enjeksiyonluk uzatılmış salımlı süspansiyon Steril
2. KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM
3 mL flakon
Her bir 3 mL flakon 900 mg rilpivirin içerir
Yardımcı maddeler
Sodyum dihidrojen fosfat monohidrat...................2mg/mL
Sodyum hidroksit (pH ayarı ve izotonisite için)....0,866mg/mL
Yardımcı maddeler için bölüm 6.1’e bakınız.
3. FARMASÖTİK FORM
Enjeksiyon için uzun salımlı süspansiyon
Beyaz ila beyaza yakın süspansiyon.
4. KLİNİK ÖZELLİKLER
4.1 Terapötik endikasyonlar
REKAMBYS stabil bir antiretroviral rejimi ile virolojik olarak baskılanmış olan (her mL’de 50 kopyadan daha az HIV-1 RNA) ve NNRTI ve INI sınıfı ajanlara karşı mevcut ya da geçmişte viral direnç bulgusu ve virolojik başarısızlık öyküsü bulunmayan erişkin hastalardaki insan immün yetmezlik virüsü tip 1 (HIV-1) enfeksiyonunun tedavisinde, kabotegravir enjeksiyonu ile kombine kullanımda endikedir (bkz. Bölüm 4.2, 4.4 ve 5.1).
4.2 Pozoloji ve uygulama şekli
Tedavi HIV enfeksiyonunun yönetiminde deneyimli bir hekim tarafından reçete edilmelidir. Her bir enjeksiyon sağlık mesleği mensubu tarafından uygulanmalıdır.
REKAMBYS’e başlamadan önce sağlık mesleği mensubu, gerekli enjeksiyon planını kabul eden hastaları dikkatlice seçmeli ve viral baskılamayı devam ettirmek ve unutulan dozlarla ilişkili viral geri tepme (rebound) ve potansiyel direnç gelişimi riskini azaltmak için planlanan dozlama vizitlerine bağlı kalmanın önemi hakkında onları bilgilendirmelidir.
REKAMBYS + kabotegravir enjeksiyonu ile tedavinin sonlandırılmasının ardından, son 1 aylık enjeksiyondan en geç bir ay sonra veya son 2 aylık enjeksiyondan en geç iki ay sonra tamamen baskılayıcı bir antiretroviral rejim alternatifi seçilmesi gereklidir (bkz. Bölüm 4.4).
Önerilen dozlama için kabotegravir enjeksiyonunun reçeteleme bilgisine başvurulmalıdır. Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi
REKAMBYS (rilpivirin enjeksiyonu) oral girişle veya girişsiz (doğrudan enjeksiyona) başlatılabilir.
Sağlık personeli ve hasta, rilpivirin enjeksiyonlarına başlamadan önce toleransı değerlendirmek için oral giriş olarak rilpivirin tabletleri kullanmaya karar verebilir (Tablo 1'e bakınız) veya doğrudan rilpivirin enjeksiyonuna geçebilir (sırasıyla aylık ve 2 ayda bir doz önerileri için Tablo 2 ve 3'e bakınız).
Oral giriş
REKAMBYS başlanmadan önce, hastanın rilpivirin ve kabotegravir tolerabilitesinin değerlendirilmesi için yaklaşık 1 ay boyunca (en az 28 gün) rilpivirin oral tabletler ile birlikte kabotegravir oral tabletler kullanılmalıdır. Bir adet rilpivirin 25 mg tablet bir yemek öğünü ile birlikte alınmalı ve günde bir kere bir adet kabotegravir 30 mg tablet ile birlikte uygulanmalıdır.
Tablo 1 Yetişkinlerde Oral Giriş Dozlama Programı
| Oral Giriş | |
| İlaç | Bir ay boyunca (en az 28 gün), ardından Başlangıç Enjeksiyonu uygulanır . |
| Rilpivirin | Günde bir kere yemekle birlikte 25 mg |
| Kabotegravir | Günde bir kere 30 mg |
Aylık enjeksiyon dozlama programı için Tablo 2'ye, her 2 ayda bir enjeksiyon dozlama programı için ise Tablo 3'e bakınız .
Ayda 1 dozlama
Başlatma enjeksiyonu (3 mL’ye karşılık gelen 900 mg)
Oral giriş döneminin son gününde, rilpivirinin erişkinlerde önerilen başlatma enjeksiyonu dozu 3 mL’lik (900 mg) tek bir intramüsküler enjeksiyondur.
Devam enjeksiyonu (2 mL’ye karşılık gelen 600 mg)
Başlatma enjeksiyonundan sonra, rilpivirinin erişkinlerde önerilen devam enjeksiyonu dozu ayda 2 mL’lik (600 mg) tek bir intramüsküler enjeksiyondur. Hastalara, aylık enjeksiyon planı tarihinden 7 gün öncesine veya sonrasına kadar enjeksiyon uygulanabilir.
Tablo 2: Erişkin hastalarda önerilen oral giriş ve aylık dozlama planı
| Tıbbi Ürün | Başlatma enjeksiyonu | Devam enjeksiyonları |
| Mevcut ART tedavisinin veya oral giriş tedavisinin (kullanılıyorsa) son gününde enjeksiyona başlayın | Başlangıç enjeksiyonundan bir ay sonra ve aylık olarak | |
| Rilpivirin | 900 mg | 600 mg |
| Kabotegravir | 600 mg | 400 mg |
Her iki ayda bir dozlama
Başlatma Enjeksiyonları - 1 ay arayla (3 mL’ye karşılık gelen 900 mg)
Oral giriş döneminin son gününde, erişkinlerde önerilen ilk rilpivirin enjeksiyonu dozu tek bir 900 mg intramüsküler enjeksiyondur.
Bir ay sonra, ikinci bir 900 mg intramüsküler enjeksiyon uygulanmalıdır. İkinci 900 mg enjeksiyon, hastalara planlanmış doz tarihinden 7 gün öncesine veya sonrasına kadar verilebilir. Devam Enjeksiyonları - 2 ay arayla (3 mL’ye karşılık gelen 900 mg)
Başlatma enjeksiyonlarından sonra, erişkinlerde önerilen rilpivirin devam enjeksiyonu dozu, 2 ayda bir uygulanan tek bir 900 mg intramüsküler enjeksiyondur. Hastalara, 2 aylık enjeksiyon planı tarihinden 7 gün öncesine veya sonrasına kadar enjeksiyonlar uygulanabilir.
Tablo 3: Erişkin hastalarda önerilen 2 ayda bir intramusküler enjeksiyon dozlama planı
| Başlatma enjeksiyonları | Devam enjeksiyonları | |
| Tıbbi Ürün | Mevcut ART tedavisinin veya oral girişin (kullanılıyorsa) son gününde enjeksiyona başlayın. Bir ay sonra, ikinci bir başlangıç enjeksiyonu uygulanmalıdır. | Son başlangıç enjeksiyonundan iki ay sonra ve her 2 ayda bir |
| Rilpivirin | Aylık 900 mg | 2 ayda bir 900 mg |
| Kabotegravir | Aylık 600 mg | 2 ayda bir 600 mg |
Aylık enjeksiyonlardan 2 aylık enjeksiyonlara geçiş yapılırken dozlama önerileri Aylık devam enjeksiyonu planından 2 aylık devam enjeksiyonu planına geçiş yapan hastalar, son 600 mg REKAMBYS devam enjeksiyonu dozundan bir ay sonra tek bir 900 mg intramüsküler REKAMBYS enjeksiyonu ve sonrasında 2 ayda bir 900 mg almalıdır.
2 aylık enjeksiyonlardan aylık enjeksiyonlara geçiş yapılırken dozlama önerileri İki aylık devam enjeksiyonu planından aylık devam enjeksiyonu planına geçiş yapan hastalar, son 900 mg REKAMBYS devam enjeksiyonu dozundan iki ay sonra tek bir 600 mg intramüsküler REKAMBYS enjeksiyonu ve sonrasında ayda bir 600 mg almalıdır.
Unutulan dozlar
Bir enjeksiyon vizitini unutan hastalar, tedaviye yeniden başlamanın uygun olunduğundan emin olmak için klinik açıdan yeniden değerlendirilmelidir. Unutulan bir enjeksiyon sonrası doz önerileri için Tablo 4 ve 5’e bakınız.
Unutulan aylık enjeksiyon (Ardışık En Fazla 2 Adet Aylık Enjeksiyonun Yerine Oral Dozlama) Hasta planlanmış bir enjeksiyonu 7 günden daha uzun süre atlamayı planlıyorsa ardışık 2 aylık enjeksiyon viziti yerine günlük oral tedavi (bir rilpivirin tablet [25 mg] ve bir kabotegravir tablet [30 mg]) kullanılabilir. Diğer tam baskılayıcı antiretroviral tedavi (ART) (çoğunlukla INI tabanlı) ile oral geçiş hakkında sınırlı veri mevcuttur (bkz. bölüm 5.1).
Oral tedavinin ilk dozu, REKAMBYS ve kabotegravirin son enjeksiyon dozlarından 1 ay (± 7 gün) sonra alınmalıdır. Tablo 4’te önerildiği gibi, oral doz uygulamasının tamamlandığı gün enjeksiyon dozuna yeniden başlanmalıdır.
En son REKAMBYS enjeksiyonundan bir ay (± 7 gün) sonra alternatif bir oral rejime başlanmalıdır.
Tablo 4: Aylık enjeksiyon dozlama rejimi alan hastalar için unutulan enjeksiyonlar veya oral tedaviden sonra REKAMBYS dozlama önerileri
| Son enjeksiyondan beri geçen süre | Öneri |
| ≤ 2 ay: | Mümkün olan en kısa sürede aylık 600 mg enjeksiyon planı ile devam edilir. |
| > 2 ay: | Hastanın tedavisine 900 mg doz ile yeniden başlanır ve sonrasında aylık 600 mg enjeksiyon planına devam edilir. |
Unutulan 2 aylık enjeksiyon (1 Adet 2 Aylık Enjeksiyonun Yerine Oral Dozlama) Hasta planlanmış bir enjeksiyon vizitini 7 günden daha uzun süre atlamayı planlıyorsa ‘2 ayda bir’ enjeksiyon viziti yerine günlük oral tedavi (bir rilpivirin tablet [25 mg] ve bir kabotegravir tablet [30 mg]) kullanılabilir. Diğer tam baskılayıcı antiretroviral tedavi (ART) (çoğunlukla INI tabanlı) ile oral geçiş hakkında sınırlı veri mevcuttur (bkz. bölüm 5.1).
Oral tedavinin ilk dozu, REKAMBYS ve kabotegravirin son enjeksiyon dozlarından yaklaşık 2 ay (± 7 gün) sonra alınmalıdır. Tablo 5’te önerildiği gibi, oral doz uygulamasının tamamlandığı gün enjeksiyon dozuna yeniden başlanmalıdır.
İki aydan daha uzun sürenin telafi edilmesi gerekli olursa (örn. birden fazla ‘2 aylık’ enjeksiyonun unutulması) final REKAMBYS enjeksiyonundan iki ay (± 7 gün) sonra alternatif bir oral rejime başlanmalıdır.
Tablo 5: 2 aylık enjeksiyon dozlama rejimi alan hastalar için unutulan enjeksiyonlar veya oral tedaviden sonra REKAMBYS dozlama önerileri
| Unutulan Enjeksiyon Viziti | Son enjeksiyondan beri geçen süre | Öneri (tüm enjeksiyonlar 3 mL’dir) |
| ≤ 2 ay | Mümkün olan en kısa sürede 900 mg enjeksiyon ve iki ayda bir enjeksiyon planı ile devam edilir. |
| > 2 ay | Hastanın tedavisine 900 mg doz ile yeniden başlanır ve bir ay sonra ikinci bir 900 mg başlatma enjeksiyonu uygulanır. Daha sonra, 2 ayda bir enjeksiyon planı izlenir. | |
| ≤ 3 ay | Mümkün olan en kısa sürede 900 mg enjeksiyon ve iki ayda bir enjeksiyon planı ile devam edilir. |
| > 3 ay | Hastanın tedavisine 900 mg doz ile yeniden başlanır ve bir ay sonra ikinci bir 900 mg başlatma enjeksiyonu uygulanır. Daha sonra, 2 ayda bir enjeksiyon planı izlenir. |
Uygulama şekli
İntramüsküler kullanım içindir.
REKAMBYS’in yanlışlıkla bir kan damarı içine enjekte edilmemesine dikkat edilmelidir. Süspansiyon yavaşça enjekte edilmelidir (bkz. bölüm 4.4).
Uygulamadan önce REKAMBYS flakonu oda sıcaklığına getirilmelidir.
REKAMBYS bir sağlık mesleği mensubu tarafından uygulanmalıdır. Uygulama talimatları için kullanma talimatında yer alan “Kullanım Kılavuzu”na bakınız. Enjeksiyon için süspansiyon hazırlanırken sızıntıyı önlemek için bu talimatlara dikkatlice uyulmalıdır.
REKAMBYS her zaman kabotegravir enjeksiyonu ile birlikte uygulanmalıdır. REKAMBYS ve kabotegravir enjeksiyonları, aynı vizitte ayrı gluteal enjeksiyon bölgelerine uygulanmalıdır. Enjeksiyon sırası önemli değildir.
Sağlık mesleği mensupları REKAMBYS’i uygularken, iğnenin gluteus kasına ulaşmak için yeterli uzunlukta olduğundan emin olmak için hastanın beden kitle indeksini (BKİ) göz önünde bulundurmalıdır. Paket 1 enjeksiyon iğnesi ihtiva eder (bkz. Bölüm 6.5). Flakon sıkıca tutularak, 10 saniye boyunca iyice çalkalanmalıdır. Flakon ters çevrilmeli ve resüspansiyon kontrol edilmelidir. Tekdüze görünmelidir. Süspansiyon tekdüze değilse, flakon yeniden çalkalanmalıdır. Küçük hava kabarcıklarının görülmesi normaldir.
Enjeksiyonlar ventrogluteal (önerilen) veya dorsogluteal bölgelere uygulanmalıdır.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler
Geriyatrik popülasyon
REKAMBYS’in 65 yaş üzeri hastalardaki kullanımı ile ilgili sınırlı bilgi mevcuttur. Yaşlı hastalarda REKAMBYS için doz ayarlaması gerekli değildir (bkz. Bölüm 5.1 ve 5.2).
Böbrek yetmezliği
Hafif veya orta dereceli böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması gerekli değildir. Ciddi böbrek yetmezliği veya son evre böbrek hastalığı olan kişilerde, REKAMBYS ile güçlü bir CYP3A inhibitörünün kombinasyonu ancak yararın riskten ağır basması durumunda kullanılabilir. Tahmini kreatinin klirensi < 50 mL/dk/1,73 m2 olan hastalar Faz 3 çalışmalara dahil edilmemiştir. Diyalize giren hastalarda veri mevcut olmamakla birlikte, bu popülâsyonda farmakokinetik farklılıklar beklenmemektedir (bkz. Bölüm 5.2).
Karaciğer yetmezliği
Hafif veya orta dereceli karaciğer yetmezliği (Child-Pugh puanı A veya B) olan hastalarda doz ayarlaması gerekli değildir, ancak orta dereceli karaciğer yetmezliğinde dikkatli olunması önerilir. Ciddi karaciğer yetmezliği (Child-Pugh puanı C) olan hastalarda herhangi bir veri mevcut değildir. Bu nedenle REKAMBYS ciddi karaciğer yetmezliği olan hastalarda önerilmez (bkz. Bölüm 5.2).
Pediatrik popülasyon
REKAMBYS’in 18 yaş altı çocuklar ve adolesanlardaki güvenlilik ve etkililiği henüz belirlenmemiştir. Bu konuda veri bulunmamaktadır.
4.3 Kontrendikasyonlar
Etkin maddeye ya da Bölüm 6.1’de listelenen yardımcı maddelerden birine aşırı duyarlılığı olan hastalarda kontrendikedir.
Aşağıdaki ilaçlarla birlikte uygulanmamalıdır (bkz. Bölüm 4.5):
- Karbamazepin, okskarbazepin, fenobarbital, fenitoin gibi antikonvülsan ilaçlar - Rifabutin, rifampisin, rifapentin gibi antimikobakteriyeller
- Tek doz tedavisi hariç sistemik glukokortikoid deksametazon
- Sarı kantaron (St John’s wort; Hypericum perforatum).
4.4 Özel kullanım uyarıları ve önlemleri
Tedavinin sonlandırılmasının ardından direnç riski
Viral direnç gelişme riskini minimuma indirmek için, son 1 aylık rilpivirin enjeksiyonundan en geç bir ay sonra veya son 2 aylık rilpivirin enjeksiyonundan en geç iki ay sonra tamamen baskılayıcı bir antiretroviral rejim alternatifi seçilmesi gereklidir.
Virolojik başarısızlık şüphesi varsa, mümkün olan en kısa sürede alternatif bir rejim belirlenmelidir.
Rilpivirin enjeksiyonunun uzun etkili özellikleri
Rezidüel rilpivirin konsantrasyonları uzun süreler boyunca (bazı hastalarda 4 yıla kadar) hastanın sistemik dolaşımında kalabilir ve bu durum rilpivirinin sonlandırılmasının ardından dikkate alınmalıdır (bkz. Bölüm 4.5, 4.6, 4.7, 4.9).
Virolojik başarısızlık ile ilişkili başlangıç faktörleri
Rejime başlanmadan önce, çok değişkenli analizlerin gösterdiği aşağıdaki başlangıç faktörlerinden en az 2’sinin kombinasyonunun virolojik başarısızlık riskinde bir artış ile ilişkili olabileceği dikkate alınmalıdır: arşivlenmiş rilpivirin direnç mutasyonları, HIV-1 alt tip A6/A1 veya BKİ ≥ 30 kg/m2. Tedavi öncesi direnç analizleri yapılmayan eksik ya da belirsiz tedavi geçmişine sahip hastalarda, BKİ ≥ 30 kg/m2 ya da HIV-1 alt tip A6/A1 varlığında dikkatli olunmalıdır (bkz. Bölüm 5.1).
Enjeksiyon sonrası reaksiyonlar
Kısmi intravenöz uygulama, geçici olarak yüksek plazma konsantrasyonları nedeniyle advers olaylara neden olabilir. Klinik çalışmalarda, rilpivirin enjeksiyonundan sonraki birkaç dakika içinde dispne, bronkospazm ajitasyon, abdominal kramp, döküntü/ürtiker, baş dönmesi, kızarma, terleme, ağızda uyuşukluk, kan basıncı değişiklikleri ve ağrı (sırt ve göğüs ağrısı gibi) ciddi enjeksiyon sonrası reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu olaylar çok nadir olarak meydana gelmiş ve enjeksiyondan sonraki birkaç dakika içinde düzelmeye başlamıştır. Hastaların bir kısmına, tedavi eden hekimin takdirine bağlı olarak, semptomatik tedavi uygulanmıştır.
Yanlışlıkla intravenöz uygulamayı önlemek için, rilpivirinin hazırlanması ve uygulanması sırasında kullanım talimatlarına dikkatle uyulmalıdır. (bkz. Bölüm 4.2). Enjeksiyondan sonra hastalar kısa bir süre (yaklaşık 10 dakika) gözlenmelidir. Hastada enjeksiyon sonrası bir reaksiyon meydana gelirse, klinik olarak endike olduğu şekilde izlem ve tedavi sağlanmalıdır.
Kardiyovasküler
Rilpivirinin, bilinen Torsades de Pointes riski taşıyan bir tıbbi ürünle birlikte dikkatli kullanılmalıdır. Oral rilpivirin supraterapötik dozlarda (günde bir kere 75 ve 300 mg) kullanıldığında elektrokardiyogramda (EKG) QTc aralığında uzamaya yol açmıştır (bkz. Bölüm 4.5, 4.8 ve 5.2). Önerilen günlük 25 mg’lık dozlarda kullanılan oral rilpivirin, QTc aralığında klinik olarak anlamlı bir etki ile ilişkili olmamıştır. Rilpivirinin enjeksiyonlarından sonra görülen plazma rilpivirin konsantrasyonları, oral rilpivirin tedavisindeki konsantrasyonlara benzer olmuştur.
Eş zamanlı HBV/HCV enfeksiyonu olan hastalar
Eş zamanlı hepatit B enfeksiyonu bulunan hastalar rilpivirin çalışmalarına dâhil edilmemiştir. Eş zamanlı hepatit B enfeksiyonu olan hastalarda rilpivirine başlanması önerilmez. Eş zamanlı hepatit B virüsüyle enfekte olmuş oral rilpivirin alan hastalarda karaciğer enzim yüksekliği insidansının, eş zamanlı hepatit B virüsüyle enfekte olmayan oral rilpivirin alan hastalardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Hekimler eş zamanlı hepatit B virüsü ile enfekte olmuş hastalarda HIV enfeksiyonunun yönetimi için güncel tedavi kılavuzlarına başvurmalıdır.
Eş zamanlı hepatit C ile enfekte olmuş hastalarda sınırlı veriler mevcuttur. Eş zamanlı hepatit C virüsüyle enfekte olmuş oral rilpivirin alan hastalarda karaciğer enzim yüksekliği insidansının, eş zamanlı hepatit C virüsüyle enfekte olmayan oral rilpivirin alan hastalardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Eş zamanlı enfeksiyonu olan hastalarda oral ve enjektabl rilpivirine farmakokinetik maruziyet, eş zamanlı hepatit C enfeksiyonu olmayan hastalardakine benzer olmuştur. Eş zamanlı hepatit C ile enfekte olmuş hastalarda karaciğer fonksiyonunun izlenmesi önerilir.
Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler
Rilpivirin, HIV-1 enfeksiyonunun tedavisi için kabotegravir enjeksiyonu hariç diğer antiretroviral ilaçlar ile birlikte uygulanmamalıdır (bkz. Bölüm 4.5).
Gebelik
Rilpivirinin gebe kadınlarda kullanımına ilişkin sınırlı veri mevcuttur. Beklenen yarar potansiyel riskten ağır basmadığı sürece rilpivirinin gebelikte kullanılması önerilmemektedir. Gebelik sırasında günde bir kere rilpivirin 25 mg alındığında daha düşük oral rilpivirin maruziyetleri gözlenmiştir. Oral rilpivirinin Faz 3 çalışmalarında, gebelik sırasında görülene benzeyen daha düşük rilpivirin maruziyeti, virolojik başarısızlık riskinde bir artışla ilişkilendirilmiştir, bu nedenle viral yük yakından izlenmelidir. Alternatif olarak, başka bir ART rejimine geçiş yapılması düşünülebilir (bkz. Bölüm 4.6, 5.1 ve 5.2).
İmmün reaktivasyon sendromu:
HIV ile enfekte hastalarda kombine antiretroviral tedavinin (KART) başlangıcında, asemptomatik ya da rezidüel fırsatçı patojenlere karşı enflamatuar bir reaksiyon oluşabilmekte ve bu durum ciddi klinik durumlara veya semptomların ağırlaşmasına neden olabilmektedir. Tipik olarak bu reaksiyonlar KART’ın ilk haftalarında ya da aylarında gözlenmiştir. İlişkili örnekler arasında sitomegalovirüs retiniti, yaygın ve/veya fokal mikobakteriyel enfeksiyonlar ve Pneumocystis jiroveci pnömonisi yer almaktadır. Enflamatuar belirtiler değerlendirilmeli ve gerektiğinde tedavisi yapılmalıdır. İmmün reaktivasyon zemininde otoimmün bozuklukların da oluştuğu bildirilmiştir (Graves hastalığı gibi); ancak bu olaylar için bildirilen ortaya çıkış süreleri daha değişkendir ve bunlar tedavi başlatıldıktan aylar sonrasında ortaya çıkabilir.
Fırsatçı enfeksiyonlar
Hastalara, rilpivirin veya diğer antiretroviral tedavilerin HIV enfeksiyonunu tedavi etmediği ve hâlâ fırsatçı enfeksiyonların ve diğer HIV enfeksiyonu komplikasyonlarının gelişebileceği söylenmelidir. Bu nedenle hastalar, bu ilişkili HIV hastalıklarının tedavisinde deneyimli hekimler tarafından yakın gözetim altında tutulmalıdır.
Yardımcı maddeler
Bu ilaç her enjeksiyonda 1 mmol’den daha az sodyum (23 mg) ihtiva eder, yani temelde “sodyum içermez”.
4.5 Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri
Kabotegravir enjeksiyonu ile kombine kullanımda rilpivirin, HIV-1 enfeksiyonunun tedavisinde tam bir rejim olarak kullanıma yöneliktir ve HIV tedavisinde kullanılan diğer antiretroviral ilaçlar ile birlikte uygulanmamalıdır. Bu nedenle, diğer antiretroviral tıbbi ürünler ile ilaç-ilaç etkileşimlerine ilişkin bilgiler verilmemiştir. İlaç etkileşimi açısından, rilpivirin tedavisi kesildikten sonra diğer antiretroviral ilaçların kullanımı ile ilgili hiçbir kısıtlama mevcut değildir.
Oral giriş rilpivirin tedavisi için ve unutulan dozların oral rilpivirin tedavisi ile değiştirilmesi durumunda, ilaç etkileşimleri hakkındaki bilgiler için oral rilpivirin tablet KÜB dokümanına bakınız.
Rilpivirin maruziyetini etkileyen ilaçlar
Rilpivirin esas olarak sitokrom P450 (CYP)3A tarafından metabolize edilir. Bu nedenle CYP3A’yı indükleyen ya da inhibe eden ilaçlar rilpivirin klirensini etkileyebilir (bkz. Bölüm 5.2). Rilpivirin ile CYP3A’yı indükleyen ilaçların birlikte kullanımının rilpivirinin terapötik etkisinde azalmaya yol açabilecek şekilde rilpivirinin plazma konsantrasyonlarında azalmayla sonuçlandığı gözlenmiştir.
Rilpivirin ile CYP3A’yı inhibe eden ilaçların birlikte kullanımının ise rilpivirinin plazma konsantrasyonlarında artışla sonuçlandığı gözlenmiştir.
Oral rilpivirin kullanılırken, proton pompası inhibitörleri de kontrendikedir (rilpivirin tablet KÜB bölüm 4.3’e bakınız).
Rilpivirin kullanımından etkilenen ilaçlar
Rilpivirinin CYP enzimleri tarafından metabolize edilen ilaçların maruziyeti üzerinde klinik açıdan anlamlı olabilecek bir etkisi yoktur.
Rilpivirin in vitro olarak P-glikoproteini inhibe eder (IC50 değeri 9,2 μM’dır). Bir klinik çalışmada, oral rilpivirin (günde bir kere 25 mg) digoksin farmakokinetiğini anlamlı derecede etkilememiştir.
Rilpivirin, MATE-2K taşıyıcısının in vitro inhibitörüdür ve bu inhibisyonun IC50 değeri <2,7 nM’dir. Bu bulgunun klinikteki yansımaları henüz bilinmemektedir.
Etkileşim tablosu
Rilpivirin ile birlikte uygulanan tıbbi ürünler arasındaki bazı belirlenmiş ve teorik etkileşimler Tablo 6’da listelenmiştir ve bunlar oral rilpivirin ile yürütülen çalışmalara dayanmaktadır ya da ortaya çıkabilecek potansiyel ilaç etkileşimlerini temsil ederler (artış “↑” şeklinde, azalma “↓” şeklinde, değişiklik olmaması “↔” şeklinde, geçerli değildir “GD” şeklinde, güven aralığı “GA” şeklinde gösterilmiştir).
Tablo 6: Diğer Tıbbi Ürünler ile Etkileşimler ve Doz Önerileri
| Terapötik alanlarına göre tıbbi ürünler | Etkileşim Geometrik ortalama değişim (%)Ω | Birlikte uygulama için öneriler |
| ANTİVİRAL AJANLAR | ||
| Kabotegravir | kabotegravir EAA ↔ kabotegravir Cmin↔ kabotegravir Cmaks ↔ rilpivirin EAA ↔ rilpivirin Cmin ↓ %8 rilpivirin Cmaks ↔ | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| Ribavirin | Araştırılmamıştır. Klinik olarak anlamlı ilaç-ilaç etkileşimi beklenmez. | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| ANTİKONVÜLSANLAR | ||
| Karbamazepin Okskarbazepin Fenobarbital Fenitoin | Araştırılmamıştır. Rilpivirin plazma konsantrasyonlarında anlamlı azalmalar beklenir. (CYP3A enzim indüksiyonu) | Birlikte uygulama rilpivirinin terapötik etkisinde kayba yol açabileceğinden, rilpivirin bu antikonvülsan ilaçlarla kombine olarak kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3). |
| AZOL GRUBU ANTİFUNGAL AJANLAR | ||
Ketokonazol*# Günde bir kere 400 mg | ketokonazol EAA ↓ %24 ketokonazol Cmin ↓ %66 ketokonazol Cmaks ↔ (çalışmadaki yüksek rilpivirin dozuna bağlı CYP3A indüksiyonu) rilpivirin EAA ↑ %49 rilpivirin Cmin ↑ %76 rilpivirin Cmaks ↑ %30 (CYP3A enzim inhibisyonu) | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| Flukonazol İtrakonazol Posakonazol Vorikonazol | Araştırılmamıştır. REKAMBYS’in azol grubundan antifungal ajanlarla birlikte kullanımı rilpivirin plazma konsantrasyonlarında bir artışa yol açabilir. (CYP3A enzim inhibisyonu) | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| ANTİMİKOBAKTERİYELLER | ||
Rifabutin*# Günde bir kere 300 mg | rifabutin EAA ↔ rifabutin Cmin ↔ rifabutin Cmaks ↔ 25-O-desasetil-rifabutin EAA ↔ 25-O-desasetil-rifabutin Cmin ↔ 25-O-desasetil-rifabutin Cmaks ↔ | Özel doz önerileri belirlenmediğinden, rilpivirin ile rifabutin kombine olarak kullanılmamalıdır. Birlikte uygulama rilpivirinin terapötik etkisinde kayba yol açabilir (bkz. Bölüm 4.3). |
Günde bir kere 300 mg (+ günde bir kere 25 mg rilpivirin) | rilpivirin EAA ↓ %42 rilpivirin Cmin ↓ %48 rilpivirin Cmaks ↓ %31 | |
Günde bir kere 300 mg (+ günde bir kere 50 mg rilpivirin) | rilpivirin EAA ↑ %16* rilpivirin Cmin ↔* rilpivirin Cmaks ↑ %43* * tek başına günde bir kere 25 mg doza kıyasla (CYP3A enzim indüksiyonu) | |
Rifampisin*# Günde bir kere 600 mg | rifampisin EAA ↔ rifampisin Cmin GD rifampisin Cmaks ↔ 25-desasetil-rifampisin EAA ↓ %9 25-desasetil-rifampisin Cmin GD 25-desasetil-rifampisin Cmaks ↔ rilpivirin EAA ↓ %80 rilpivirin Cmin ↓ %89 rilpivirin Cmaks ↓ %69 (CYP3A enzim indüksiyonu) | Birlikte uygulama rilpivirinin terapötik etkisinde kayba yol açabileceğinden, rilpivirin rifampisin ile kombine olarak kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3). |
| Rifapentin | Araştırılmamıştır. Rilpivirin plazma konsantrasyonlarında anlamlı azalmalar beklenir. (CYP3A enzim indüksiyonu) | Birlikte uygulama rilpivirinin terapötik etkisinde kayba yol açabileceğinden, rilpivirin rifapentin ile kombine olarak kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3). |
| MAKROLİD ANTİBİYOTİKLER | ||
| Klaritromisin Eritromisin | Araştırılmamıştır. Rilpivirin maruziyetinde artış beklenir. (CYP3A enzim inhibisyonu) | Mümkünse azitromisin gibi alternatiflerin kullanılması düşünülmelidir. |
| GLUKOKORTİKOİDLER VEYA KORTİKOSTEROİDLER | ||
Deksametazon (sistemik, tek doz kullanım hariç) | Araştırılmamıştır. Rilpivirin plazma konsantrasyonlarında doza bağlı azalmalar beklenir. (CYP3A enzim indüksiyonu) | Birlikte uygulama rilpivirinin terapötik etkisinde kayba yol açabileceğinden, rilpivirin deksametazon (tek doz olarak kullanımı hariç) ile kombine olarak kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3). Özellikle uzun süreli kullanım için alternatif tedaviler düşünülmelidir. |
| NARKOTİK ANALJEZİKLER | ||
Metadon* Günde bir kere 60-100 mg, bireyselleştirilmiş doz | R(-) metadon EAA ↓ %16 R(-) metadon Cmin ↓ %22 R(-) metadon Cmaks ↓ %14 rilpivirin EAA ↔* rilpivirin Cmin ↔* rilpivirin Cmaks ↔* * geçmiş kontrollere dayanmaktadır | Metadonu rilpivirin ile birlikte uygulamaya başlarken doz ayarlamasına gerek yoktur. Ancak bazı hastalarda metadonun idame tedavisi dozunun ayarlanması gerekebileceğinden klinik izlem önerilir. |
| ANTİARİTMİKLER | ||
| Digoksin* | digoksin EAA ↔ digoksin Cmin GD digoksin Cmaks ↔ | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| ANTİDİYABETİKLER | ||
| Metformin* | metformin EAA ↔ metformin Cmin GD metformin Cmaks ↔ | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| BİTKİSEL ÜRÜNLER | ||
Sarı kantaron (St John's wort; Hypericum perforatum) | Araştırılmamıştır. Rilpivirin plazma konsantrasyonlarında anlamlı azalmalar beklenir. (CYP3A enzim indüksiyonu) | Birlikte uygulama rilpivirinin terapötik etkisinde kayba yol açabileceğinden, rilpivirin sarı kantaron içeren ürünler ile kombine olarak kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3). |
| ANALJEZİKLER | ||
Parasetamol*# 500 mg tek doz | parasetamol EAA ↔ parasetamol Cmin GD parasetamol Cmaks ↔ rilpivirin EAA ↔ rilpivirin Cmin ↑ %26 rilpivirin Cmaks ↔ | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| ORAL KONTRASEPTİFLER | ||
Etinilestradiol* Günde bir kere 0,035 mg | etinilestradiol EAA ↔ etinilestradiol Cmin ↔ etinilestradiol Cmaks ↑ %17 | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
Noretindron* Günde bir kere 1 mg | noretindron EAA ↔ noretindron Cmin ↔ noretindron Cmaks ↔ rilpivirin EAA ↔* rilpivirin Cmin ↔* rilpivirin Cmaks ↔* * geçmiş kontrollere dayanmaktadır | |
| HMG KO-A REDÜKTAZ İNHİBİTÖRLERİ | ||
Atorvastatin*# Günde bir kere 40 mg | atorvastatin EAA ↔ atorvastatin Cmin ↓ %15 atorvastatin Cmaks ↑ %35 rilpivirin EAA ↔ rilpivirin Cmin ↔ rilpivirin Cmaks ↓ %9 | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| FOSFODİESTERAZ TİP 5 (PDE-5) İNHİBİTÖRLERİ | ||
Sildenafil*# 50 mg tek doz | sildenafil EAA ↔ sildenafil Cmin GD sildenafil Cmaks ↔ rilpivirin EAA ↔ rilpivirin Cmin ↔ rilpivirin Cmaks ↔ | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
| Vardenafil Tadalafil | Araştırılmamıştır. | Doz ayarlamasına gerek yoktur. |
Ω Oral rilpivirin ile yürütülen İlaç-İlaç Etkileşim çalışmalarına dayanan % artış/azalma * Rilpivirin ile bu ilaç arasındaki etkileşim bir klinik çalışmada değerlendirilmiştir. Diğer tüm ilaç-ilaç etkileşimleri öngörülen etkileşimlerdir.
# Bu etkileşim çalışması, birlikte uygulanan ilacın maksimum etkisini değerlendirmek amacıyla rilpivirinin önerilen dozundan daha yüksek bir dozla gerçekleştirilmiştir. Doz önerisi, günde bir kere 25 mg’lık önerilen rilpivirinin dozu için geçerlidir.
QT aralığını uzatan tıbbi ürünler
Günlük 25 mg’lık dozlarda kullanımı önerilen oral rilpivirin, QTc aralığında klinik olarak anlamlı bir etki ile ilişkili olmamıştır. Ayda 600 mg veya 2 ayda bir 900 mg olarak önerilen dozlarda rilpivirin enjeksiyonlarından sonra görülen plazma rilpivirin konsantrasyonları, 25 mg qd oral rilpivirin dozu ile elde edilen konsantrasyonlara benzer olmuştur. Sağlıklı gönüllülerde yapılan bir çalışmada rilpivirinin supraterapötik dozları (günde bir kere 75 mg ve 300 mg) EKG’de QTc aralığında uzamaya neden olmuştur (bkz. Bölüm 5.1). Rilpivirin Torsades de Pointes oluşturma riski olan bir ilaçla birlikte dikkatli kullanılmalıdır (bkz. Bölüm 4.4).
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:
Pediatrik popülasyon:
Rilpivirinin 18 yaş altı çocuklar ve adolesanlardaki güvenlilik ve etkililiği henüz belirlenmemiştir. Bu konuda veri bulunmamaktadır.
4.6 Gebelik ve Laktasyon
Genel tavsiye
Gebelik kategorisi: B
Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)
Gebe kadınlarda kullanımına ilişkin uygun ve kontrollü klinik çalışma bulunmadığından, rilpivirin ile tedavi gören çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınların uygun kontrasepsiyon yöntemlerini kullanması önerilir.
Gebelik dönemi
Rilpivirinin insan gebeliği üzerindeki etkisi bilinmemektedir.
Gebe kadınlarda oral rilpivirin kullanımıyla ilgili az miktardaki veriler (300-1000 gebelik sonucu), rilpivirinin malformatif veya fetal/neonatal toksisitesini göstermemiştir.
İkinci ve üçüncü trimester ve doğum sonrası dönemde bir arka plan rejimi ile kombine olarak oral rilpivirin ile tedavi edilen 19 gebe kadının yer aldığı bir çalışma, gebelik süresince daha düşük oral rilpivirin maruziyetleri göstermiştir; bu nedenle, gebelik sırasında rilpivirin kullanılıyorsa viral yük yakından izlenmelidir.
Hayvanlarda yapılan çalışmalar üreme toksisitesi göstermemiştir (bkz. Bölüm 5.3).
Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar, gebelik/embriyonal/fetal gelişim/doğum ya da doğum sonrası gelişim ile ilgili olarak doğrudan ya da dolaylı zararlı etkiler olduğunu göstermemektedir (bkz. kısım 5.3). Gebe kadınlara verilirken tedbirli olunmalıdır.
Beklenen yarar potansiyel riskten ağır basmadığı sürece rilpivirinin gebelikte kullanılması önerilmemektedir.
Mevcut tedavi kılavuzlarına uygun alternatif bir oral rejim değerlendirilmelidir. Rilpivirin tedavisinin sonlandırılmasının ardından, rilpivirin bazı hastalarda 4 yıla kadar süreyle sistemik dolaşımda kalabilir (bkz. Bölüm 4.4).
Laktasyon dönemi
Hayvanlardaki verilere dayanarak rilpivirinin anne sütüne geçmesi beklenmektedir, ancak bu veri insanlarda doğrulanmamıştır. Rilpivirin tedavisi kesildikten sonra rilpivirin bazı hastalarda 4 yıla kadar süreyle anne sütünde bulunabilir.
HIV ile enfekte kadınların, HIV bulaşmasını önlemek için hiçbir koşulda bebeklerini emzirmemeleri önerilir.
Üreme Yeteneği/Fertilite
İnsanlarda rilpivirinin fertilite üzerindeki etkisine ilişkin herhangi bir veri mevcut değildir. Hayvan çalışmalarında fertilite üzerinde klinik olarak ilişkili etkiler görülmemiştir (bkz. Bölüm 5.3).
4.7 Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler
Hastalara rilpivirin ile tedavi edilirken yorgunluk, baş dönmesi ve uyku halinin görülebileceği söylenmelidir (bkz. Bölüm 4.8).
4.8 İstenmeyen etkiler
Güvenlilik profilinin özeti
En sık olarak bildirilen AR’ler enjeksiyon bölgesi reaksiyonları baş ağrısı ve pireksi olmuştur.
Advers reaksiyonların tablo özeti
Rilpivirin ve/veya kabotegravir için tanımlanan AR’ler sistem organ sınıfı (SOC) ve sıklığa göre listelenmiştir (bkz. Tablo 7). Çok yaygın (≥ 1/10), yaygın (≥ 1/100 ila < 1/10) ve yaygın olmayan (≥ 1/1000 ila < 1/100).
Tablo 7: Advers reaksiyonların tablo özeti1
| MedDRA Sistem Organ Sınıfı (SOC) | Sıklık Kategorisi | Rilpivirin + kabotegravir rejimi için AR’ler |
| Kan ve lenf sistemi hastalıkları | Yaygın | Beyaz kan hücresi düşüklüğü2, hemoglobin düşüklüğü2, trombosit düşüklüğü2 |
| Bağışıklık Sistemi Hastalıkları | Yaygın olmayan | İmmün reaktivasyon sendromu2 |
| Metabolizma ve beslenme hastalıkları | Çok yaygın | Total kolesterol artışı (açlık)2, LDL kolesterol artışı (açlık)2 |
| Yaygın | İştah azalması2, trigliserid artışı (açlık)2 | |
| Psikiyatrik hastalıklar | Yaygın | Depresyon, anksiyete, anormal rüyalar, uykusuzluk, uyku bozukluğu2, depresif ruh hali2 |
| Sinir sistemi hastalıkları | Çok yaygın | Baş ağrısı |
| Yaygın | Baş dönmesi | |
| Yaygın olmayan | Uykuya meyil, vazovagal reaksiyonlar (enjeksiyonlara cevaben) | |
| Gastrointestinal hastalıklar | Çok yaygın | Pankreatik amilaz artışı2 |
| Yaygın | Bulantı, kusma, karın ağrısı3, flatulans, diyare, karında rahatsızlık hissi2, ağız kuruluğu2, lipaz artışı2 |
| Hepatobiliyer hastalıklar | Yaygın olmayan | Hepatotoksisite |
| Deri ve deri altı dokusu hastalıkları | Yaygın | Döküntü4 |
| Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları | Yaygın | Miyalji |
| Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar | Çok yaygın | Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları (ağrı ve rahatsızlık hissi, nodül, sertlik), pireksi5 |
| Yaygın | Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları (şişlik, eritem, pruritus, morarma, sıcaklık, hematom), yorgunluk, asteni, malez (keyifsizlik) | |
| Yaygın olmayan | Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları (sellülit, apse, anestezi, hemoraji, renk değişikliği) | |
| Araştırmalar | Yaygın | Kilo artışı |
| Yaygın olmayan | Transaminaz artışı, kanda bilirubin artışı |
1 Tanımlanan AR’lerin sıklığı, olayların tüm bildirilen oluşumlarına dayanır ve araştırmacı tarafından en azından olasılıkla ilişkili olarak kabul edilenler ile sınırlı değildir. 2 Başka çalışmalarda oral rilpivirin ile görülen ilave advers olaylar.
3 Karın ağrısı aşağıdaki gruplanmış MedDRA tercih edilen terimini içerir: karın ağrısı, üst karın ağrısı.
4 Döküntü aşağıdaki gruplanmış MedDRA tercih edilen terimlerini içerir: döküntü, eritematöz döküntü, yaygın döküntü, maküler döküntü, makülopapüler döküntü, morbiliform döküntü, papüler döküntü, pruritik döküntü.
5 Pireksi aşağıdaki gruplanmış MedDRA tercih edilen terimlerini içerir: pireksi, sıcaklık hissi, vücut ısısı artışı. Ateş vakalarının büyük çoğunluğu enjeksiyondan sonraki bir hafta içinde bildirildi.
FLAIR çalışmasında 96. ve 124. haftadaki genel güvenlilik profili, 48. haftada gözlemlenen profille tutarlıdır ve yeni bir güvenlilik bulgusu tanımlanmamıştır. FLAIR çalışmasının uzatma fazında, oral giriş olmadan rilpivirin artı kabotegravir enjeksiyon rejiminin başlatılması (doğrudan enjeksiyona) oral giriş fazının atlanmasıyla ilgili herhangi bir yeni güvenlilik endişesiyle ilişkilendirilmemiştir.
Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı
Lokal Enjeksiyon Bölgesi Reaksiyonları (EBR’ler)
Hastaların en fazla %1’inin EBR’ler nedeniyle rilpivirin ve kabotegravir enjeksiyonları sonlandırılmıştır.
Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları genel olarak hafif (Evre 1, hastaların %70 ila 75’i) veya orta şiddetli (Evre 2, hastaların %27 ila %36’sı) olmuştur. Hastaların %3 ila %4’ü şiddetli (Evre 3) EBR’ler yaşamıştır. EBR olaylarının medyan süresi 3 gün olmuştur. EBR bildiren hastaların oranı zaman içinde azalmıştır.
Kilo artışı
Faz 3 FLAIR ve ATLAS çalışmalarında rilpivirin + kabotegravir tedavisi alan hastalar 48. hafta zaman noktasında medyan 1,5 kg almıştır; mevcut antiretroviral rejimine (MAR) devam eden hasta grubu ise medyan 1,0 kg almıştır (toplu analiz).
Münferit FLAIR ve ATLAS çalışmalarında, MAR kollarında alınan 1,5 kg ve 0,3 kg’a kıyasla rilpivirin + kabotegravir kollarındaki medyan kilo alımı sırasıyla 1,3 kg ve 1,8 kg şeklinde gerçekleşmiştir.
ATLAS-2M çalışmasının 48. hafta zaman noktasında, aylık ve 2 aylık rilpivirin + kabotegravir dozlama kollarının her ikisinde medyan kilo alımı 1,0 kg olarak bulunmuştur.
Laboratuvar değerlerinde değişimler
Klinik çalışmalarda rilpivirin + kabotegravir alan hastalarda transaminaz (ALT/AST) yüksekliği gözlenmiştir. Bu yükseklikler en çok akut viral hepatite atfedilmiştir. Oral rilpivirin + oral kabotegravir tedavisi alan birkaç hastada, şüpheli ilaca bağlı hepatotoksisiteye atfedilen transaminaz yükseklikleri meydana gelmiştir; tedavinin sonlandırılmasıyla bu değişiklikler eski haline dönmüştür.
Rilpivirin + kabotegravir tedavisi ile total bilirubin düzeyinde ilerleyici olmayan küçük artışlar gözlenmiştir (klinik sarılık olmaksızın). Bu değişiklikler, kabotegravir ile konjuge olmayan bilirubinin ortak bir klirens yolağı (UGT1A1) için rekabetini yansıtmaları sebebiyle klinik açıdan ilişkili kabul edilmemektedir.
Klinik çalışmalarda, rilpivirin + kabotegravir tedavisi ile lipaz yükseklikleri gözlenmiştir. Rilpivirin + kabotegravir tedavisi ile Evre 3 ve 4 lipaz artışları MAR tedavisine kıyasla daha yüksek bir insidansta meydana gelmiştir. Bu yükseklikler genel olarak semptom vermemiş ve rilpivirin + kabotegravir tedavisinin sonlandırılmasına yol açmamıştır. ATLAS-2M çalışmasında Evre 4 lipaz ve karışıklığa yol açan faktörlerin (pankreatit öyküsü gibi) eşlik ettiği ölümle sonuçlanan bir pankreatit vakası bildirilmiş ve bu vaka için enjeksiyon rejimi ile nedensellik ilişkisi ekarte edilememiştir.
Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması
Ruhsatlandırma sonrası şüpheli ilaç advers reaksiyonlarının raporlanması büyük önem taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir (www.titck.gov.tr, e-posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99).
4.9 Doz aşımı
Rilpivirinin doz aşımıyla ilgili deneyim henüz kısıtlıdır. Doz aşımı meydana gelirse, yaşamsal bulgular ve gerekirse EKG (QT aralığı) dâhil uygun izlem gerçekleştirilerek hastaya destekleyici tedavi uygulanmalıdır. Rilpivirin plazma proteinlerine yüksek oranda bağlandığından, etkin maddenin anlamlı miktarlarda uzaklaştırılmasında diyalizin bir yararı yoktur.
5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER
5.1 Farmakodinamik özellikler
Farmakoterapötik grup: Sistemik kullanım için antiviraller, non-nükleozid revers transkriptaz inhibitörleri
ATC kodu: J05AG05
Etki mekanizması
Rilpivirin, HIV-1’in bir diarilpirimidin non-nükleozid revers transkriptaz inhibitörüdür (NNRTI). Rilpivirin aktivitesi HIV-1 revers transkriptazın (RT) non-kompetitif inhibisyonu üzerinden gerçekleşir. Rilpivirin insanlardaki hücresel DNA polimerazları olan α, β ve γ’yı inhibe etmez.
In vitro antiviral aktivite
Rilpivirin akut olarak enfekte bir T-hücre dizisinde, yabanıl (wild) tipteki HIV-1’in laboratuvar suşlarına karşı HIV-1/IIIB için medyan EC50 değeri 0,73 nM (0,27 ng/mL) olacak şekilde etki göstermiştir. Rilpivirinin HIV-2’ye karşı EC50 değerleri 2.510 ile 10.830 nM (920 –3.970 ng/mL) arasında değişmek üzere kısıtlı bir in vitro aktivitesi olsa da, klinik veriler bulunmadığından rilpivirin HIV-2 enfeksiyonunun tedavisinde önerilmez.
Rilpivirin, geniş bir HIV-1 grup M (A, B, C, D, F, G, H alt tipleri) primer izolat paneline karşı EC50 değerleri 0,07 ila 1,01 nM (0,03 - 0,37 ng/mL) arasında değişmek üzere ve grup O primer izolat paneline karşı EC50 değerleri 2,88 ila 8,45 nM (1,06 – 3,10 ng/mL) arasında değişmek üzere antiviral aktivite de sergilemiştir.
Direnç:
Daha önce tedavi almamış hastalarda oral rilpivirin ile elde edilen mevcut in vitro ve in vivo verilerin hepsi göz önünde bulundurulduğunda, başlangıçta mevcut olmaları durumunda rilpivirinin aktivitesini etkileyebilecek dirençle ilişkili mutasyonlar şunlardır: K101E, K101P, E138A, E138G, E138K, E138R, E138Q, V179L, Y181C, Y181I, Y181V, Y188L, H221Y, F227C, M230I, M230L ve L100I ile K103N kombinasyonu.
Hücre kültüründe
NNRTI’lere dirençli HIV-1’lerin yanı sıra değişik orijin ve alt tiplerdeki yabanıl tip HIV-1’den başlanarak hücre kültürlerinde rilpivirine dirençli suşlar seçilmiştir. En yaygın olarak ortaya çıkan dirençle ilişkili mutasyonlar arasında şunlar bulunmaktadır: L100I, K101E, V108I, E138K, V179F, Y181C, H221Y, F227C ve M230I.
Virolojik olarak baskılanmış hastalar
Toplu Faz 3 ATLAS ve FLAIR çalışmaları genelinde, doğrulanmış virolojik başarısızlık (CVF) kriterlerini az sayıda hasta karşılamıştır. 48. haftaya kadar, rilpivirin + kabotegravir ile 7 CVF (7/591, %1,2) ve mevcut antiretroviral rejim ile 7 CVF (7/591, %1,2) meydana gelmiştir. Toplu analizdeki rilpivirin + kabotegravir grubunda, 5/591 (%0,8) hastada direnç gelişmiştir: 5/591 (%0,8) hastada rilpivirine (K101E [n=1], E138A/E/K/T [n=1], E138A [n=1] veya E138K [n=2]) ve/veya 4/591 (%0,7) hastada kabotegravire (G140R [n=1], Q148R [n=2] veya N155H [n=1]) dirençle ilişkili mutasyonlar meydana gelmiştir. FLAIR çalışmasında kabotegravir + rilpivirin ile meydana gelen 4 CVF’de HIV-1 alt tip A1 (n=3) veya AG (n=1) olduğu görülmüştür. FLAIR çalışmasında bir CVF hiç enjeksiyon almamıştır. ATLAS çalışmasında kabotegravir + rilpivirin ile meydana gelen 3 CVF’de HIV-1 alt tip A, A1 veya AG olduğu görülmüştür. Bu 3 CVF’nin 2’sinde başarısızlık sırasında gözlenen rilpivirin direnciyle ilişkili mutasyonlar, PBMC HIV-1 DNA’nın başlangıcında da gözlenmiştir.
ATLAS-2M çalışmasında 10 hasta 48. haftaya kadar CVF kriterlerini karşılamıştır: Q8W kolunda 8/522 (%1,5) ve Q4W kolunda 2/523 (%0,4). Q8W grubunda 5/522 (%1,0) hastada direnç gelişmiştir: 4/522 (%0,8) hastada rilpivirine (E138A [n=1], E138K [n=1], K101E [n=2] veya Y188L [n=1]) ve/veya 5/522 (%1,0) hastada kabotegravire (Q148R [n=3] veya N155H [n=4]) dirençle ilişkili mutasyonlar meydana gelmiştir. Q4W grubunda 2/523 (%0,4) hastada direnç gelişmiştir: 1/523 (%0,2) hastada rilpivirin (K101E [n=1], M230L [n=1]) ve/veya 2/523 (%0,4) hastada kabotegravir (E138K [n=1], Q148R [n=1] veya N155H [n=1]) direnciyle ilişkili mutasyonlar meydana gelmiştir. Q8W kolunda, başlangıçta 5 hastada rilpivirin direnciyle ilişkili mutasyonlar görülmüş ve bu hastalardan biri kabotegravir direnciyle ilişkili mutasyon taşımıştır. Q4W kolundaki hiçbir hastada başlangıçta rilpivirine veya kabotegravir direnciyle ilişkili mutasyon görülmemiştir. ATLAS-2M çalışmasında kabotegravir + rilpivirin ile meydana gelen 10 CVF’de A (n=1), A1 (n=2), B (n=4), C (n=2) veya Kompleks (n=1) olduğu görülmüştür.
Çapraz direnç
Alan odaklı NNRTI mutant virüs
Aralarında en yaygın bulunanlar K103N ve Y181C’nin de yer aldığı NNRTI direnciyle ilişkili RT pozisyonlarında bir mutasyon içeren 67 HIV-1 rekombinant laboratuvar suşu panelinde, rilpivirin bu suşların 64’üne (%96) karşı antiviral aktivite göstermiştir. Rilpivirine duyarlılık kaybı ile ilişkili olduğu görülen tek direnç ilişkili mutasyonlar şunlardır: K101P, Y181I ve Y181V. K103N mutasyonu rilpivirine duyarlılığın azalması ile sonuçlanmamış, fakat K103N ile L100I kombinasyonu rilpivirine duyarlılıkta 7 kat azalmaya yol açmıştır.
Rekombinant klinik izolatlar
Rilpivirin, efavirenz ve/veya nevirapine dirençli 4.786 HIV-1 rekombinant klinik izolatının %62’sine karşı duyarlılığını korumuştur (kat değişimi ≤ biyolojik eşik).
Virolojik olarak baskılanmış hastalar
Faz 3 ATLAS ve FLAIR çalışmalarının 48. hafta analizinde, 7 CVF’nin 5’inde başarısızlık esnasında rilpivirine karşı fenotipik direnç olduğu görülmüştür. Bu 5 hasta arasında, fenotipik çapraz direnç efavirenze (n=4), etravirine (n=3) ve nevirapine (n=4) karşı gözlenmiştir.
Elektrokardiyogram üzerindeki etkiler
Altmış (60) sağlıklı erişkinde yapılan randomize, plasebo ve aktif (günde bir kere 400 mg moksifloksasin) kontrollü çapraz geçişli bir çalışmada, 24 saatte kararlı durumda 13 ölçüm gerçekleştirilmiş ve günde bir kere 25 mg’lık önerilen dozunda oral rilpivirinin QTc aralığı üzerinde hiçbir etkisi gösterilmemiştir. REKAMBYS enjeksiyonlarından sonra görülen plazma rilpivirin konsantrasyonları, 25 mg qd oral rilpivirin dozu ile elde edilen konsantrasyonlara benzer olmuştur. Ayda bir 600 mg ya da 2 ayda bir 900 mg olarak önerilen dozda kullanılan REKAMBYS, QTc aralığı üzerinde klinik olarak anlamlı bir etki ile ilişkili olmamıştır.
Sağlıklı erişkinlerde günde bir kere 75 mg ve günde bir kere 300 mg düzeylerinde supraterapötik oral rilpivirin dozları ile yapılan çalışmalarda, QTcF aralığında plaseboya kıyasla görülen maksimum ortalama zaman-eşleşmeli farklılıklar (%95 üst güven sınırı), başlangıç dönemine göre düzeltildikten sonra, sırasıyla 10,7 (15,3) ve 23,3 (28,4) ms bulunmuştur. Günde bir kere 75 mg ve günde bir kere 300 mg oral rilpivirinin kararlı durumda uygulanmasıyla erişilen ortalama Cmaks düzeyleri, ayda bir kere 600 mg’lık önerilen REKAMBYS dozu ile gözlenen ortalama kararlı durum Cmaks düzeyinden sırasıyla 4,4 kat ve 11,6 kat daha yüksek bulundu. Günde bir kere 75 mg ve günde bir kere 300 mg oral rilpivirinin kararlı durumda uygulanmasıyla erişilen ortalama Cmaks düzeyleri, ayda bir kere 900 mg’lık önerilen REKAMBYS dozu ile gözlenen ortalama kararlı durum Cmaks düzeyinden sırasıyla 4,1 kat ve 10,7 kat daha yüksek bulunmuştur.
Klinik etkililik ve güvenlilik
Ayda 1 dozlama
REKAMBYS + kabotegravir enjeksiyonunun etkililiği, FLAIR (201584) ve ATLAS (201585) adı verilen iki randomize, çok merkezli, aktif kontrollü, paralel kollu, açık etiketli, Faz 3 eşit etkililik çalışmasında değerlendirilmiştir. Birincil analiz, tüm hastaların 48. hafta vizitini tamamlamasından ya da çalışmadan erken ayrılmasından sonra gerçekleştirilmiştir.
Virolojik olarak baskılanmış hastalar (daha önce 20 hafta süreyle dolutegravir bazlı rejim) FLAIR çalışmasında, daha önce antiretroviral tedavi (ART) almamış HIV-1 ile enfekte 629 hastaya 20 hafta boyunca dolutegravir integraz strand transfer inhibitörü (INI) içeren bir rejim uygulanmıştır (dolutegravir/abakavir/lamivudin ya da hasta HLA-B*5701 pozitif ise dolutegravir + 2 başka nükleozid revers transkriptaz inhibitörü). Daha sonra virolojik olarak baskılanmış hastalar (HIV-1 RNA < 50 kopya/mL, n=566), bir rilpivirin + kabotegravir kombinasyon rejimi almak ya da MAR tedavisine devam etmek üzere 1:1 oranında randomize edilmiştir. Rilpivirin + kabotegravir rejimini almak üzere randomize edilen hastalarda, tedaviye en az 4 hafta süren günde bir kez kabotegravir (30 mg) tablet + rilpivirin (25 mg) tablet ile oral giriş dozuyla başlanmış ve onu en fazla 96 hafta süren aylık kabotegravir enjeksiyonu (1. ay: 600 mg, 2. aydan itibaren: 400 mg enjeksiyon) + rilpivirin enjeksiyonu (1. ay: 900 mg enjeksiyon, 2. aydan itibaren: 600 mg enjeksiyon) ile tedavi izlemiştir.
Virolojik olarak baskılanmış hastalar (en az 6 ay süreyle daha önceki ART ile stabil) ATLAS çalışmasında, daha önce ART almış olan virolojik olarak baskılanmış (en az 6 ay) HIV-1 ile enfekte 616 hasta (HIV-1 RNA < 50 kopya/mL), rilpivirin + kabotegravir rejimini almak ya da MAR rejimini almaya devam etmek üzere 1:1 oranında randomize edilmiştir. Rilpivirin + kabotegravir rejimini almak üzere randomize edilen hastalarda, tedaviye en az 4 hafta süren günde bir kez kabotegravir (30 mg) tablet + rilpivirin (25 mg) tablet ile oral giriş dozuyla başlanmış ve onu ilave 44 hafta süren aylık kabotegravir enjeksiyonu (1. ay: 600 mg, 2. aydan itibaren: 400 mg enjeksiyon) + rilpivirin enjeksiyonu (1. ay: 900 mg enjeksiyon, 2. aydan itibaren: 600 mg enjeksiyon) ile tedavi izlemiştir. ATLAS çalışmasında, hastaların %50’si, %17’si ve %33’ü randomizasyon öncesi başlangıç üçüncü tedavi ajanı olarak sırasıyla NNRTI, PI ya da INI sınıfından bir ajan almaktaydı ve bu durum tedavi kolları arasında benzerdi.
Toplu Faz 3 çalışmalar
Toplu analizde, başlangıçta rilpivirin + kabotegravir kolunda yer alan hastaların medyan yaşı 38, %27’si kadın, %27’si beyaz olmayan ırktandı; %1’i 65 yaş ve üzerindeydi ve %7’sinde mm3 başına 350 hücreden daha az CD4+ hücre sayımı mevcuttu; bu özellikler tedavi kolları arasında benzerdi.
İki çalışmanın da birincil sonlanım noktası, 48. haftada plazma HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL olan hastaların yüzdesi idi (ITT-E popülâsyonu için snapshot algoritması).
İki Faz 3 çalışmanın toplu analizinde, rilpivirin + kabotegravir rejimi 48. haftada plazma HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL olan hastaların yüzdesi üzerinde MAR ile eşit etkililik sergilemiştir (sırasıyla %1,9 ve %1,7). Toplu analiz için rilpivirin + kabotegravir ile MAR arasındaki düzeltilmiş tedavi farkı (0,2; %95 GA: -1,4, 1,7) eşit etkililik kriterini karşılamıştır (%4’ün altında %95 GA üst sınırı) [Bkz. Tablo 8].
FLAIR, ATLAS ve toplu veriler için birincil sonlanım noktası ve temel başlangıç faktörlerine göre ayrılmış sonuçlar da dâhil diğer 48. hafta sonuçları Tablo 8 ve Tablo 9’da gösterilmektedir. Tablo 8: FLAIR ve ATLAS çalışmalarının 48. haftasında randomize tedavinin virolojik sonuçları (Snapshot analizi)
| FLAIR | ATLAS | Toplu Veriler | ||||
| RPV+ KAB N=283 | MAR N=283 | RPV+ KAB N=308 | MAR N=308 | RPV+ KAB N=591 | MAR N=591 | |
| HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL† | 6 (2,1) | 7 (2,5) | 5 (1,6) | 3 (1,0) | 11 (1,9) | 10 (1,7) |
| Tedavi farkı % (%95 GA)* | -0,4 (-2,8, 2,1) | 0,7 (-1,2, 2,5) | 0,2 (-1,4, 1,7) | |||
| HIV-1 RNA < 50 kopya/mL | 265 (93,6) | 264 (93,3) | 285 (92,5) | 294 (95,5) | 550 (93,1) | 558 (94,4) |
| Tedavi Farkı % (%95 GA)* | 0,4 (-3,7, 4,5) | -3,0 (-6,7, 0,7) | -1,4 (-4,1, 1,4) | |||
penceresinde virolojik verisi bulunmayanlar | 12 (4,2) | 12 (4,2) | 18 (5,8) | 11 (3,6) | 30 (5,1) | 23 (3,9) |
| Nedenler | ||||||
| Advers olay veya ölüm nedeniyle çalışmayı/çalışma ilacını bırakma | 8 (2,8) | 2 (0,7) | 11 (3,6) | 5 (1,6) | 19 (3,2) | 7 (1,2) |
| Diğer nedenlerle çalışmayı/çalışma ilacını bırakma | 4 (1,4) | 10 (3,5) | 7 (2,3) | 6 (1,9) | 11 (1,9) | 16 (2,7) |
| Pencerede verisi eksik olan fakat çalışmada yer alanlar | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
* Başlangıç sınıflandırma faktörleri için düzeltilmiştir.
† Etkisizlik nedeniyle tedavisi sonlandırılan, baskılanmadığı halde tedavisi sonlandırılan hastaları içerir.
N = Her bir tedavi grubundaki hastaların sayısı, GA = güven aralığı, MAR = mevcut antiretroviral rejim, RPV=rilpivirin, KAB=kabotegravir.
Tablo 9: Temel başlangıç faktörleri için 48. haftada plazma HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL olan hastaların oranı (Snapshot Sonuçları)
| Başlangıç faktörleri | FLAIR ve ATLAS çalışmalarının toplu verileri | ||
RPV+KAB N=591 n/N (%) | MAR N=591 n/N (%) | ||
| Başlangıç CD4+ (hücre/ mm3) | < 350 ≥ 350 ila < 500 ≥ 500 | 0/42 5/120 (4,2) 6/429 (1,4) | 2/54 (3,7) 0/117 8/420 (1,9) |
| Cinsiyet | Erkek Kadın | 6/429 (1,4) 5/162 (3,1) | 9/423 (2,1) 1/168 (0,6) |
| Irk | Beyaz Afrikalı/Amerikalı Asya/Diğer | 9/430 (2,1) 2/109 (1,8) 0/52 | 7/408 (1,7) 3/133 (2,3) 0/48 |
| BKİ | < 30 kg/m2 ≥ 30 kg/m2 | 6/491 (1,2) 5/100 (5,0) | 8/488 (1,6) 2/103 (1,9) |
| Yaş (yıl) | < 50 ≥ 50 | 9/492 (1,8) 2/99 (2,0) | 8/466 (1,7) 2/125 (1,6) |
| Randomizasyonda başlangıç antiviral tedavi | PI INI NNRTI | 1/51 (2,0) 6/385 (1,6) 4/155 (2,6) | 0/54 9/382 (2,4) 1/155 (0,6) |
BKİ=beden kitle indeksi, PI=Proteaz inhibitörü, INI=İntegraz inhibitörü, NNRTI=non-nükleozid revers transkriptaz inhibitörü, RPV=rilpivirin, KAB=kabotegravir, MAR=mevcut antiretroviral rejim
FLAIR ve ATLAS çalışmalarında, başlangıç özellikleri (CD4+ sayımı, cinsiyet, yaş, ırk, BKİ, başlangıçtaki üçün ajan tedavi sınıfı) arasındaki tedavi farklılıkları benzer olmuştur.
- 96. haftadaki FLAIR
FLAIR çalışmasının 96. haftasındaki sonuçlar 48. haftadaki sonuçlarla uyumlu kalmıştır. Plazma HIV-1 RNA düzeyi ≥ 50 kopya/mL olan hastaların oranı, rilpivirin + kabotegravir kolunda (n=283) %3,2 ve MAR kolunda (n=283) %3,2 olarak bulunmuştur (rilpivirin + kabotegravir ile MAR arasındaki düzeltilmiş tedavi farkı [0,0; %95 GA: -2,9, 2,9]). Plazma HIV-1 RNA düzeyi < 50 kopya/mL olan hastaların oranı, rilpivirin + kabotegravir kolunda %87 ve MAR kolunda %89 olarak bulunmuştur (rilpivirin + kabotegravir ile MAR arasındaki düzeltilmiş tedavi farkı [-2,8; %95 GA: -8,2, 2,5]).
Hafta 124 FLAIR Direkt Enjeksiyon ve Oral Başlangıç Karşılaştırması
FLAIR çalışmasında, 100. haftada abakavir/dolutegravir/lamivudin tedavisinden rilpivirine ve kabotegravir tedavisine geçiş yapmayı seçen hastalar için güvenlilik ve etkililik değerlendirmesi, 124. haftada yapılmıştır. Katılımcılara, oral başlangıç aşaması ile ya da bu aşama olmadan geçiş yapma seçeneği sunulmuş ve bu şekilde bir oral başlangıç grubuyla direkt enjeksiyon grubu oluşturulmuştur.
Haftada, plazma HIV-1 RNA düzeyi ≥ 50 kopya/mL olan katılımcıların oranı, oral başlangıç grubunda 1/121 (%0,8) ve direkt enjeksiyon grubunda ise 1/111 (%0,9) olarak bulunmuştur. Virolojik baskılama oranları (HIV-1 RNA < 50 kopya/mL), her iki grupta da benzer olup, oral başlangıç grubunda 113/121 (%93,4) ve direkt enjeksiyon grubunda 110/111 (%99,1) olarak saptanmıştır.
İki ayda bir dozlama
Virolojik olarak baskılanmış hastalar (en az 6 ay süreyle daha önceki ART ile stabil) İki ayda bir verilen rilpivirin enjeksiyonunun etkililik ve güvenliliği randomize, çok merkezli, paralel kollu, açık etiketli Faz 3 eşit etkililik çalışması ATLAS-2M (207966) çalışmasında değerlendirilmiştir. Birincil analiz, tüm hastaların 48. hafta vizitini tamamlamasından ya da çalışmadan erken ayrılmasından sonra gerçekleştirilmiştir.
ATLAS-2M çalışmasında, 1045 HIV-1 ile enfekte, ART deneyimi bulunan, virolojik olarak baskılanmış hastalar randomize edilmiş (1:1) ve 2 ayda bir ya da aylık olarak rilpivirin + kabotegravir enjeksiyon rejimi almıştır. Başlangıçta kabotegravir/rilpivirin dışı tedavide yer alan hastalara en az 4 hafta boyunca günde bir rilpivirin tablet (25 mg) + bir kabotegravir tabletten (30 mg) oluşan oral giriş tedavisi verilmiştir. Aylık rilpivirin enjeksiyonları (1. ay: 900 mg enjeksiyon, 2. aydan itibaren: 600 mg enjeksiyon) ve kabotegravir enjeksiyonlarına (1. ay: 600 mg enjeksiyon, 2. aydan itibaren: 400 mg enjeksiyon) randomize edilen hastalar 44 hafta daha tedavi almıştır. İki ayda bir rilpivirin enjeksiyonları (1, 2, 4. aylarda ve sonrasında 2 ayda bir 900 mg enjeksiyon) ve kabotegravir enjeksiyonlarına (1, 2, 4. aylarda ve sonrasında 2 ayda bir 600 mg enjeksiyon) randomize edilen hastalar 44 hafta daha tedavi almıştır. Randomizasyon öncesinde, hastaların %63’üne 0 hafta, %13’üne 1 ila 24 hafta ve %24’üne > 24 hafta süreyle rilpivirin + kabotegravir verilmiştir.
Başlangıçta, hastaların medyan yaşı 42, %27’si kadın, %27’si beyaz olmayan ırktandı; %4’ü 65 yaş ve üzerindeydi ve %6’sında mm3 başına 350 hücreden daha az CD4+ hücre sayımı mevcuttu; bu özellikler tedavi kolları arasında benzerdi.
ATLAS-2M çalışmasının birincil sonlanım noktası, 48. haftada plazma HIV-1 RNA düzeyi ≥ 50 kopya/mL olan hastaların oranıydı (ITT-E popülasyonu için snapshot algoritması).
ATLAS-2M çalışmasında, 2 ayda bir uygulanan rilpivirin + kabotegravir rejimi 48. haftada plazma HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL olan hastaların oranı üzerinde aylık olarak uygulanan kabotegravir ve rilpivirin tedavisi ile eşit etkililik sergilemiştir (sırasıyla %1,7 ve %1,0). İki ayda bir ve aylık olarak uygulanan kabotegravir + rilpivirin rejimleri arasındaki düzeltilmiş tedavi farkı (0,8; %95 GA: -0,6, 2,2) eşit etkililik kriterini karşılamıştır (%4’ün altında %95 GA üst sınırı).
Tablo 10: 48 haftanın sonunda ATLAS-2M çalışmasının randomize tedavisinin virolojik sonuçları (Snapshot analizi)
| İki Ayda Bir Dozlama (Q8W) | Aylık Dozlama (Q4W) | |
| N=522 (%) | N=523 (%) | |
| HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL† | 9 (1,7) | 5 (1,0) |
| Tedavi Farkı % (%95 GA)* | 0,8 (-0,6, 2,2) | |
| HIV-1 RNA < 50 kopya/mL | 492 (94,3) | 489 (93,5) |
| Tedavi Farkı % (%95 GA)* | 0,8 (-2,1, 3,7) | |
| 21 (4,0) | 29 (5,5) |
| Nedenler: | ||
| AR veya ölüm nedeniyle çalışmadan ayrılma | 9 (1,7) | 13 (2,5) |
| Başka nedenlerden çalışmadan ayrılma | 12 (2,3) | 16 (3,1) |
| Çalışmada yer alan fakat pencerede eksik verileri bulunanlar | 0 | 0 |
* Başlangıç sınıflandırma faktörleri için düzeltilmiştir.
† Etkisizlik nedeniyle tedavisi sonlandırılan, baskılanmadığı halde tedavisi sonlandırılan hastaları içerir.
N = Her bir tedavi grubundaki hastaların sayısı, GA = güven aralığı, MAR = mevcut antiretroviral rejim.
Tablo 11: ATLAS-2M çalışmasında temel başlangıç faktörleri için 48. haftada plazma
HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL olan hastaların oranı (Snapshot Sonuçları)
| Başlangıç faktörleri | HIV-1 RNA ≥ 50 kopya/mL sayısı/ Toplam Değerlendirilen (%) | ||
| İki ayda bir dozlama (Q8W) | Aylık dozlama (Q4W) | ||
| Başlangıç CD4+ hücre sayısı (hücre/mm3) | < 350 | 1/35 (2,9) | 1/27 (3,7) |
| 350 ila < 500 | 1/96 (1,0) | 0/89 | |
| ≥ 500 | 7/391 (1,8) | 4/407 (1,0) | |
| Cinsiyet | Erkek | 4/385 (1,0) | 5/380 (1,3) |
| Kadın | 5/137 (3,5) | 0/143 | |
| Irk | Beyaz | 5/370 (1,4) | 5/393 (1,3) |
| Beyaz Olmayan | 4/152 (2,6) | 0/130 | |
| Siyah/Afrikalı-Amerikalı | 4/101 (4,0) | 0/90 | |
Siyah/Afrikalı-Amerikalı Olmayan | 5/421 (1,2) | 5/421 (1,2) | |
| BKİ | < 30 kg/m2 | 3/409 (0,7) | 3/425 (0,7) |
| ≥ 30 kg/m2 | 6/113 (5,3) | 2/98 (2,0) | |
| Yaş (yıl) | < 35 | 4/137 (2,9) | 1/145 (0,7) |
| 35 ila < 50 | 3/242 (1,2) | 2/239 (0,8) | |
| ≥ 50 | 2/143 (1,4) | 2/139 (1,4) | |
Daha önce KAB/RPV maruziyeti | Yok | 5/327 (1,5) | 5/327 (1,5) |
| 1-24 hafta | 3/69 (4,3) | 0/68 | |
| > 24 hafta | 1/126 (0,8) | 0/128 |
BKİ=beden kitle indeksi, KAB=kabotegravir, RPV=rilpivirin
ATLAS-2M çalışmasında, başlangıç özellikleri (CD4+ lenfosit sayısı, cinsiyet, ırk, BKİ, yaş ve daha önce kabotegravir/rilpivirin maruziyeti) genelinde birincil sonlanım noktasına ilişkin tedavi farklılıklarının klinik olarak anlamlı olmadığı görülmüştür.
- 96. haftadaki etkililik sonuçları, 48. haftadaki birincil sonucun sonuçlarıyla tutarlıdır. Her 2 ayda bir uygulanan rilpivirine ve kabotegravir enjeksiyonları, her ay uygulanan rilpivirine ve kabotegravir tedavisinden inferior değildir. 96. Haftada, rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj (n=522) ve rilpivirine ve kabotegravir aylık dozaj (n=523) arasındaki plazma HIV-1 RNA düzeyi ≥50 kopya/mL olan katılımcıların oranı sırasıyla %2,1 ve %1,1 bulunmuştur (rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj ile aylık dozaj arasındaki ayarlanmış tedavi farkı [1,0; %95 CI: -0,6, 2,5]). 96. Haftada, rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj ve rilpivirine ve kabotegravir aylık dozaj arasında plazma HIV-1 RNA düzeyi <50 kopya/mL olan katılımcıların oranı sırasıyla %91 ve %90,2 olarak bulunmuştur (rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj ile aylık dozaj arasındaki ayarlanmış tedavi farkı [0,8; %95 CI: -2,8, 4,3]).
152. Haftadaki etkililik sonuçları, 48. ve 96. haftadaki birincil sonucun sonuçlarıyla tutarlıdır. Her 2 ayda bir uygulanan rilpivirine ve kabotegravir enjeksiyonları, her ay uygulanan rilpivirine ve kabotegravir tedavisinden inferior değildir. Bir ITT (intent-to-treat) analizine göre, 152. Haftada, rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj (n=522) ve rilpivirine ve kabotegravir aylık dozaj (n=523) arasındaki plazma HIV-1 RNA düzeyi ≥50 kopya/mL olan katılımcıların oranı sırasıyla %2,7 ve %1,0 olarak bulunmuştur (rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj ile aylık dozaj arasındaki ayarlanmış tedavi farkı [1,7; %95 CI: 0,1, 3,3]). Bir ITT analizine göre, 152. Haftada, rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj ve rilpivirine ve kabotegravir aylık dozaj arasında plazma HIV-1 RNA düzeyi <50 kopya/mL olan katılımcıların oranı sırasıyla %87 ve %86 olarak bulunmuştur (rilpivirine ve kabotegravir her 2 ayda bir uygulanan dozaj ile aylık dozaj arasındaki ayarlanmış tedavi farkı [1,5; %95 CI: -2,6, 5,6]).
Post-hoc analiz
Faz 3 çalışmalarının birleştirilmiş çok değişkenli analizleri (ATLAS 96. haftaya kadar, FLAIR 124. haftaya kadar, ATLAS-2M 152. haftaya kadar), çeşitli faktörlerin kardiyovasküler olay (CVF) riski üzerindeki etkisini incelemiştir. Temel faktör analizi (BFA), temel viral ve katılımcı özelliklerini ve dozaj rejimini inceledi; çok değişkenli analiz (MVA) ise temel faktörleri içeren ve regresyon modelleme yöntemiyle CVF'yi tahmin etmek için post-baseline plazma ilaç konsantrasyonlarını dahil eden bir analizdi. Toplamda 4291 kişi-yıl süresince yapılan analizde, düzeltilmemiş CVF insidans hızı 100 kişi-yıl başına 0,54 idi; 23 CVF vakası rapor edilmiştir (bu çalışmalara katılan 1651 bireyden %1,4'ü).
BFA, rilpivirine direnci mutasyonlarını (insidans oranı oranı IRR=21,65, p<0,0001), HIV-1 A6/A1 alt tipini (IRR=12,87, p<0,0001) ve vücut kitle indeksini (BMI IRR=1,09, her 1 birim artış için, p=0,04; IRR=3,97, BMI ≥30 kg/m², p=0,01) CVF ile ilişkilendirildi. Diğer değişkenler, 4 haftada bir (Q4W) veya 8 haftada bir (Q8W) dozaj, kadın cinsiyet veya CAB/INSTI direnç mutasyonları ile CVF arasında anlamlı bir ilişki göstermedi. Bununla birlikte, aşağıdaki başlangıç faktörlerinden en az 2’sinin kombinasyonu artmış CVF riskiyle ilişkili olmuştur: rilpivirin direnciyle ilişkili mutasyonlar, HIV-1 alt tip A6/A1 veya BKİ ≥ 30 kg/m2 (Tablo 12).
Bu risk faktörlerinden en az iki tanesine sahip hastalarda, CVF olan hastaların oranı, hiç risk faktörü olmayan ya da bir risk faktörüne sahip hastalara göre daha yüksekti. Her 2 ayda bir dozaj rejimiyle tedavi edilen 24 hastadan 6’sında (%25,0, %95 CI: %9,8, %46,7) ve aylık dozaj rejimiyle tedavi edilen 33 hastadan 5’inde (%15,2, %95 CI: %5,1, %31,9) CVF tespit edilmiştir.
Diğer ART ile Oral Geçiş
FLAIR, ATLAS-2M ve LATTE-2/study 200056 adlı 3 klinik çalışmadan birleştirilmiş verilerin retrospektif analizinde, rilpivirin ve cabotegravir uzun etkili (LA) intramüsküler (IM) enjeksiyonlarıyla tedavi edilen ve rilpivirine artı cabotegravir dışındaki ART ile oral geçiş yapan 29 katılımcı dahil edilmiştir. Oral geçiş süresi, medyan 59 gündü (25. ve 75. persentil 53-135 gün). Katılımcıların medyan yaşı 32 yıl, %14’ü kadındı, %31’i beyaz olmayan etnik kökenden geliyordu. Katılımcıların %97’si alternatif oral geçiş için bir integraz inhibitörü (INI) bazlı rejim almıştı, %41’i alternatif oral geçiş rejimi olarak bir NNRTI (11/12 vakada rilpivirine
| Tablo 12: Temel Başlangıç Faktörleri rilpivirin direnciyle ilişkili mutasyonlar, HIV-1 | |||
| Alt Tip A6/A11 ve BKİ ≥ 30 kg/m2 Varlığına göre 48. Hafta Sonuçları | |||
| Başlangıç Faktörleri (sayı) | Doğrulanmış Virolojik | ||
| Virolojik Başarılar2 | |||
| Başarısızlık (%)3 | |||
| 0 | 844/970 (87,0) | 4/970 (0,4) | |
| 1 | 343/404 (84,9) | 8/404 (2,0)4 | |
| ≥ 2 | 44/57 (77,2) | 11/57 (19,3)5 | |
| TOPLAM | 1231/1431 (86/0) | 23/1431 (1,6)6 | |
| (%95 Güven Aralığı) | (84,1%, 87,8%) | (1,0%, 2,4%) | |
| 1 HIV Sekans veri tabanından Los Alamos Ulusal Kütüphane paneline göre HIV-1 alt tip A1 veya | |||
| A6 sınıflandırması (Haziran 2020) | |||
| 2 ATLAS için 48. haftada, FLAIR için 124. haftada, ATLAS-2M için 152. haftada RNA <50 | |||
| kopya/mL'nin FDA Snapshot algoritmasına göre . | |||
| 3 HIV RNA'nın ≥200 kopya/mL olduğu iki ardışık ölçüm olarak tanımlanır. | |||
| 4 Pozitif Tahmini Değer (PPV) <%1; Negatif Tahmini Değer (NPV) %98,5; duyarlılık %34,8; | |||
| özgüllük %71,9. | |||
| 5 PPV %19,3; NPV %99,1; duyarlılık %47,8; özgüllük %96,7. | |||
| |||
| 1651 bireyden). | |||
dahil) almıştı ve %62’si bir NRTI alıyordu. Üç katılımcı, oral geçiş sırasında veya kısa bir süre sonra güvenlilikle ilgili olmayan nedenlerle tedaviden ayrıldı. Katılımcıların çoğunluğu (≥%96) virolojik baskılamayı sürdürebildi (plazma HIV-1 RNA <50 c/mL). Alternatif oral geçiş sırasında ve alternatif oral geçişi takiben (oral geçiş sonrası rilpivirin artı cabotegravir enjeksiyonlarının iki dozuna kadar) CVF (doğrulanmış plazma HIV-1 RNA ≥200 c/mL) vakasına rastlanmamıştır.
5.2 Farmakokinetik özellikler
Rilpivirinin farmakokinetik özellikleri sağlıklı erişkin gönüllülerde ve HIV-1 ile enfekte erişkin hastalarda değerlendirilmiştir.
Tablo 13: Günde bir kez oral rilpivirin uygulamasından ve rilpivirin başlangıç ve aylık veya iki aylık devam intramüsküler enjeksiyonlarından sonra popülasyon farmakokinetik parametreleri
| Dozlama fazı | Doz rejimi | Geometrik ortalama (5’inci; 95’inci Yüzdelik dilim) | ||
EAA(0-tau)b (ng•s/mL) | Cmaks (ng/mL) | Ctaub (ng/mL) | ||
| Oral Girişc | 25 mg günde bir kez | 2,083 (1,125; 3,748) | 116 (49; 244) | 79,4 (32; 177) |
İlk Enjeksiyona,d | 900 mg IM başlangıç dozu | 44,842 (21,712; 87,575) | 144 (94; 221) | 41,9 (22; 79) |
Aylık Enjeksiyona,e | 600 mg IM aylık | 68,324 (39,042; 118,111) | 121 (68; 210) | 86 (50; 147) |
2 Aylık Enjeksiyona,e | 900 mg IM 2 ayda bir | 132,450 (76,638; 221,783) | 138 (81; 228) | 69 (38,0; 119) |
a Rilpivirin IM popülasyon farmakokinetik modelini temel alan münferit post-hoc tahminlerine dayanır (FLAIR, ATLAS ve ATLAS-2M toplu verileri).
b tau, dozlama aralığıdır: Oral için 24 saat; aylık veya 2 aylık IM enjeksiyonlar için 1 ya da 2 ay. c Oral rilpivirin için, Ctau FLAIR, ATLAS ve ATLAS-2M çalışmalarında gözlenen toplu verileri;
EAA(0-tau) ve Cmaks ise oral rilpivirin Faz 3 çalışmalarına ait farmakokinetik verileri temsil eder d İlk enjeksiyon son oral dozla aynı gün uygulandığından, ilk enjeksiyon Cmaks değeri ağırlıklı olarak oral dozlamayı yansıtır. Oral doz olmadan uygulandığında (doğrudan enjeksiyon, n=110), rilpivirine ile gözlemlenen geometrik ortalama (5., 95. yüzde) Cmaks (ilk enjeksiyondan 1 hafta sonra) 68,0 ng/mL (28; 220) ve Ctau 49 ng/mL idi (18; 138).
e 48. Hafta verileri.
Emilim
Rilpivirin uzun salımlı enjeksiyon, sürekli rilpivirin plazma konsantrasyonlarıyla sonuçlanacak şekilde gluteal kastan sistemik dolaşım içerisine yavaş emilimin neden olduğu emilim hızıyla sınırlı kinetik (flip-flop farmakokinetik) sergilemektedir.
Tek bir intramüsküler doz uygulamasından sonra plazma rilpivirin konsantrasyonları birinci gün saptanabilir düzeyde olup medyan 3-4 gün sonra maksimum plazma konsantrasyonlarına ulaşacak şekilde tedricen artmıştır. Rilpivirinin tek bir dozu uygulandıktan sonra, rilpivirin 52 hafta veya daha uzun süre plazmada tespit edilmiştir. Bir yıl boyunca uygulanan aylık veya 2 aylık enjeksiyonlardan sonra, rilpivirinin farmakokinetik kararlı durum maruziyetinin yaklaşık %80’ine ulaşılmıştır.
Tek ve tekrarlı olarak uygulanan 300 mg ile 1200 mg arasında değişen dozların IM enjeksiyonlarından sonra plazma rilpivirin maruziyeti dozla orantılı olarak ya da daha az bir seviyede artış göstermiştir.
Dağılım
Rilpivirin in vitro olarak başlıca albümin olmak üzere plazma proteinlerine yaklaşık olarak %99,7 oranında bağlanır. Popülasyon farmakokinetik analizine göre, IM uygulamayı takiben rilpivirin için santral kompartımanın (Vc/F) tipik görünür hacmi 132 L olarak hesaplanmış, periferik dokulara dağılımın orta dereceli olduğu gösterilmiştir.
Rilpivirin beyin omurilik sıvısına (BOS) geçtiği tespit edilmiştir. Rilpivirin enjeksiyonu + kabotegravir enjeksiyonu alan HIV-1 ile enfekte hastalarda, medyan rilpivirin BOS - plazma konsantrasyonu oranı (n = 16) %1,07 ila %1,32 bulunmuştur (aralık: ölçülemez ila %1,69). BOS’taki terapötik rilpivirin konsantrasyonları ile uyumlu olarak, BOS CSF HIV-1 RNA düzeyi (n = 16) hastaların %100’ünde < 50 hücre/mL ve %94’ünde (15/16) < 2 hücre/mL idi. Aynı zaman noktasında, HIV-1 RNA düzeyi (n = 18) hastaların %100’ünde < 50 hücre/mL ve %66,7’sinde (12/18) < 2 hücre/mL idi.
Biyotransformasyon
In vitro deneyler rilpivirinin primer olarak sitokrom P450 (CYP)3A sistemi aracılığıyla oksidatif metabolizmaya uğradığını göstermektedir.
Eliminasyon
Rilpivirin uygulandıktan sonra rilpivirinin ortalama görünür yarılanma ömrü emilim hızıyla sınırlı olup 13-28 hafta olarak hesaplanmıştır.
Rilpivirinin görünür plazma klirensi (CL/F) 5,08 L/s olarak hesaplanmıştır.
Tek bir oral 14C-rilpivirin dozundan sonra, uygulanan radyoaktivitenin ortalama %85’i feçeste ve %6,1’i idrarda bulunmuştur. Uygulanan dozun ortalama olarak %25’i feçes ile değişmemiş rilpivirin olarak atılır. İdrarda değişime uğramadan atılan rilpivirin, ancak eser miktardadır (uygulanan dozun %1’inden azı).
Doğrusallık/Doğrusal olmayan durum:
300 ila 1200 mg arasında değişen dozlarda tekli ve tekrarlanan IM enjeksiyonların ardından plazma rilpivirine maruziyeti, doza oranla veya orandan biraz daha az artmaktadır.
Özel hasta popülâsyonları
Cinsiyet
İntramüsküler (IM) uygulamadan sonra rilpivirin maruziyeti açısından erkeklerle kadınlar arasında klinik olarak anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir.
Irk
İntramüsküler uygulamadan sonra rilpivirin maruziyeti üzerinde ırkın klinik açıdan anlamlı bir etkisi gözlenmemiştir.
BKİ
İntramüsküler uygulamadan sonra rilpivirin maruziyeti üzerinde BKİ’nin klinik açıdan anlamlı bir etkisi gözlenmemiştir.
Yaşlılar
İntramüsküler uygulamadan sonra rilpivirin maruziyeti üzerinde yaşın klinik açıdan anlamlı bir etkisi gözlenmemiştir. Rilpivirinin 65 yaş üzeri hastalardaki farmakokinetik verileri sınırlıdır.
Böbrek yetmezliği
Rilpivirinin farmakokinetiği böbrek yetmezliği olan hastalarda araştırılmamıştır. Rilpivirinin renal eliminasyonu ihmal edilebilir düzeydedir. Hafif veya orta dereceli böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması gerekli değildir. Renal disfonksiyona bağlı olarak ilaç emilimi, dağılımı ve/veya metabolizmasının değişmesine bağlı plazma konsantrasyonları artabileceğinden, ciddi böbrek yetmezliği veya son evre böbrek hastalığı olan kişilerde rilpivirin dikkatli kullanılmalıdır. Ciddi böbrek yetmezliği veya son evre böbrek hastalığı olan kişilerde, rilpivirin ile güçlü bir CYP3A inhibitörünün kombinasyonu ancak yararın riskten ağır basması durumunda kullanılabilir. Plazma proteinlerine bağlanma oranı çok yüksek olduğundan, rilpivirinin hemodiyaliz ya da periton diyaliziyle vücuttan anlamlı düzeylerde atılması beklenmemektir (bkz. Bölüm 4.2).
Karaciğer yetmezliği
Rilpivirin esas olarak karaciğerde metabolize olur ve elimine edilir. Hafif karaciğer yetmezliği (Child Pugh puanı A) olan 8 hastanın 8 eşleştirilmiş kontrol ile ve orta derecede karaciğer yetmezliği (Child Pugh puanı B) olan 8 hastanın 8 eşleştirilmiş kontrol ile karşılaştırıldığı bir çalışmada, oral rilpivirinin çoklu doz maruziyeti hafif karaciğer yetmezliği olan hastalarda %47 daha yüksek ve orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastalarda %5 daha yüksek bulunmuştur. Bununla birlikte, farmakolojik olarak aktif, serbest rilpivirin maruziyetinin orta dereceli karaciğer yetmezliğinde anlamlı düzeylerde artmış olduğu göz ardı edilemez. Orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastalarda herhangi bir doz ayarlaması önerilmemesine rağmen dikkatli olunması önerilir. rilpivirin ciddi karaciğer yetmezliği olan hastalarda (Child Pugh puanı C) araştırılmamıştır. Bu nedenle rilpivirin ciddi karaciğer yetmezliği olan hastalarda önerilmez (bkz. Bölüm 4.2).
Eş zamanlı HBV/HCV ile enfekte olmuş hastalar
Popülâsyon farmakokinetik analizinde eş zamanlı hepatit B ve/veya hepatit C virüsüyle enfekte olmuş hastalarda oral rilpivirin alımından sonra rilpivirin maruziyeti üzerinde klinik açıdan anlamlı bir etki görülmemiştir.
Pediatrik Hastalar
Rilpivirinin 18 yaşından küçük çocuklar ve adolesanlardaki farmakokinetiği rilpivirin ile belirlenmemiştir.
5.3 Klinik öncesi güvenlilik verileri
Rilpivirin enjeksiyonları ile gerçekleştirilen lokal tolerans çalışmalarının haricinde, tüm çalışmalar oral kullanıma yönelik rilpivirin ile gerçekleştirilmiştir.
Tekrarlı doz toksisitesi
Kemirgenlerde karaciğer enzimlerinin indüksiyonuyla ilişkili karaciğer toksisitesi gözlenmiştir. Köpeklerde kolestaz benzeri etkiler gözlenmiştir.
Üreme toksikolojisi ile ilgili çalışmalar
Hayvanlarda yapılan çalışmalarda embriyo ya da fetus toksisitesi veya üreme fonksiyonu üzerinde herhangi bir etki gösterilmemiştir. Oral rilpivirin sıçan ve tavşanlarda teratojenik etkilere neden olmamıştır. Sıçanlarda ve tavşanlarda embriyofetal Advers Etki Gözlenmeyen Düzeylerdeki (NOAEL) maruziyet, HIV-1 ile enfekte hastalarda günde bir kez 25 mg maksimum önerilen günlük insan dozunda veya rilpivirin uzun etkili enjektabl süspansiyonun 600 mg veya 900 mg intramüsküler enjeksiyon dozunda insanlarda maruz kalınan düzeylerden sırasıyla ≥ 12 ve ≥ 57 kat yüksek bulunmuştur.
Karsinojenite ve mutajenite
Oral rilpivirin, karsinojenik potansiyel açısından 104 haftaya kadar fare ve sıçanlara oral gavaj uygulaması ile değerlendirilmiştir. Karsinojenisite çalışmalarında test edilen en düşük dozlarda rilpivirine sistemik maruziyet (EAA’ya göre), HIV-1 ile enfekte hastalarda günde bir kez 25 mg maksimum önerilen günlük insan dozunda veya rilpivirin uzun etkili enjektabl süspansiyonun 600 mg veya 900 mg intramüsküler enjeksiyon dozunda insanlarda maruz kalınan düzeylerden sırasıyla ≥ 17 (fareler) ve ≥ 2 kat (sıçanlar) yüksek bulunmuştur. Sıçanlarda, ilaca bağlı neoplazmlar görülmemiştir. Farelerde, rilpivirin erkek ve dişi hayvanlarda hepatosellüler neoplazmlar için pozitif bulunmuştur. Farelerde gözlenen hepatosellüler bulgular kemirgenlere özgü olabilir.
Rilpivirin in vitro Ames revers mutasyon testinde ve in vitroklastojenisite fare lenfoma testinde bir metabolik aktivasyon sisteminin olmadığı ve olduğu durumlarda negatif sonuç vermiştir. Rilpivirin farelerdeki in vivo mikronükleus testinde kromozomal hasara neden olmamıştır.
Rilpivirin lokal toleransı
Köpekler ve minyatür domuzlarda uzun süreli tekrarlı IM rilpivirin uygulamasından sonra, enjeksiyon bölgelerinde kısa süreli (minyatür domuzlarda 1-4 gün) hafif eritem gözlenmiş ve nekropside beyaz depozitler kaydedilmiştir, bunlara akıntılı lenf nodlarında şişlik ve renk değişikliği eşlik etmiştir. Mikroskobik muayenede, enjeksiyon bölgelerinde makrofaj infiltrasyonu ve eozinofilik depozitler görülmüştür. Ayrıca akıntılı/bölgesel lenf nodlarında makrofaj infiltrasyon yanıtı da kaydedilmiştir. Bu bulguların, lokal irritasyon belirtisinden ziyade, biriken materyale karşı bir reaksiyon olduğu düşünülmüştür.
6. FARMASÖTİK ÖZELLİKLER
6.1 Yardımcı maddelerin listesi
Poloksamer 338
Sitrik asit monohidrat
Glukoz monohidrat
Sodyum dihidrojen fosfat monohidrat
Sodyum hidroksit (pH ayarı ve izotonisite için)
Enjeksiyonluk su
6.2 Geçimsizlikler
Bu tıbbi ürün, başka tıbbi ürünler veya seyrelticiler ile karıştırılmamalıdır.
6.3 Raf ömrü
36 ay
Kullanım sırasındaki kimyasal ve fiziksel stabilitesi 25°C’de 6 saat süreyle gösterilmiştir. Süspansiyon enjektör içine çekildikten sonra, enjeksiyon mümkün olan en kısa sürede uygulanmalıdır, ancak 2 saate kadar enjektörün içinde kalabilir. İki saatten fazla süre geçmişse, ilaç, enjektör ve iğne atılmalıdır.
6.4 Saklamaya yönelik özel tedbirler
Buzdolabında saklanmalıdır (2°C – 8°C).
Dondurulmamalıdır.
Uygulama öncesinde flakonun oda sıcaklığına gelmesi beklenmelidir (25°C’yi geçmeyecek şekilde). Flakon, ambalajı içerisinde oda sıcaklığında 6 saate kadar kalabilir; buzdolabına geri koymayınız. Altı saatin sonunda kullanılmamışsa, atılmalıdır (bkz. Bölüm 6.3).
6.5 Ambalajın niteliği ve içeriği
Tip I cam flakon.
900 mg ambalaj
Her bir paket, plastik geçme düğmeli alüminyum conta ve butil elastomer tıpa ile kapatılmış bir saydam 4 mL cam flakon, 1 enjektör (0,2 mL dereceli), 1 flakon adaptörü ve 1 enjeksiyon iğnesi (23 numara, 1½ inç) ihtiva eder.
6.6 Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler
Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği” ve “Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği”ne uygun olarak imha edilmelidir.
REKAMBYS’in kullanım kılavuzu bütünüyle kullanma talimatında verilmiştir (bkz. Kullanım Kılavuzu).
7. RUHSAT SAHİBİ
Johnson and Johnson Sıhhi Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti.
Kavacık/Beykoz/İstanbul
8. RUHSAT NUMARASI
2023/533
9. İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ
22.12.2023
