KISA ÜRÜN BİLGİSİ - QUOFENİX 450 MG TABLET
1. BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI
QUOFENİX 450 mg tablet
2. KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM
Etkin madde:
Her tablet 450 mg delafloksasine eşdeğer 649,35 mg delafloksasin meglumin içerir.
Yardımcı maddeler:
Sodyum bikarbonat 140 mg/tablet
Sodyum PH monobazik monohidrat 5,5 mg/tablet
Yardımcı maddelerin tam listesi için bkz. bölüm 6.1.
3. FARMASÖTİK FORM
Tablet.
Bej ile lekeli bej arası, oblong şeklinde bikonveks tablet.
4. KLİNİK ÖZELLİKLER
4.1 Terapötik endikasyonlar
QUOFENİX, yetişkinlerde aşağıdaki enfeksiyonların tedavisinde endikedir:
- Akut bakteriyel deri ve yumuşak doku enfeksiyonları (ABDYDE)
- Toplumdan kökenli pnömoni (CAP)
Bu enfeksiyonların başlangıç tedavisi için yaygın olarak önerilen diğer antibakteriyel ajanların kullanımının uygun olmadığı durumlarda kullanılır (bkz. Bölüm 4.4 ve 5.1). Antibakteriyel ajanların uygun kullanımıyla ilgili resmi kılavuz dikkate alınmalıdır.
4.2 Pozoloji ve uygulama şekli
Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi:
Önerilen delafloksasin rejimi hekimin takdirine bağlı olarak ABDYDE için toplam 5-14 gün ve CAP için 5-10 gün süreyle 12 saatte bir oral yoldan 450 mg’dır. Delafloksasin tablet aç veya tok karnına alınabilir.
Uygulama şekli:
Oral yoldan kullanılır Tabletler aç veya tok karnına yutularak alınmalıdır. Hasta QUOFENİX kullanırken yeterli miktarda sıvı tüketmelidir.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:
Böbrek Yetmezliği
Hafif ila şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması gerekli değildir (bkz. bölüm 4.4 ve 5.2). QUOFENİX Son Dönem Böbrek Hastalığı (SDBH) tanılı hastalarda önerilmez.
Karaciğer yetmezliği
Doz ayarlaması gerekli değildir (bkz. bölüm 5.2).
Pediyatrik popülasyon
QUOFENİX çocuklar ve adolesanlarda kontrendikedir (bkz. bölüm 4.3).
Geriyatrik popülasyon
Doz ayarlaması gerekli değildir. Florokinolon sınıfına göre, 60 yaş üzeri hastalarda tendon rüptürünü de içeren şiddetli tendon bozukluklarının gelişme riski artar (bkz. bölüm 4.4 ve 5.2).
4.3 Kontrendikasyonlar
- Etkin maddeye veya bölüm 6.1’de listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılığı olan hastalarda,
- Herhangi bir florokinolon veya kinolon antibakteriyel tıbbi ürüne aşırı duyarlılığı olan ve daha önce florokinolon uygulamasıyla ilgili tendon bozukluğu öyküsü olan hastalarda, ,
- Gebelikte, doğum kontrolü kullanmayan çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlarda ve emzirme döneminde(bkz. bölüm 4.6),
- 18 yaşın altındaki çocuklar veya büyüme çağındaki ergenlerde (bkz. bölüm 4.2) kontrendikedir.
4.4 Özel kullanım uyarıları ve önlemleri
Geçmişte kinolon veya florokinolon içeren ürünler kullanırken ciddi advers reaksiyon gelişen hastalarda delafloksasin kullanımından kaçınılmalıdır (bkz. bölüm 4.8). Bu hastalarda delafloksasin tedavisi yalnızca alternatif tedavi seçeneği bulunmadığında ve dikkatli yarar/risk değerlendirmesi yapıldıktan sonra başlatılmalıdır (ayrıca bkz. bölüm 4.3).
Doğum kontrolü
Çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlarda tedavi sırasında etkili doğum kontrolü kullanılmalıdır (bkz. bölüm 4.6).
Aort diseksiyonu/anevrizması ve kalp kapağı regürjitasyonu/yetersizliği
Epidemiyolojik çalışmalarda, florokinolon kullanımından sonra özellikle yaşlı hastalarda aort anevrizması ve diseksiyonu ile aort ve mitral kapak regürjitasyonu riskinin arttığı bildirilmiştir.
Florokinolon kullanan hastalarda bazen rüptürle komplike hale gelen aort anevrizması ve diseksiyonu olguları (ölümcül olgular dahil) ve herhangi bir kalp kapağında regürjitasyon/yetersizlik olguları bildirilmiştir (bkz. bölüm 4.8).
Dolayısıyla anevrizma hastalığı veya konjenital kalp kapağı hastalığıyla ilgili pozitif aile öyküsü olan hastalar ya da önceden mevcut aort anevrizması ve/veya aort diseksiyonu veya kalp kapağı hastalığı tanısı olan hastalar veya aşağıdakilere yatkınlığa neden olan diğer risk faktörleri veya hastalıkları bulunan hastalarda florokinolonlar yalnızca dikkatli yarar-risk değerlendirmesi yapıldıktan ve diğer terapötik seçenekler değerlendirildikten sonra kullanılmalıdır
Hem aort anevrizması ve diseksiyonu hem de kalp kapağı regürjitasyonu/yetersizliği
(örneğin Marfan sendromu veya Ehlers-Danlos sendromu gibi bağ doku bozuklukları, Turner sendromu, Behçet hastalığı, hipertansiyon, romatoid artrit) veya ek olarak
- Aort anevrizması ve diseksiyonu (örneğin Takayasu arteriti veya dev hücreli arterit gibi vasküler hastalıklar ya da bilinen ateroskleroz veya Sjögren sendromu) veya ek olarak
- Kalp kapağı regürjitasyonu/yetersizliği (örneğin enfektif endokardit).
Aort anevrizması ve diseksiyonu ve rüptür riski, eşzamanlı olarak sistemik kortikosteroidlerle tedavi edilen hastalarda da artabilir.
Ani karın, göğüs veya sırt ağrısı durumunda, hastalara acil servise derhal başvurmaları tavsiye edilmelidir.
Hastalar ayrıca akut dispne, yeni başlangıçlı kalp çarpıntısı veya abdomen ya da alt ekstremitelerde ödem gelişmesi durumunda hemen tıbbi yardım alma konusunda bilgilendirilmelidir.
Tendinit ve tendon rüptürü, periferalnöropati ve merkezi sinir sistemi etkileri dahil sakatlığa sebep olan ve potansiyel geri dönüşümsüz ciddi advers reaksiyonlar
QUOFENİX dahil florokinolonlar, sakatlığa sebep olabilen ve potansiyel geri dönüşümsüz ciddi advers reaksiyonlarla ilişkilendirilmiştir. Yaygın olarak görülen advers reaksiyonlar kas-iskelet ve periferal sinir sistemi (tendinit,tendon rüptürü, tendonlarda şişme veya enflamasyon, karıncalanma veya uyuşma, kol ve bacaklarda uyuşukluk, kas ağrısı, kas güçsüzlüğü, eklem ağrısı, eklemlerde şişme gibi) atralji, miyalji,periferal nöropati ve merkezi sinir sistemi etkileridir (halüsinasyon, anksiyete, depresyon, intihar eğilimi, insomnia, şiddetli baş ağrısı ve konfüzyon) (bkz bölüm 4.8).
Bu reaksiyonlar, QUOFENİX başladıktan sonra saatler ya da haftalar içinde görülebilir. Her yaş grubundan veya önceden mevcut risk faktörleri olmayan hastalar, bu advers reaksiyonları yaşamıştır.
Herhangi bir ciddi advers reaksiyonun ilk bulgularının veya semptonlarının ortaya çıkması durumunda QUOFENİX derhal kesilmelidr. Ayrıca, florokinonlarla bağlantılı olarak bu ciddi advers reaksiyonlardan herhangi birini yaşayan hastalarda QUOFENİX dahil florokinolonların kullanımından kaçınılmalıdır.
Tendinit ve tendon rüptürü
Kinolon ve florokinolonlarla tedavi başladıktan sonra ilk 48 saat gibi erken bir zamanda bazen bilateral olabilecek tendinit ve tendon rüptürü (bununla sınırlı olmamak üzere özellikle Aşil tendonu) gelişebilir; bu durumun tedavi bırakıldıktan birkaç ay sonra da gelişebileceği bildirilmiştir. Yaşlı hastalar, böbrek yetmezliği olan hastalar, solid organ nakli yapılan hastalar ve eşzamanlı kortikosteroid tedavisi alan hastalarda tendinit ve tendon rüptürü riski artar. Bu nedenle, eşzamanlı kortikosteroid kullanımından kaçınılmalıdır. İlk tendinit bulgusunda (örneğin ağrılı şişkinlik, inflamasyon) delafloksasin tedavisi kesilmeli ve alternatif tedavi düşünülmelidir. Etkilenen ekstremite uygun şekilde tedavi edilmelidir (örneğin immobilizasyon). Tendinopati bulguları geliştiği takdirde kortikosteroidler kullanılmamalıdır (bkz. bölüm 4.8).
Periferik nöropati
Kinolon ve florokinolon kullanan hastalarda parestezi, hipoestezi, diestezi veya güçsüzlükle sonuçlanan duyusal veya duyusal-motor polinöropati olguları bildirilmiştir. Potansiyel olarak geri dönüşümsüz durumların gelişmesini önlemek amacıyla, delafloksasin tedavisi alan hastalar ağrı, yanma hissi, karıncalanma, uyuşma veya güçsüzlük gibi nöropati semptomları geliştiği takdirde tedaviye devam etmeden önce doktorlarını bilgilendirme konusunda uyarılmalıdır (bkz. bölüm 4.8).
Merkezi Sinir Sistemi Etkileri
Florokinolonlar konvülziyon ve intrakraniyal basınç artışı (psödotümör serebri dahil) ve toksik psikozu da içeren merkezi sinir sistemi (MSS) reaksiyonlarıyla ilgili riskte artışla ilişkilendirilmiştir. Florokinolonlar ayrıca sinirlilik, ajitasyon, insomnia, anksiyete, kabus, paranoya, baş dönmesi, konfüzyon, tremor, halüsinasyon, depresyon ve intihar düşüncesi veya davranışından oluşan MSS reaksiyonlarına da neden olabilir. Bu advers reaksiyonlar ilk dozdan sonra gelişebilir. Delafloksasin kullanan hastalarda bu reaksiyonlar geliştiği takdirde delafloksasin hemen kesilmeli ve uygun önlemler başlatılmalıdır. Delafloksasin, bilinen veya şüphelenilen MSS bozuklukları olan hastalarda (örneğin şiddetli serebral arteriyoskleroz, epilepsi) ya da nöbete yatkınlık oluşturabilecek veya nöbet eşiğini düşürebilecek diğer risk faktörlerinin varlığında tedavinin yararları risklerine ağır bastığında kullanılmalıdır.
Miyasteni gravis alevlenmesi
Florokinolonlar nöromüsküler blokaj aktivitesi sergiler ve miyasteni gravis tanılı kişilerde kas güçsüzlüğünü şiddetlendirebilir. Miyasteni gravis tanılı kişilerde ölüm ve ventilatör desteği gereksinimi dahil pazarlama sonrası ciddi advers reaksiyonlar florokinolon kullanımıyla ilişkilendirilmiştir. Bilinen miyasteni gravis öyküsü olan hastalarda delafloksasin kullanımı önerilmez.
Clostridioides difficile ilişkili hastalık
Neredeyse tüm sistemik antibakteriyel tıbbi ürünleri kullanan hastalarda şiddeti hafif diyare ile ölümcül kolit arasında değişen Clostridioides difficile ilişkili hastalık bildirilmiştir. Diyare şikayetiyle başvuran tüm hastalarda Clostridioides difficile ilişkili hastalık değerlendirilmelidir. Clostridioides difficile ilişkili hastalık şüphesi bulunduğunda veya doğrulandığında delafloksasin tedavisi kesilmeli ve spesifik antibakteriyel C. difficile tedavisiyle birlikte uygun destekleyici önlemler düşünülmelidir.
Clostridioides difficile ilişkili hastalıktan şüphelenildiğinde peristaltizmi inhibe eden tıbbi ürünler kontrendikedir.
Aşırı duyarlılık reaksiyonları
Delafloksasin veya diğer florokinolonlara bilinen aşırı duyarlılığı olan hastalar QUOFENİX kullanmamalıdır (bkz. bölüm 4.3). Florokinolon antibakteriyel tıbbi ürün kullanan hastalarda ciddi ve bazen ölümcül olan aşırı duyarlılık (anafilaktik) reaksiyonları bildirilmiştir. Delafloksasin ile tedaviye başlamadan önce, diğer kinolon veya florokinolon antibakteriyel tıbbi ürünlere karşı daha önce meydana gelen aşırı duyarlılık reaksiyonları dikkatli bir şekilde araştırılmalıdır. Delafloksasine karşı anafilaktik reaksiyon geliştiği takdirde tıbbi ürün hemen kesilmeli ve uygun tedavi başlatılmalıdır.
Böbrek yetmezliği olan hastalar
Şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda doz önerisinin güvenliliği ve etkililiği klinik açıdan değerlendirilmemiştir ve farmakokinetik modelleme verilerine dayalıdır. Delafloksasin bu hastalarda yalnızca beklenen klinik yararın potansiyel riske ağır bastığı düşünüldüğünde kullanılmalıdır. Bu hastalarda tedaviye klinik yanıt ve böbrek fonksiyonu yakından izlenmelidir.
Şiddetli böbrek yetmezliği izlenen ve vücut ağırlığı düşük olan hastalarda oral delafloksasin uygulaması sistemik maruziyette artışa yol açabilir. QUOFENİX son dönem böbrek hastalığı (SDBH) tanılı hastalarda önerilmez.
Klinik verilerin sınırlılıkları
ABDYDE’ye ilişkin iki majör çalışmada tedavi edilen enfeksiyon tipleri yalnızca selülit/erizipel, apse ve yara enfeksiyonlarıyla sınırlı kalmıştır. Diğer deri enfeksiyonu tipleri çalışılmamıştır. Toksik şok, nötropeni (nötrofil sayısı <500 hücre/mm3) veya şiddetli immün yetmezlik izlenen hastalar çalışmalara dahil edilmemiştir. >75 yaş üzeri hastalarda deneyim sınırlıdır.
Bununla birlikte, CAP popülasyonu ABDYDE’de çalışılan popülasyona kıyasla daha yaşlıdır (gönüllülerin %48,3’ü ≥65 yaş, %23,9’u ≥75 yaş grubundadır). CAP çalışmasındaki hastaların %90,7’sinin CURB-65 skoru ≤2 olarak belirlenmiştir. Ancak hastaların %69,3’ü PORT sınıf III’te kategorize edilirken, %30,7’sinin PORT skoru >III olarak kaydedilmiştir.
Uzun süreli, engelleyici nitelikte ve potansiyel olarak geri dönüşümsüz ciddi advers ilaç reaksiyonları
Kinolon ve florokinolon kullanan hastalarda yaş ve önceden mevcut risk faktörlerinden bağımsız olarak farklı ve bazen birden fazla vücut sistemini (kas-iskelet, sinir, psikiyatrik ve duyular) etkileyen uzun süreli (aylar veya yıllar boyunca devam eden), engelleyici nitelikte ve potansiyel olarak geri dönüşümsüz ciddi advers ilaç reaksiyonlarıyla ilgili çok seyrek olgular bildirilmiştir. Herhangi bir ciddi advers reaksiyonla ilgili ilk bulgu veya semptomlar geliştiğinde delafloksasin hemen kesilmeli ve hastalar tavsiye almak üzere klinisyenlerine danışmaları konusunda bilgilendirilmelidir.
Süperenfeksiyon
Delafloksasin kullanımı sonucunda florokinolona duyarlı olmayan mikroorganizmalar süperenfeksiyona yol açabilir. Tedavi sırasında süperenfeksiyon geliştiği takdirde uygun önlemler alınmalıdır.
Disglisemi
Tüm kinolonlarda olduğu gibi, genellikle oral hipoglisemik ajan (örneğin glibenklamid) veya insülinle eşzamanlı tedavi alan diyabet hastalarında olmak üzere hipoglisemi ve hiperglisemiyi içeren kan glukozu bozuklukları bildirilmiştir (bkz. bölüm 4.8). Hipoglisemik koma olguları bildirilmiştir. Diyabet hastalarında kan glukozunun dikkatli şekilde izlenmesi önerilir. Delafloksasin kullanımından sonra koma veya ölüme yol açan şiddetli hipoglisemi olgularıyla ilgili veri yoktur.
Ciddi büllöz deri reaksiyonları
Stevens-Johnson sendromu veya toksik epidermal nekroliz gibi büllöz deri reaksiyonu olguları diğer florokinolonlarla bildirilmiştir. Hastalar deri ve/veya mukoza reaksiyonları geliştiği takdirde tedaviye devam etmeden önce hemen doktorlarına danışma konusunda bilgilendirilmelidir.
Glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği olan hastalar
Aile öyküsünde veya kendisinde glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği olan hastalar diğer kinolonlarla tedavi edildiğinde hemolitik reaksiyonlara yatkındır. Bu nedenle delafloksasin bu hastalarda dikkatli kullanılmalıdır.
Yardımcı maddeler
Bu tıbbi ürün her tablette 39 mg sodyum içerir.Bu tıbbi ürün, DSÖ tarafından erişkin için önerilen maksimum günlük 2 g sodyum alım miktarının %2,0’sine eşdeğer tablet başına 39 mg sodyum içerir.
4.5 Diğer tıbbi ürünler ile etkileşim ve diğer etkileşim şekilleri
Diğer tıbbi ürünlerin delafloksasin üzerindeki etkisi
Şelasyon etkin maddesi: antasitler, sukralfat, metal katyonları, multivitaminler Florokinolonlar alkali toprak ve geçiş metali katyonlarıyla şelatlar oluşturur. Alüminyum veya magnezyum içeren antasitler, sükralfat, demir gibi metal katyonları ya da demir veya çinko içeren multivitaminler ya da oral süspansiyon için didanozin tamponlu tablet veya oral çözelti için pediyatrik toz gibi divalan ve trivalan katyonlar içeren formülasyonlarla birlikte oral delafloksasin uygulaması delafloksasinin emilimini önemli ölçüde engelleyerek istenenden büyük oranda daha düşük sistemik konsantrasyonlara yol açabilir. Bu nedenle delafloksasin bu medikal ürünlerden en az 2 saat önce veya 6 saat sonra alınmalıdır.
4.6 Gebelik ve laktasyon
Genel tavsiye:
Gebelik kategorisi: X
Çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlar/Doğum kontrolü
Çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlar delafloksasin tedavisi boyunca etkili kontrasepsiyon kullanmalıdır.
Gebelik dönemi
Gebe kadınlarda delafloksasin kullanımıyla ilgili veri yoktur veya sınırlıdır. Hayvanlardaki çalışmalar üreme toksisitesi göstermiştir (bkz. bölüm 5.3). İnsanlarda veri bulunmadığı ve insan terapötik maruziyetlerindeki klinik dışı çalışmaların bulguları düşünüldüğünde, delafloksasin gebelik sırasında ve kontrasepsiyon kullanmayan çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlarda kontrendikedir (bkz. bölüm 4.3 ve 4.4).
Laktasyon dönemi
Delafloksasin/metabolitlerinin anne sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Hayvanlardaki mevcut farmakodinamik/toksikolojik veriler delafloksasin/metabolitlerinin anne sütüne geçtiğini göstermiştir (bkz. bölüm 5.3). Yenidoğanlar/bebeklere yönelik risk dışlanamaz. Delafloksasin tedavisi sırasında emzirme kontrendikedir.
Üreme yeteneği (fertilite)
Delafloksasinin insanlarda fertilite üzerindeki etkileri çalışılmamıştır. Sıçanlarda delafloksasinle yapılan klinik dışı çalışmalar fertilite veya üreme performansıyla ilgili zararlı etki göstermemiştir (bkz. bölüm 5.3).
4.7 Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler
QUOFENİX araç ve makine kullanımı üzerinde orta derecede etki gösterir. Bazı advers ilaç reaksiyonları (örneğin baş dönmesi, baş ağrısı, görme bozukluğu) hastanın konsantre olma ve tepki gösterme kabiliyetinde bozulmaya yol açabileceği için hastanın otomobil veya makine kullandığı ya da mental uyanıklık ve koordinasyon gerektiren diğer aktivitelerle ilgilendiği durumlarda risk teşkil edebilir.
4.8 İstenmeyen etkiler
Güvenlilik profilinin özeti
İntravenöz veya oral formülasyonda delafloksasine maruz kalan ABDYDE (Faz 2 ve 3 çalışmalar) ve CAP (Faz 3 çalışma) çalışmalarında bildirilen en yaygın advers ilaç reaksiyonları hafif ila orta şiddete gelişen diyare, bulantı ve hipertransaminazemidir (sırasıyla %5,86; %5,47 ve %2,85).
Advers reaksiyonların tablo halinde listesi
Dört karşılaştırmalı ABDYDE Faz 2 ve 3 çalışması ve bir CAP Faz 3 çalışmasında, tercih edilen terim/Sistem Organ Sınıfı ve sıklığa göre sınıflandırılan aşağıdaki advers reaksiyonlar belirlenmiştir. Sıklık aşağıdaki gibi tanımlanmıştır: çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan (≥1/1.000 ila <1/100); seyrek (≥1/10.000 ila <1/1.000);çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor).
| Sistem Organ Sınıfı | Yaygın | Yaygın olmayan | Seyrek |
| Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar | Mantar enfeksiyonu | Clostridioides difficile enfeksiyonu (bkz. bölüm 4.4) | İdrar yolu enfeksiyonu Sinüzit |
Kan ve lenf sistemi hastalıkları | Anemi Lökopeni | Trombositopeni Nötropeni Uluslararası normalize oranda artış | |
| Bağışıklık sistemi hastalıkları | Aşırı duyarlılık (bkz. bölüm 4.4) | Mevsimsel alerji | |
Metabolizma ve beslenme hastalıkları | Hiperglisemi (bkz. bölüm 4.4) İştah kaybı | Hipoglisemi (bkz. bölüm 4.4) Hiperürisemi Hipokalemi Kan potasyum düzeyinde artış | |
| Psikiyatrik hastalıklar* | İnsomnia | İşitsel halüsinasyon Anksiyete Anormal rüyalar Konfüzyon durumu | |
| Sinir sistemi hastalıkları* | Baş ağrısı | Periferik nöropati (parestezi ve hipoestezi dahil) (bkz. bölüm 4.4) Baş dönmesi Disguzi | Presenkop Somnolans |
| Göz hastalıkları* | Bulanık görme | Göz kuruluğu | |
Kulak ve iç kulak hastalıkları* | Vertigo Kulak çınlaması Vestibüler bozukluk | ||
Kardiyak hastalıklar** | Çarpıntı | Sinüs taşikardisi Bradikardi | |
Vasküler hastalıklar** | Hipertansiyon Hipotansiyon Ateş basması | Derin ven trombozu Flebit | |
Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar | Dispne | Öksürük Boğaz kuruluğu |
| Gastrointestinal hastalıklar | Diyare Kusma Bulantı | Stomatit Karın ağrısı Dispepsi Ağız kuruluğu Gaz Konstipasyon | Eroziv gastrit Gastroözofageal reflü hastalığı Oral parestezi Oral hipoestezi Glossodini Feçeste renk değişikliği |
| Hepatobiliyer hastalıklar | Hipertransaminazemi | Kan alkalen fosfataz artışı | Kan albümin azalması Gama- glutamiltransferaz artışı |
| Deri ve deri altı doku hastalıkları | Kaşıntı | Alerjik dermatit Ürtiker Döküntü Hiperhidroz | Alopesi Soğuk terleme Gece terlemesi |
Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları* | Artralji Miyalji Tendonit (bkz. bölüm 4.4) Kas-iskelet ağrısı (örneğin ekstremite ağrısı, sırt ağrısı, boyun ağrısı), kas güçsüzlüğü Kan kreatin fosfokinaz düzeyinde artış | Reaktif artrit Miyozit Kas spazmı | |
| Böbrek ve idrar yolu hastalıkları | Böbrek yetmezliği | Hematüri İdrarda kristal varlığı | |
Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar* | Ateş Lokal şişkinlik Yorgunluk | Periferik ödem Üşüme | |
Yaralanma, zehirlenme ve prosedür komplikasyonları | Yara komplikasyonu |
Seçili advers reaksiyonların tanımı
*Kinolon ve florokinolon kullanımıyla ilişkili olarak, bazı olgularda önceden mevcut faktörlerinden bağımsız şekilde, bazen çoklu olmak üzere birkaç sistem, organ sınıfı veya duyuyu etkileyen uzun süreli (aylar veya yıllar süren), engelleyici nitelikte ve potansiyel olarak geri dönüşümsüz ciddi ilaç reaksiyonlarıyla ilgili çok seyrek olgular (tendonit, tendon rüptürü, artralji, ekstremite ağrısı, yürüme bozukluğu, parestezi ve nevraljı̇ ile ilişkili nöropati, yorgunluk, psikiyatrik semptomlar (uyku bozuklukları, anksiyete, panik atak, depresyon ve intihar düşüncesi dahil) hafıza ve konsantrasyon bozukluğu,ve işitme, görme, tat alma ve koku alma bozukluğu gibi reaksiyonlar dahil) bildirilmiştir (bkz. bölüm 4.4). Myastenia gravis şiddetlenmesi de gözlemlenmiştir.
** Florokinolon kullanan hastalarda bazen rüptürle komplike hale gelen aort anevrizması ve diseksiyonu olguları (ölümcül olgular dahil) ve herhangi bir kalp kapağında regürjitasyon/yetersizlik olguları bildirilmiştir (bkz. bölüm 4.4).
Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması
Ruhsatlandırma sonrası şüpheli ilaç advers reaksiyonlarının raporlanması büyük önem taşımaktadır. Raporlama yapılması ilacın yarar / risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir. (www.titck.gov.tr; e-posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks:0 312 218 35 99)
4.9 Doz aşımı ve tedavisi
Klinik çalışmalarda uygulanan en yüksek günlük oral doz 1600 mg’dır; bu dozu alan hastalarda çalışma sırasında advers ilaç reaksiyonu veya önemli klinik laboratuvar testi bulgusu saptanmamıştır. Delafloksasinle doz aşımının tedavisi gözlem ve genel destekleyici önlemlerden oluşmalıdır.
5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER
5.1 Farmakodinamik özellikler
Farmakoterapötik grup: Sistemik kullanıma yönelik antibakteriyeller, kinolon antibakteriyeller, florokinolonlar
ATC kodu: J01MA23
Etki mekanizması
Delafloksasin bakteriyel DNA replikasyonu, transkripsiyonu, onarımı ve rekombinasyonu için gereken enzimler olan bakteriyel topoizomeraz IV ve DNA girazı (topoizomeraz II) inhibe eder.
Direnç
Hedef bakteriyel enzimler olan topoizomeraz IV ve DNA girazın Kinolon Direnci Belirleyici Bölgeler (QRDR) olarak adlandırılan tanımlı bölgelerindeki mutasyonlara veya dışa akış mekanizmaları gibi diğer direnç mekanizmalarına bağlı olarak delafloksasini de içeren florokinolonlara karşı direnç gelişebilir.
Diğer florokinolona dirençli bazı izolatlar delafloksasine duyarlılığı sürdürebilse de, delafloksasin ile diğer florokinolonlar arasında çapraz direnç gözlemlenebilir.
Duyarlılık testi kesme noktaları
Delafloksasin için Avrupa Antimikrobiyal Duyarlılık Testi Komitesi (EUCAST) tarafından duyarlılık testi için MIC (minimum inhibitör konsantrasyon) yorumlama kriterleri belirlenmiştir ve burada listelenmiştir: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx
Farmakokinetik/farmakodinamik ilişki
Diğer kinolon antibiyotiklerde olduğu gibi, fEAA24/MIC oranı delafloksasinin etkililiğiyle en yakından ilişkili farmakokinetik/farmakodinamik parametreyle sonuçlanmıştır.
Spesifik patojenlere karşı klinik etkililik
Klinik çalışmalarda, her endikasyon altında in vitro delafloksasine duyarlı olarak listelenen patojenlere karşı etkililik kanıtlanmıştır.
Akut bakteriyel deri ve deri yapısı enfeksiyonları
Gram pozitif mikroorganizmalar:
- Staphylococcus aureus (metisiline dirençli tür [MRSA] dahil)
- Staphylococcus haemolyticus
- Staphylococcus hominis
- Staphylococcus lugdunensis
- Streptococcus agalactiae
- Streptococcus anginosus grubu (Streptococcus anginosus, Streptococcus intermedius ve Streptococcus constellatus dahil)
- Streptococcus dysgalactiae
Streptococcus mitis grubu (Streptococcus cristatus, Streptococcus gordonii,
Streptococcus oralis, Streptococcus mitis ve Streptococcus sanguinis dahil)
- Streptococcus pyogenes
- Enterococcus faecalis
Gram negatif mikroorganizmalar:
- Escherichia coli
- Enterobacter cloacae
- Klebsiella pneumoniae
- Pseudomonas aeruginosa
Toplum kökenli pnömoni
Gram pozitif mikroorganizmalar:
- Streptococcus pneumoniae
- Staphylococcus aureus (MSSA)
Gram negatif mikroorganizmalar:
- Haemophilus influenzae
- Escherichia coli
Atipik:
- Chlamydia pneumoniae
- Legionella pneumophila
- Mycoplasma pneumoniae
5.2 Farmakokinetik özellikler
Genel Özellikler
Oral yoldan 12 saatte bir 450 mg delafloksasin uygulamasından yaklaşık 5 gün sonra kararlı durum konsantrasyonlarına ulaşılırken, çoklu uygulamalardan sonra birikim oranı yaklaşık %36’dır. Oral delafloksasinin yarılanma ömrü yaklaşık 14 saattir. Delafloksasinin farmakokinetik özellikleri ABDYDE veya CAP hastaları ve sağlıklı gönüllülerde benzerdir.
Emilim
Pik plazma delafloksasin konsantrasyonlarına aç durumda oral uygulamadan sonra yaklaşık 1 saat içinde ulaşılır. 450 mg tablet ve 300 mg İV formülasyonları toplam maruziyet (EAA) açısından biyoeşdeğerdir. Aç veya tok (yüksek yağ, yüksek kalori) durumda toplam sistemik maruziyet (EAA∞) değişmediği için delafloksasin aç veya tok karnına uygulanabilir.
Dağılım
Delafloksasinin kararlı durumda dağılım hacmi vücuttaki toplam su miktarına yakın olan yaklaşık 40 L’dir. Delafloksasinin plazma proteinlerine bağlanma oranı yaklaşık %84’tür; ağırlıklı olarak albümine bağlanır. Böbrek yetmezliğinin derecesi delafloksasinin plazma proteinlerine bağlanma oranını anlamlı ölçüde etkilemez.
300 mg delafloksasinin 7 dozu 30 sağlıklı gönüllüye İV yoldan uygulandıktan sonra alveolar makrofajlardaki ortalama delafloksasin EAA0-12 değeri (3,6 sa*mcg/mL) serbest plazma EAA0-
12 değerinin %83’ü ve epiteli kaplayan sıvıdaki ortalama delafloksasin EAA0-12 değeri (2,8 sa*mcg/mL) serbest plazma EAA0-12 değerinin %65’i olarak belirlenmiştir.
Biyotransformasyon
Delafloksasinin glukuronidasyonu primer metabolik yolaktır ve oksidatif metabolizma uygulanan dozun <%1’ini temsil eder. Delafloksasinin glukuronidasyonuna ağırlıklı olarak UGT1A1, UGT1A3 ve UGT2B15 aracılık eder. Değişmemiş ana ilaç plazmadaki baskın bileşendir. İnsanlarda dolaşımda saptanan anlamlı metabolit yoktur (ortalama = %9,6). İn vitro veriler, klinik açıdan ilgili konsantrasyonlarda delafloksasinin sitokrom P450 CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/5 ve UDP glukuronosil transferaz izoformları UGT1A1 ve UGT2B7’yi inhibe etmediğine işaret eder. Delafloksasin CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C8, CYP2C19 veya CYP3A4/5’i indüklemez.
Benzer şekilde, klinik açıdan ilgili konsantrasyonlarda delafloksasin MDR1, BCRP, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1B1, OATP1B3, MATE1, MATE2K ve BSEP taşıyıcılarını inhibe etmez. Delafloksasin BCRP’nin olası substratıdır.
Eliminasyon
14C işaretli delafloksasinin tek oral dozundan sonra radyoaktivitenin %50’si değişmemiş delafloksasin ve glukuronid metabolitleri olarak idrarla, %48’i ise değişmemiş halde feçesle atılır.
Doğrusallık ve doğrusal olmayan durum:
Veri bulunmamaktadır.
Hastalardaki karekteristik özellikler
Obez hastalar (≥30 kg/m2 VKİ)
Obez hastalarda (VKİ ≥ 30 kg/m2) farmakokinetik parametreler değişmez.
Karaciğer yetmezliği
Delafloksasin hafif, orta derece veya şiddetli karaciğer yetmezliği (Child-Pugh Sınıf A, B ve C) olan hastalara uygulandığında farmakokinetik özelliklerinde eşleştirilmiş sağlıklı kontrol gönüllülerine kıyasla klinik açıdan anlamlı değişiklik saptanmamıştır. Bu nedenle dozaj ayarlaması gerekli değildir.
Böbrek yetmezliği
Hafif, orta derece veya şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda tek oral (400 mg) uygulamadan sonra ortalama toplam maruziyet (EAAt) orta derece ve şiddetli böbrek yetmezliği olan gönüllülerde sağlıklı gönüllülere kıyasla yaklaşık 1,5 kat daha yüksek bulunurken, toplam sistemik maruziyet hafif böbrek yetmezliği olan gönüllülerle benzerdir. Pik maruziyet (Cmaks) böbrek yetmezliği olan ve sağlıklı gönüllüler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark göstermemiştir.
Böbrek yetmezliği olan hastalarda dozlama talimatları için bkz. Bölüm 4.2.
Yaşlılar
Delafloksasinin farmakokinetik özellikleri yaşla birlikte anlamlı ölçüde değişmez; bu nedenle yaşa göre doz ayarlaması gerekli değildir.
Pediatrik popülasyon
Pediyatrik hastalarda delafloksasin ile hiçbir klinik çalışma yapılmamıştır.
Cinsiyet
Delafloksasinin farmakokinetik özellikleri sağlıklı gönüllüler veya ABDYDE veya CAP hastalarında cinsiyetle ilgili klinik açıdan anlamlı fark göstermemiştir. Cinsiyete göre doz ayarlaması önerilmez.
5.3 Klinik öncesi güvenlilik verileri
Sıçanlar ve köpeklerle yapılan tekrarlanan doz toksisitesi çalışmalarındaki ana bulgular gastrointestinal etkilerdir: bu etkiler arasında sıçanlarda dilate çekum (yalnızca oral), anormal dışkı ve gıda alımı ve/veya vücut ağırlığında azalma, köpeklerde emez, salivasyon ve anormal dışkı/diyare yer almıştır. Ayrıca tek köpeklerde yüksek dozla (75 mg/kg) yapılan 4 haftalık pivot İV köpek çalışmasındaki tedavi döneminin sonunda serum ALT ve ALP’de artış ile toplam protein ve globulin değerlerinde azalma kaydedilmiştir. Önemli bir şekilde, köpeklerdeki gastrointestinal etkiler ve hafif yükselen karaciğer enzimleri gastrointestinal ve ekli dokularda (pankreas, karaciğer) histopatolojik değişiklikle ilişkili bulunmamıştır. İnsanlara göre yaklaşık 2 kat daha yüksek maruziyetlerde sıçanlarda veya insanlarla yaklaşık olarak eşit maruziyetlerde köpeklerde advers etki görülmemiştir.
Delafloksasin sıçanlar ve tavşanlarla yapılan embriyo-fetal gelişim çalışmalarında teratojenik etki göstermemiş ancak maternal toksisiteye yol açan doz düzeylerinde fetüs büyüme geriliği ve ossifikasyon gecikmesini indüklemiştir. Sıçanlardaki fetal etkiler EAA’ya göre insanlarda gözlemlenenin yaklaşık 2 katını aşan maruziyet düzeyinde gerçekleşirken, antibakteriyel ilaçların maternal toksisitesine aşırı duyarlı olduğu bilinen bir tür olan tavşanlarda fetüs üzerindeki etkiler insanlarda gözlemlenenin oldukça altındaki maruziyet düzeylerinde kaydedilmiştir. Delafloksasin süte geçtiği için anneler gebelik ve laktasyon sırasında insanlarda gözlemlenene göre yaklaşık 5 kat daha yüksek sistemik maruziyete yol açan dozda delafloksasinle tedavi edildiğinde yenidoğan sıçanlarda laktasyon sırasında şiddetli toksisite gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, insanlarda gözlemlenene göre yaklaşık 2 kata kadar daha yüksek düzeye maruz kalan annelerin yavrularında bu etkiler ve başka herhangi bir gelişimsel anormallik gerçekleşmemiştir. İnsanlarda gözlemlenene göre yaklaşık 5 kat daha yüksek maruziyet düzeyinde erkek ve dişi sıçan fertilitesi üzerinde etki saptanmamıştır.
Delafloksasinle uzun dönem karsinojenite çalışması yapılmamıştır.
EAA’ya göre tahmini insan plazma maruziyetinin ≥15 katı olan en yüksek olası dozda in vitro genotoksisite tehlikesi belirlenmemiş ve in vivo negatif bulunmuştur.
Çevresel risk değerlendirmesi çalışmaları delafloksasinin akuatik bölgeler için risk teşkil edebileceğini göstermiştir.
6. FARMASÖTİK ÖZELLİKLER
6.1 Yardımcı maddelerin listesi
Mikrokristalin selüloz
Povidon K30
Krospovidon Tip A
Sodyum bikarbonat
Sodyum PH monobazik monohidratt
Sitrik asit susuz
Magnezyum stearat
6.2 Geçimsizlikler
Geçerli değildir.
6.3 Raf ömrü
24 ay
6.4 Saklamaya yönelik özel tedbirler
25 0C’nin altında oda sıcaklığında saklayınız.
Işıktan korumak için orijinal ambalajında saklanmalıdır.
6.5 Ambalajın niteliği ve içeriği
QUOFENİX 450 mg Tablet 136 mm ALT 45AL/25OPA/60PVC FOLYO, 132 mm AL FOLYO iki farklı bölümden oluşan blisterlerde ambalajlanır. Bunun ardından, blisterler kullanma talimatı ile birlikte katlanır karton kutu içinde ambalajlanır.
10 tablet içeren ambalaj.
6.6 Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler
Bu tıbbi ürün çevre için risk teşkil edebilir (bkz. bölüm 5.3).
Kullanılmamış tıbbi ürün veya atık materyaller ‘Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’ ve ‘Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmelikleri’ne uygun olarak imha edilmelidir.
7. RUHSAT SAHİBİ
Menarini İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş.
Maslak Mah. Sümer Sok. No: 4 Maslak
Office Building Kat: 7-8 34485 Maslak, Sarıyer/İstanbul Tel.: 0212 467 11 11
Fax : 0212 467 12 12
8. RUHSAT NUMARASI/NUMARALARI
2024/312
9. İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ
İlk ruhsat tarihi: 27.08.2024
