İlaç Kullanma Talimatı Ara Menü

VEGAFERON 50 mg film kaplı tablet – kısa ürün bilgisi (KÜB)

Kısa ürün bilgisi (KÜB) sağlık çalışanlarına yöneliktir. Hastalar için bkz. kullanma talimatı: doz ve kullanım şekli, yan etkiler, diğer ilaçlarla etkileşim, hamilelik ve emzirme.

KT/KÜB onay tarihi (TİTCK):
Etkin madde içeren ilaçlar:

KISA ÜRÜN BİLGİSİ - VEGAFERON 50 MG FİLM KAPLI TABLET

1. BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

VEGAFERON 50 mg film kaplı tablet

2. KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde: 1 film tablet 50 mg elementer demir’e eşdeğer 166,667 mg demir III hidroksit polimaltoz kompleksi

Yardımcı maddeler:

Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.

3. FARMASÖTİK FORMU

Film kaplı tablet

Kahverengi, bikonveks, yuvarlak tabletler.

4. KLİNİK ÖZELLİKLER

4.1. Terapötik endikasyonlar

Değişik nedenli tüm demir eksiklikleri ve demir eksikliğine bağlı anemilerin tedavisi ve profilaksisinde kullanılır.

4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi:

VEGAFERON film tablet için tavsiye edilen normal doz, günde 2 tablettir (100 mg). Doktor tarafından uygun görüldüğünde günde 2 defa 2 tablet alınabilir.

Tedavi süresi doktor tarafından belirlenir. Genel olarak demir eksikliği belirtilerinin klinik olarak ortadan kalkmasından sonra vücuttaki demir depolarının dolması için en az 1 ay daha kullanılması önerilir.

Uygulama şekli

VEGAFERON film tablet yemekle birlikte veya yemeklerden sonra alınmalıdır.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Böbrek/Karaciğer yetmezliği:

VEGAFERON, ciddi karaciğer ve böbrek hastalıklarında kullanılmamalıdır.

Pediyatrik popülasyon:

Pediyatrik popülasyonda VEGAFERON damla kullanılır.

Geriyatrik popülasyon:

Normal dozlar kullanılabilir, doz ayarlanmasına gerek yoktur.

4.3 Kontrendikasyonlar

  • İçerdiği etkin madde demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksine veya yardımcı maddelerden birine karşı aşırı duyarlılığı olduğu bilinenler
  • Demir yüklenmesi (hemokromatoz, hemosideroz)
  • Demir metabolizma bozuklukları (kurşun anemisi, sideroblastik anemi, talasemi)
  • Demir eksikliğine bağlı olmayan anemiler (örn: hemolitik anemi ya da B12 vitamini eksikliğine bağlı megaloblastik anemi)

4.4 Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

  • Anemi, her zaman bir doktor gözetiminde tedavi edilmelidir.
  • Enfeksiyonlar veya tümörler anemiye neden olabilir. Demir, ancak primer hastalığın düzeltilmesinden sonra yararlı olduğundan, bir risk/fayda değerlendirmesi önerilir.
  • Tedavi başarılı olmazsa (3 hafta sonra hemoglobin düzeyindeki artış aşağı yukarı 2-3 g/dL olmazsa), tedavi tekrar gözden geçirilmelidir.
  • Tekrarlayan kan transfüzyonu yapılan hastalar, alınan eritrositlerdeki demir serbest bırakılacağından, aşırı demir yüklenmesine karşı uyarılmalıdır. Kan transfüzyonu alanlarda VEGAFERON’un eş zamanlı kullanımı önerilmemelidir.
  • Oral demir preparatlarının kullanımı sırasında dışkının rengi koyulaşabilir, bu durum normal olup herhangi bir önlem gerektirmez.
  • Çocuklarda demir içeren ürünlerin yanlışlıkla alınması ölümcül zehirlenmeye yol açabilir. Çocukların erişemeyeceği yerlerde saklanmalıdır.

4.5 Diğer tıbbi ürünler ile etkileşim ve diğer etkileşim şekilleri

Demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksi, kompleks şeklinde ve iyonik olmayan demir içerdiğinden besinlerde bulunan unsurlarla (fitatlar, oksalatlar, taninler vb.) veya aynı zamanda verilen ilaçlarla (tetrasiklinler, antiasitler gibi) etkileşimleri yoktur. Buna karşın demir iyonları (Ferroz tuzları) yukarıda sayılan maddelerle çözünmeyen kelatlar oluşturarak demir emilimini azaltırlar.

Aynı zamanda demir hidroksit polimaltoz kompleksinin fitik asit, oksalik asit, tanen, sodyum aljinat, kolin ve kolin tuzları, vitamin A, D3 ve E, soya yağı gibi yiyecek komponentleri ile etkileşmediği in vitro çalışmalarda gösterilmiştir. Buna göre demir hidroksit polimaltoz kompleksi yemek esnasında veya hemen sonrasında alınabilir.

Dışkıda gizli kan aranması sırasında yanılgıya neden olmaz. Bu nedenle bu inceleme sırasında tedavinin kesilmesine gerek yoktur.

Enfeksiyonlar veya tümörler anemiye sebep olabilir. Oral demir kullanımı ancak primer hastalık tedavi edildikten sonra kullanılabileceğinden, fayda/risk analizi belirtilir.

Gizli kanın tespiti için hemokült testi (Hb için seçici) etkilenmez; bu nedenle terapi kesilmemelidir. Parenteral demir preparatları ile birlikte uygulanması, oral demir preparatının emilimini engelleyeceğinden endike değildir ve parenteral demir preparatları yalnızca oral tedavi uygun değilse kullanılabilir.

Levotiroksin içeren ilaçların demir ile birlikte alındığında emilimi bozulduğundan, iki ilacın en az 2 saat ara verilerek alınması gerekmektedir.

Demir(III) hidroksit polimaltoz kompleksinin tetrasiklin veya alüminyum hidroksit ile etkileşimleri üç insan çalışmasında araştırılmıştır (çapraz tasarım, çalışma başına 22 hasta). Tetrasiklin emiliminde önemli bir azalma gösterilmemiştir. Tetrasiklinin plazma konsantrasyonu etkinlik için gerekli seviyenin altına düşmemiştir. Demir(III) hidroksit polimaltoz kompleksinden demir emilimi alüminyum hidroksit ve tetrasiklin tarafından azaltılmamıştır. Bu nedenle demir(III) hidroksit polimaltoz kompleksi, tetrasiklinler veya diğer fenolik bileşiklerin yanı sıra alüminyum hidroksit ile aynı anda da uygulanabilir.

Tetrasiklin, alüminyum hidroksit, asetilsalisilat, sülfasalazin, kalsiyum karbonat, kalsiyum asetat, D3 vitamini ile birlikte kalsiyum fosfat, bromazepam, magnezyum aspartat, D-penisilinamin, metildopa, parasetamol ve auranofin ile sıçanlarda yapılan çalışmalar demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksi ile herhangi bir etkileşim göstermemiştir.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler

Pediyatrik popülasyon:

Çocuklarda ilaç etkileşimlerine ait herhangi özel bir uyarı bulunmamaktadır.

4.6 Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik kategorisi A’dır.

  • Bu gebelik kategorisine rağmen hekim, gebenin ilacı kullanıp kullanmaması konusundaki nihai kararını; gebelik haftasına, gebenin var olan/tespit edilen hastalığına ve diğer özelliklerine göre ayrıntılı yarar-risk değerlendirmesi yaparak verilmelidir.
  • Risk kategorileri ilacın gebelikteki potansiyel riski konusunda sağlık personeline yardımcı olmakla birlikte, hekimin değerlendirmesi esastır.

    Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

    Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlarda kullanılmamasına ait kısıtlı bilgi bulunmaktadır..

    Gebelik dönemi

    Özellikle 2. ve 3. trimesterde, artan demir gereksinimi demir eksikliğine sebep olabileceği için demir takviyesi önerilmektedir.

    Klinik veriler VEGAFERON’un gebelik üzerinde ya da fetusun/yeni doğan çocuğun sağlığı üzerinde advers etkileri olduğunu göstermemektedir. Bu konuda epidemiyolojik veriler mevcut değildir. Hayvan çalışmaları herhangi bir üreme toksisitesi göstermemiştir (bkz. Bölüm 5.3)

    VEGAFERON hekime danışıldıktan sonra gebelik döneminde kullanılabilir.

    Laktasyon dönemi

    Demir III hidroksit polimaltoz kompleksinin anne sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Anne sütü doğal olarak laktoferrine bağlı demir içerir. VEGAFERON tedbir olarak hekime danışıldıktan sonra laktasyon döneminde kullanılabilir.

    Üreme yeteneği / Fertilite

    VEGAFERON’un üreme yeteneği ve fertilite üzerine bir etkisi tespit edilmemiştir.

4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

Hiçbir ilgili çalışma yapılmamıştır. Bununla birlikte, VEGAFERON film tablet’in araç ve makine kullanımı üzerinde hiçbir etkisi yoktur.

4.8. İstenmeyen etkiler

Çok yaygın (≥ 1/10); yaygın (≥ 1/100 ila < 1/10); yaygın olmayan (≥ 1/1,000 ila < 1/100); seyrek (≥ 1/10,000 ila < 1/1,000); çok seyrek (< 1/10,000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor).

Demir kompleksi'nin güvenliliği ve tolere edilebilirliği, toplam 1473 maruz kalan hasta sayısı ile 24 yayın veya klinik çalışma raporunun meta-analizinde değerlendirilmiştir. Bu çalışmalarda bildirilen en önemli advers ilaç reaksiyonları 4 sistem organ sınıfında meydana gelmiştir (aşağıya bakınız). Gaitada renk değişikliği oral demir preparatlarının iyi bilinen bir advers ilaç reaksiyonudur ancak klinik olarak önemli görülmez ve genellikle rapor edilmez. Yaygın olarak gözlenen diğer istenmeyen etkiler gastrointestinal bozukluklardır (bulantı, kabızlık, diyare ve karın ağrısı).

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Çok seyrek: Alerjik reaksiyonlar, astım

Sinir sistemi hastalıkları

Yaygın olmayan: Baş ağrısı

Gastrointestinal hastalıkları

Çok yaygın: Dışkıda renk değişikliği*

Yaygın: İshal, bulantı, karın ağrısı (hazımsızlık, epigastrik rahatsızlık, karın şişliği dahil), kabızlık

Yaygın olmayan: Kusma (regürjitasyon dahil), dişlerde renk değişikliği, gastrit

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Yaygın olmayan: Kaşıntı, döküntü (maküler döküntü ve büllöz döküntü dahil)**, ürtiker**, eritem**

Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları

Seyrek: Kas spazmları (istemsiz kas kasılması, tremor dahil), miyalji

* Dışkıda renk değişiklikleri meta-analizde daha düşük bir sıklıkta bildirilmiştir, ancak bunlar genellikle oral demir tedavisinin iyi bilinen bir yan etkisidir. Bu nedenle dışkıda renk değişikliği çok yaygın istenmeyen etkiler altında sınıflandırılmıştır.

** Olaylar, piyasaya sürüldükten sonra <1/491 hasta insidansıyla (%95 güven aralığının üst sınırı) spontan raporlardan gelmiştir.

Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması:

Ruhsatlandırma sonrası şüpheli ilaç advers reaksiyonlarının raporlanması büyük önem taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir (www.titck.gov.tr; e-posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99).

4.9 Doz aşımı ve tedavisi

Doz aşımı durumunda, demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksinin düşük toksisitesi (farelerde ve sıçanlarda, %50 ölümcül doz (LD50) > 2.000 mg Fe / kg vücut ağırlığıdır) ve demir alımının beklenen doygunluğu nedeniyle zehirlenme veya demir birikimi olası değildir. Ölümcül sonuçları olan kazara zehirlenme vakaları bilinmemektedir.

Doz aşımına bağlı herhangi bir intoksikasyon bildirilmemişse de, bu durumda desferrioksamin kullanımı önerilmektedir.

5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1. Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grup : Antianemik

ATC kodu: B03AB05

Etki mekanizması

Demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksindeki polinükleer demir (III) hidroksit çekirdekleri, yüzeyinde yaklaşık 50 kDa’luk bir ortalama toplam molekül ağırlığına yol açan bir dizi kovalent bağlı olmayan polimaltoz molekülleri ile çevrilidir. Demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksinin polinükleer demir çekirdeği, fizyolojik demir depolama proteini ferritininkine benzer bir yapıya sahiptir. Demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksi kararlıdır ve fizyolojik koşullar altında büyük miktarda demir salmaz. Boyutundan dolayı, mukoza boyunca gerçekleşen demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksi difüzyonunun büyüklüğü, bir heksa aqua demir (II) kompleksi olarak sulu çözeltide bulunan çoğu suda çözünür demir (II) tuzlarından yaklaşık 40 kat daha azdır. Demir, aktif bir mekanizma yoluyla demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksinden bağırsaklarda emilir.

Farmakodinamik

Emilen demir, transferrine bağlanır ve kemik iliğinde Hb sentezi için kullanılır veya esas olarak ferritine bağlandığı karaciğerde depolanır.

Klinik etkililik

Demir III Hidroksit Polimaltoz Kompleksinin, hemoglobin değerlerini normalleştirme ve demir depolarını yenileme açısından, plasebo veya farklı demir formülasyonlarına sahip benzer preparatlara kıyasla etkililiği, bebeklerde, çocuklarda, ergenlerde ve yetişkinlerde yapılan çok sayıda klinik çalışmada gösterilmiştir. Bu çalışmalarda IPC'nin hem katı hem de sıvı galenik formları kullanılmıştır. Oral demir replasmanının birincil amacı, vücudun kendi demir depolarını normal sınır değerlerde tutmak (örneğin artan gereksinim durumunda bir demir eksikliğini önlemek için), demir depolarını yenilemek veya mevcut demir eksikliği anemisini düzeltmektir.

Yetişkinlerde klinik çalışmalar

Plasebo ve/veya oral demir (II) preparatlarına kıyasla IPC mono preparatları ile toplam 11 kontrollü klinik çalışma gerçekleştirilmiştir.

Toplam 900'den fazla hasta dahil edildi ve bu hastaların yaklaşık 500'ü IPC mono preparatları aldı. Çalışılan hasta popülasyonu, tedavinin başlangıcında hematolojik ve demir parametrelerinde (hemoglobin (Hb), ortalama kırmızı kan hücresi hemoglobini (MCV), serum ferritin) ilgili hiçbir farklılık göstermedi. Birkaç haftadan maksimum 6 aya kadar günde 100-200 mg demir/gün dozunda IPC ile oral demir replasmanı, tedavinin başlangıcındakilere kıyasla tedavinin sonunda demir ve hematolojik parametrelerde klinik olarak anlamlı bir artış göstermiştir. IPC ile 12 haftalık bir tedaviden sonra hematolojik parametrelerdeki (Hb, MCV, serum ferritin) düzelme demir(II) sülfat tedavisiyle benzer bulunmuştur.

Demir(II) sülfat ile karşılaştırıldığında IPC'nin etkililiği, demir eksikliği anemisi olan yetişkin hastalarda 6 prospektif, randomize klinik çalışmanın meta-analizi temelinde araştırılmıştır. Çalışmaya dahil edilen toplam hasta sayısı 557’dir. 319 hastaya IPC ve 238 hastaya demir(II) sülfat verilmiştir. Tedavi başlangıcında ortalama hemoglobin değerleri 10,35 ± 0,92 g/dL (IPC) ve 10,20 ± 0,93 g/dL (demir(II) sülfat) idi. Eşdeğer pozoloji ile ortalama 8 ila 13 haftalık bir tedavi süresinden sonra, ortalama hemoglobin değerleri 12,13 ± 1,19 g/dL (IPC) ve 11,94 ± 1,84 g/dL (demir(II) sülfat) olarak saptanmıştır (p=0,93). Daha uzun süreli tedaviden sonra, her iki demir formülasyonu ile tedavide hemoglobindeki artışlar daha yüksek olmuştur.

Çocuklarda ve ergenlerde klinik çalışmalar

Demir III Hidroksit Polimaltoz Kompleksinin çocuklarda ve ergenlerde (18 yaşında veya daha küçük) kullanımı 1.000'den fazla hastayı içeren bir dizi klinik çalışmada araştırılmıştır. Demir III Hidroksit Polimaltoz Kompleksinin, plaseboya veya farklı demir formülasyonları ile karşılaştırılabilir preparatlara kıyasla demir değerlerini iyileştirme açısından etkililiği böylece doğrulanmıştır.

5.2 Farmakokinetik özellikler

Genel özellikler

Demir III hidroksit polimaltoz kompleksi molekülünde, demir III hidroksit çekirdekleri yüzeysel olarak nonkovalent bağlanmış polimaltoz molekülleri ile sarılmıştır. Bu şekilde fizyolojik ortamda iyonik demir salınmaz ve aktif şekilde absorbe olması sağlanır.

Emilim:

Radyoaktif işaretli demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksi ile yapılan çalışmalar, demir emilimi ile hemoglobin içinde demir birikmesi arasında iyi bir korelasyon olduğunu göstermektedir. Demirin nispi emilimi, demir eksikliğinin derecesi ile ilişkilidir (yani demir eksikliği ne kadar fazlaysa demir emilimi o kadar yüksek olur). Demir (II) tuzlarının aksine, gıdaların VEGAFERON’dan gelen demirin biyoyararlanımı üzerinde olumsuz bir etkisi olmadığı belirlenmiştir: Klinik bir çalışmada, gıdaların eşzamanlı olarak yutulması ile demirin biyoyararlanımını önemli ölçüde arttırdığı, diğer üç çalışmada da pozitif olduğu gösterilmiştir, ancak klinik olarak anlamlı bir etkisi yoktur.

Demir emilimi ağırlıklı olarak duodenum ve jejunumda gerçekleşir. Emilmeyen demir bağırsaklardan feçesle atılır.

Dağılım:

Gastrointestinal kanalda emilen demir, hemen transferrine bağlanacağı kana aktarılır. Transferrine bağlı demir, talep bölgelerine veya karaciğer ve dalak gibi depolama organlarına dağıtılır. Demir III hidroksit polimaltoz kompleksinin absorpsiyondan sonraki dağılımı, ikiz izotop tekniğinin kullanıldığı bir çalışmada gösterilmiştir (55Fe ve 59Fe).

Biyotransformasyon:

Absorbe eden hücrede demir dağılımının ve transferinin kontrolü çeşitli alıcı maddeler yoluyla gerçekleşir. Demirin yanında refakatçi bulunmadan vücutta dolaşmasına asla izin verilmez. Demir bir ilk intraselüler taşıyıcı molekül tarafından bağlanır ve bu molekül hücrenin metabolik gereksinimleri için demirin bir kısmını mitokondriye götürür. Ardından ilk hücresel taşıyıcı demirin kalanını kişinin o sıradaki demir ihtiyacına bağlı şekilde olağan reseptörlerine ve taşıyıcılarına belirli oranlarda dağıtır: apoferritin, hücrenin özel protein reseptörüdür ve demirle kombinasyon oluşturarak hemen tutunan madde epitelyal ferritini oluşturur; apotransferrin, kanın özel protein reseptörüdür ve demirle kombinasyon oluşturarak dolaşımdaki taşıyıcı madde olan serum transferrini oluşturur. İntestinal mukoza hücrelerinde halihazırda mevcut olan ferritinin miktarı sindirilen demir içinden absorbe edilen ve reddedilen miktarları etkiler. Mevcut tüm apoferritin demire bağlanarak ferritin oluşturmuş olduğu takdirde bağlanma bölgelerine ulaşan ilave tüm demir reddedilir ve ardından bağırsak lümenine geri döndürülerek eliminasyon için feçese atılır.

Eliminasyon:

Demirin emilmeyen kısmı dışkı ile atılır.

Doğrusallık / doğrusal olmayan durum:

Veri yoktur.

5.3 Klinik öncesi güvenlilik verileri :

Konvansiyonel çalışmaların klinik olmayan verileri, insanlar için tek doz ,tekrarlanan doz toksisitesi, genotoksisite, üreme ve gelişim toksisitesi açısından herhangi bir özel tehlike göstermemiştir.

Fare ve sıçanlarla yapılan hayvan çalışmalarında belirlenen demir (III) hidroksit polimaltoz kompleksinin LD50 değeri, oral yoldan verilen vücut ağırlığının kilogramı başına 2.000 mg demir dozundan daha yüksektir.

6. FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

6.1 Yardımcı maddelerin listesi

Mikrokristalin selüloz

Krospovidon

Polietilen glikol 6000

Povidon K-30

Magnezyum stearat

Talk

Hipromellos 15

Titanyum dioksit

Kırmızı demir oksit

Sarı demir oksit

Hidroksipropil selüloz

6.2 Geçimsizlikler

Bilinen bir geçimsizliği yoktur.

6.3. Raf ömrü

36 ay

6.4 Saklamaya yönelik özel tedbirler

25oC altındaki oda sıcaklığında saklayınız.

Orijinal ambalajında saklayınız.

6.5 Ambalajın niteliği ve içeriği

30 film kaplı tabletlik PVC / Aluminyum folyo blisterler ve kullanma talimatı içeren karton kutu.

6.6 Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler

Özel bir gereklilik yoktur.

Tüm kullanılmayan ürün veya atık maddeler “Tıbbi ürünlerin kontrolü yönetmeliği” ve “Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmelikleri”ne uygun olarak imha edilmelidir.

7. RUHSAT SAHİBİ

FARMAKO ECZACILIK A.Ş.

Mahmutbey Mah. 2477. Sokak No:23

Bağcılar/İstanbulTel. : 0212 410 39 50

Faks. : 0212 447 61 65

8. RUHSAT NUMARASI

2016/601

9. İLK RUHSAT TARİHİ / RUHSAT YENİLEME TARİHİ

İlk ruhsat tarihi: 03.08.2016

Ruhsat yenileme tarihi:

10. KÜB’ÜN YENİLENME TARİHİ

Bu belge hakkında

Kaynak: TİTCK – KT/KÜB portalı · Ruhsat numarası: 2016/601

Metin, TİTCK’nın KT/KÜB portalında yayımlandığı haliyle HTML’e dönüştürülmüştür; içeriği değiştirilmemiştir.

KT/KÜB onay tarihi (TİTCK): 12.07.2026

İlaç bilgilerinin kaynağı: TİTCK Ruhsatlı Ürünler Listesi.

Bölümlerin içeriği ve yan etki sıklıklarının anlamı: Kullanma talimatı nasıl okunur. Bu belgenin tarihleri ve kaynağı: İlaç bilgileri ne anlama gelir.

Bir hata mı buldunuz? Bize yazın: iletişim sayfası.

Bu sitedeki bilgiler doktorunuzun veya eczacınızın tavsiyesinin yerini tutmaz.

İlaç bilgileri: VEGAFERON 50 MG FİLM KAPLI TABLET

İlaç bilgileri ne anlama gelir

Etkin madde? Demir ııı hidroksit polimaltoz kompleksi
ATC sınıflandırması?
  1. B KAN ve KAN yapici organ ilaçlar
    1. B03 Antianemik hazirliklar
      1. B03A Demir antianemik hazirliklar
        1. B03AB Demir üç değerlikli, oral antianemik müstahzarlar
          1. B03AB05 Ferrik oksit polimaltoz kompleksleri
Ruhsat (TİTCK)? 2016/601; ruhsat tarihi 03.08.2016
Ruhsat sahibi? FARMAKO ECZACILIK A.Ş.
Ambalajlar?
Ambalaj
VEGAFERON 50 MG FILM KAPLI TABLET Barkod 8697943090049

Kaynak: TİTCK Ruhsatlı Ürünler Listesi, veri tarihi 13.11.2026. Ruhsat ve ambalaj bilgileri TİTCK’nın herkese açık Ruhsatlı Ürünler Listesi’nden alınmıştır; bilgilendirme amaçlıdır. Her türlü karar için doktorunuza veya eczacınıza danışın.