KISA ÜRÜN BİLGİSİ - MEKTOVI 15 MG FİLM KAPLI TABLET
1. BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI
MEKTOVI 15 mg film kaplı tablet
2. KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM
Etkin madde:
Binimetinib 15 mg
Yardımcı maddeler:
Laktoz monohidrat (sığır sütü kaynaklı) 133,5 mg
Kroskarmeloz sodyum 4,8 mg
Yardımcı maddelerin tam listesi için bölüm 6.1’e bakınız.
3. FARMASÖTİK FORM
Film kaplı tablet
Yaklaşık 12 mm uzunluğunda ve 5 mm genişliğinde, bir yüzünde “A” harfi ve diğer yüzünde “15” baskısı bulunan, sarıdan koyu sarıya renkli, çentiksiz, bikonveks, ovaloid film kaplı tabletler.
4. KLİNİK ÖZELLİKLER
4.1. Terapötik endikasyonlar
MEKTOVİ, daha önce herhangi bir RAF yolağı inhibitörü kullanmamış, ECOG performans skoru 0- 1 olan, lokal tedaviler sonrası progresyon göstermiş ve lokal tedavilerin tekrar kullanılmadığı lokal relaps veya metastatik BRAF V600 E mutasyonu pozitif malign melanom hastalarında enkorafenib ile kombine olarak progresyona kadar kullanımı endikedir. (bkz. bölüm 4.4 ve 5.1).
4.2. Pozoloji ve uygulama şekli
Enkorafenib ile binimetinib kombinasyon tedavisi, antikanser ilaçların kullanımında deneyimli bir doktorun sorumluluğu ve gözetimi altında başlatılmalıdır.
Pozoloji
Önerilen binimetinib dozu günde iki kez, yaklaşık 12 saat arayla, 45 mg'dır (15 mg'lık 3 tablet)
(günlük toplam 90 mg doza karşılık gelir).
Enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında önerilen MEKTOVI dozu günde iki kez, yaklaşık 12 saat arayla, 45 mg'dır (15 mg'lık 3 tablet) (günlük toplam 90 mg doza karşılık gelir).
Enkorafenibin önerilen dozu, MEKTOVI ile kombinasyon halinde kullanıldığında günde bir kez, 450 mg'dır (75 mg'lık 6 kapsül)
Doz modifikasyonları
Advers reaksiyonların yönetimi, dozun azaltılmasını, tedaviye geçici olarak ara verilmesini veya tedavinin kesilmesini gerektirebilir (bkz Tablo 1 ve Tablo 2).
Günde iki kez 45 mg binimetinib alan hastalar için önerilen azaltılmış binimetinib dozu günde iki kez 30 mg'dır. Dozun günde iki kez 30 mg'ın altına düşürülmesi önerilmez. Hasta günde iki kez ağızdan 30 mg'ı tolere edemiyorsa tedavi kesilmelidir.
Doz azaltımına neden olan advers reaksiyon etkili yönetilebiliyorsa, dozun günde iki kez 45 mg'a yükseltilmesi düşünülebilir. Doz azaltımı sol ventrikül disfonksiyonundan (LVD) veya herhangi bir Derece 4 toksisiteden kaynaklanıyorsa, dozun günde iki kez 45 mg'a yükseltilmesi önerilmez.
Advers reaksiyonlar durumunda önerilen doz modifikasyonları aşağıda ve Tablo 1 ve 2'de sunulmuştur.
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında tedaviye bağlı toksisiteler meydana gelirse, her iki tedavide de aynı anda doz azaltılmalı, ara verilmeli veya kesilmelidir. Yalnızca enkorafenib için doz azaltmanın gerekli olduğu istisnalar (öncelikle enkorafenib ile ilgili advers reaksiyonlar): palmar-plantar eritrodisestezi sendromu (PPES), iritis ve iridosiklit dahil üveit ve QTc uzamasıdır.
Bu toksisitelerden biri meydana gelirse, enkorafenib doz modifikasyon talimatları için bkz.
enkorafenib Kısa Ürün Bilgisi (KÜB) bölüm 4.2.
Binimetinib geçici olarak kesilirse, enkorafenib tek bir ajan olarak 450 mg'lık dozda iyi tolere edilmediğinden, binimetinib dozuna ara verildiği süre boyunca (bkz. Tablo 1 ve 2) günde bir kez enkorafenib 300 mg'a düşürülmelidir. Binimetinib kalıcı olarak kesilirse, enkorafenib de kesilmelidir.
Enkorafenib geçici olarak kesilirse (bkz. enkorafenib KÜB, bölüm 4.2), binimetinibe ara verilmelidir.
Enkorafenib kalıcı olarak kesilirse, binimetinib de kesilmelidir.
Enkorafenib'in pozolojisi ve önerilen doz değişiklikleri hakkında bilgi için, enkorafenib KÜB, bölüm
4.2'ye bakın.
Tablo 1: Seçilen advers reaksiyon için binimetinib (enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanılır) için önerilen doz modifikasyonları
| Advers reaksiyonun ciddiyetia | Binimetinib |
|---|---|
| Deri reaksiyonları | |
| Binimetinib devam ettirilmelidir. Döküntü tedavi ile 2 hafta içinde kötüleşir veya düzelmezse, Derece 0 veya 1'e düzelene kadar binimetinib'e ara verilmeli ve daha sonra ilk ortaya çıkması durumunda aynı dozda devam ettirilir veya Derece 2 tekrarlanırsa düşük dozda devam edilir. |
| Derece 0 veya 1'e iyileşene kadar binimetinib’e ara verilmeli ve ilk ortaya çıkması durumunda aynı dozda yeniden başlanmalı veya Derece 3'ün tekrarlanması durumunda azaltılmış dozda devam edilmelidir. |
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. |
| Oküler olaylar | |
| Binimetinib 2 haftaya kadar kesilmelidir ve görme keskinliği değerlendirmesi de dahil olmak üzere oftalmik izleme tekrarlanmalıdır.
|
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. |
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. |
| Kardiyak olaylar | |
| LVEF 2 haftada bir değerlendirilmelidir.
|
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. LVEF, iyileşene kadar 2 haftada bir değerlendirilmelidir. |
| Advers reaksiyonun ciddiyetia | Binimetinib |
| sol ventrikül disfonksiyonu (LVD) | |
| Rabdomiyoliz/Kreatin fosfokinaz (CK) yükselmesi | |
| Binimetinib dozu devam edilmeli ve hastanın yeterince sıvı alması sağlanmalıdır. |
| Derece 0 veya 1'e iyileşene kadar binimetinib kesilmelidir. Hastanın yeterli sıvı alması sağlanmalıdır. |
| Derece 0 veya 1'e iyileşene kadar binimetinib kesilmelidir.
|
| Venöz tromboembolizm (VTE) | |
| Binimetinib kesilmelidir.
|
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. |
| Advers reaksiyonun ciddiyetia | Binimetinib | |
|---|---|---|
| Karaciğer testleri anormallikleri | ||
| Binimetinib dozu devam edilmelidir. 2 hafta içinde iyileşme olmazsa, Derece 0 veya 1'e veya başlangıç seviyelerine iyileşene kadar binimetinib kesilmeli ve ardından aynı dozda devam ettirilmelidir. | |
| Binimetinib 4 haftaya kadar kesilmelidir.
| |
| Binimetinib 4 haftaya kadar kesilmelidir.
Veya binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. | |
| Binimetinib'in kalıcı olarak kesilmesi düşünülmelidir. | |
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. | |
| İnterstisyel akciğer hastalığı (ILD)/pnömoni | ||
| Binimetinib 4 haftaya kadar kesilmelidir.
| |
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. | |
a Advers Reaksiyonlar için Ulusal Kanser Enstitüsü Ortak Terminoloji Kriterleri (NCI CTCAE) versiyon 4.03
Table 2: Diğer advers reaksiyon için binimetinib (enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanılır) için önerilen doz modifikasyonları
| Advers reaksiyonun ciddiyeti | Binimetinib |
|---|---|
| Binimetinib 4 haftaya kadar kesilmelidir.
|
| Binimetinib 4 haftaya kadar kesilmelidir.
Veya binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. |
| Binimetinib'in kalıcı olarak kesilmesi düşünülmelidir. |
| Binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir. |
Tedavi süresi
Tedavi, hasta artık fayda görmeyene veya kabul edilemez toksisite gelişene kadar devam etmelidir.
Unutulan doz
Bir doz binimetinib atlanırsa, bir sonraki doza kadar 6 saatten az bir süre varsa alınmamalıdır.
Kusma
Binimetinib uygulamasından sonra kusma durumunda, hasta dozu tekrar almamalı ve planlanan bir sonraki dozu almalıdır.
Uygulama şekli:
MEKTOVI oral kullanım içindir.
Tabletler su ile birlikte bütün olarak yutulmalıdır. Yemekle birlikte veya yemek aralarında alınabilir.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:
Böbrek yetmezliği:
Böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması önerilmez (bkz. bölüm 5.2).
Karaciğer yetmezliği:
Hafif karaciğer yetmezliği (Child Pugh A) olan hastalarda doz ayarlaması gerekli değildir.
Orta derecede (Child Pugh B) veya şiddetli karaciğer yetmezliği (Child Pugh C) olan hastalarda enkorafenib önerilmediğinden, bu hastalarda binimetinib uygulanması önerilmez. (bkz. enkorafenib KÜB, bölüm 4.2).
Pediyatrik popülasyon:
Çocuklarda ve ergenlerde binimetinibin güvenliliği ve etkililiği henüz belirlenmemiştir, bu popülasyona ait veri bulunmamaktadır.
Geriyatrik popülasyon:
65 yaş ve üzeri hastalarda doz ayarlaması gerekli değildir (bkz Bölüm 5.2).
4.3. Kontrendikasyonlar
Etkin maddeye veya bölüm 6.1’de listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık.
4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde verilecektir. Enkorafenib tedavisiyle ilgili uyarılar ve önlemler hakkında ek bilgi için enkorafenib KÜB, bölüm 4.4'e bakınız.
BRAF mutasyon testi
Binimetinib'i enkorafenib ile birlikte almadan önce, hastalarda BRAF V600 mutasyonunun valide edilmiş testle doğrulanması gerekir. Enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib'in etkinliği ve güvenliliği, yalnızca BRAF V600E ve V600K mutasyonlarını eksprese eden tümörleri olan hastalarda belirlenmiştir. BRAF V600 mutasyonu bakımından negatif test sonucu veren malign melanomlu hastalarda enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib kullanılmamalıdır.
Bir BRAF inhibitörü ile tedavi sırasında progrese olan melanom hastalarında enkorafenib ile kombinasyon halinde MEKTOVİ
BRAF V600 mutasyonlu, rezeke edilemeyen veya metastatik melanom tedavisi için verilen bir BRAF inhibitöründe ilerleme gösteren hastalarda binimetinib ile enkorafenib kombinasyonunun kullanımına ilişkin sınırlı veri bulunmaktadır. Bu veriler, bu hastalarda kombinasyonun etkinliğinin daha düşük olacağını göstermektedir.
Beyin metastazı olan hastalarda enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib
Beyne metastaz yapmış BRAF V600 mutant melanomlu hastalarda binimetinib ve enkorafenib kombinasyonunun etkililik verileri sınırlıdır (bkz. bölüm 5.1).
Sol ventrikül disfonksiyonu (LVD)
Binimetinib uygulandığında ejeksiyon fraksiyonunda semptomatik veya asemptomatik düşüşler olarak tanımlanan LVD meydana gelebilir.
LVEF'nin, binimetinib başlamadan önce, başladıktan 1 ay sonra ve daha sonra tedavi sırasında yaklaşık 3 aylık aralıklarla veya klinik olarak endike olduğu şekilde daha sık aralıklarla ekokardiyogram veya çoklu girişimli tarama (MUGA) ile değerlendirilmesi önerilir. LVEF azalmasının ortaya çıkması, tedaviye ara verilerek, doz azaltılarak veya tedavinin kesilmesiyle yönetilebilir (bkz. bölüm 4.2).
Enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinibin güvenliliği, başlangıç LVEF'si %50'nin altında veya başlangıç LLN'nin altında olan hastalarda belirlenmemiştir. Bu nedenle, bu hastalarda binimetinib dikkatli bir şekilde kullanılmalı ve herhangi bir semptomatik sol ventrikül disfonksiyonu, Derece 3-4 LVEF veya başlangıca göre LVEF mutlak düşüşü ≥ %10 olması durumunda, iyileşmeye kadar binimetinib kesilmeli ve her 2 haftada bir LVEF değerlendirilmelidir. Kanama
Binimetinib uygulandığında majör hemorajik olaylar dahil hemorajiler meydana gelebilir (bkz. bölüm 4.8). Antikoagülan ve antiplatelet tedavilerinin birlikte kullanımı kanama riskini artırabilir. Derece ≥ 3 hemorajik olayların oluşumu, doza ara verilerek, azaltılarak veya tedavi kesilerek (bkz. Bölüm 4.2 Tablo 2) ve klinik olarak endike olduğu şekilde yönetilmelidir.
Oküler toksisiteler
Binimetinib uygulandığında RPED ve RVO dahil oküler toksisiteler meydana gelebilir. Enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib ile tedavi edilen hastalarda iridosiklit ve iritis dahil üveit raporlanmıştır (bkz. bölüm 4.8).
RVO öyküsü olan hastalarda binimetinib önerilmez. Kontrolsüz glokom, oküler hipertansiyon, kontrolsüz diyabetes mellitus veya hiperviskozite veya hiper pıhtılaşma sendromları öyküsü dahil olmak üzere RVO için predispozan faktörleri olan hastalarda binimetinibin güvenliliği belirlenmemiştir. Bu nedenle binimetinib bu hastalarda dikkatli kullanılmalıdır.
Hastalar, her kontrolde yeni veya kötüleşen görme bozukluklarının semptomları açısından değerlendirilmelidir. Azalmış merkezi görme, bulanık görme veya görme kaybı dahil olmak üzere yeni veya kötüleşen görme bozukluklarının semptomları tespit edilirse, hemen bir oftalmolojik muayene önerilir.
Semptomatik RPED oluşumu, tedaviye ara verilerek, doz azaltılarak veya tedavinin kesilmesiyle yönetilebilir (bkz. bölüm 4.2'deki Tablo 1).
RVO ortaya çıktığında binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir (bkz. Bölüm 4.2'deki Tablo 1). Tedavi sırasında hastada üveit gelişirse, öneriler için enkorafenib KÜB, bölüm 4.2'ye bakınız.
CK yükselmesi ve rabdomiyoliz
Binimetinib ile tedavi edilen hastalarda asemptomatik CK yükselmeleri görülür (bkz. bölüm 4.8) ve nadiren rabdomiyoliz bildirilmiştir. CK yükselmesi ve rabdomiyoliz ile ilişkili nöromüsküler rahatsızlıkları olan hastalara özel dikkat gösterilmelidir.
CK ve kreatinin seviyeleri, tedavinin ilk 6 ayı boyunca ve klinik olarak belirtildiği gibi aylık olarak izlenmelidir. Hastaya tedavi sırasında yeterli sıvı alımını sürdürmesi tavsiye edilmelidir. Semptomların ciddiyetine bağlı olarak, CK yükselmesinin veya kreatinin yükselmesinin derecesi, dozun azaltılması, dozun kesilmesi veya binimetinibin kalıcı olarak kesilmesini gerektirebilir (bkz. bölüm 4.2'deki Tablo 1).
Hipertansiyon
Binimetinib kullanımı ile hipertansiyon veya önceden var olan hipertansiyonun kötüleşmesi meydana gelebilir. Kan basıncı, başlangıçta ölçülmeli ve tedavi sırasında, uygun şekilde standart tedavi ile hipertansiyon kontrolü ile izlenmelidir. Şiddetli hipertansiyon durumunda, hipertansiyon kontrol altına alınana kadar binimetinibe geçici olarak ara verilmesi önerilir (bkz. Bölüm 4.2'deki Tablo 2).
Venöz tromboembolizm (VTE)
Binimetinib uygulandığında VTE oluşabilir (bkz. bölüm 4.8). Binimetinib, risk altında olan veya
VTE öyküsü olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır.
Tedavi sırasında hastada VTE veya pulmoner emboli gelişirse, doz kesilmesi, azaltılması veya tedavinin kesilmesi ile yönetilmelidir (bkz. bölüm 4.2'deki Tablo 1). Pnömonit/İnterstisyel akciğer hastalığı
Binimetinib ile pnömonit/İAH oluşabilir. Öksürük, dispne, hipoksi, retiküler opasiteler veya pulmoner infiltratlar gibi yeni veya ilerleyici pulmoner semptomlar veya bulgular gösteren hastalar dahil olmak üzere, pnömoni veya İAH şüphesi olan hastalarda binimetinib tedavisine ara verilmelidir (bkz. bölüm 4.2'deki Tablo 1). Tedaviye bağlı pnömoni veya İAH tanısı konan hastalarda binimetinib kalıcı olarak kesilmelidir.
Yeni primer maligniteler
BRAF inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda kutanöz ve kutanöz olmayan yeni primer maligniteler gözlenmiştir. Primer maligniteler binimetinib enkorafenib ile kombinasyon halinde uygulandığında ortaya çıkabilir (bkz. bölüm 4.8).
Cilt maligniteleri
Enkorafenib ile birlikte binimetinib ile tedavi edilen hastalarda, keratoakantom dahil kutanöz skuamöz hücreli karsinom (cuSCC) gibi kutanöz maligniteler gözlenmiştir.
Enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib tedavisine başlamadan önce, tedavi sırasında her 2 ayda bir ve kombinasyonun kesilmesini takiben 6 aya kadar dermatolojik değerlendirmeler yapılmalıdır. Şüpheli deri lezyonları, dermotolojik eksizyon ve dermopatolojik değerlendirme ile yönetilmelidir. Hastalara, yeni cilt lezyonları gelişirse derhal doktorlarını bilgilendirmeleri söylenmelidir. Binimetinib ve enkorafenibe herhangi bir doz değişikliği yapılmadan devam edilmelidir.
Deri dışı maligniteler
Etki mekanizmasına bağlı olarak, enkorafenib, mutasyon veya diğer mekanizmalar yoluyla RAS aktivasyonu ile ilişkili maligniteleri teşvik edebilir. Enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib alan hastalarda tedaviye başlamadan önce, tedavi sırasında ve tedavi bitiminde klinik olarak uygun baş ve boyun muayenesi, göğüs/karın bilgisayarlı tomografisi (BT) taraması, anal ve pelvik muayeneler (kadınlar için) ve tam kan hücresi sayımı yapılmalıdır.
RAS mutasyonu pozitif kutanöz dışı maligniteler gelişen hastalarda binimetinib ve enkorafenib tedavisinin kalıcı olarak kesilmesi düşünülmelidir. RAS mutasyonu ile ilişkili daha önce veya eşzamanlı kanseri olan hastalara binimetinib ile enkorafenib kombinasyonu uygulamadan önce yararlar ve riskler dikkate alınmalıdır.
Tümör lizis sendromu (TLS)
Ölümcül olabilen TLS'nin ortaya çıkışı, binimetinibin enkorafenib ile birlikte kullanımıyla ilişkilendirilmiştir (bkz. bölüm 4.8). TLS için risk faktörleri arasında yüksek tümör yükü, önceden var olan kronik böbrek yetmezliği, oligüri, dehidratasyon, hipotansiyon ve asidik idrar bulunur. Bu hastalar yakından izlenmeli ve klinik olarak endike olduğu şekilde derhal tedavi edilmeli ve profilaktik hidrasyon düşünülmelidir.
Karaciğer testi anormallikleri
Binimetinib ile AST ve ALT yükselmeleri dahil karaciğer testi anormallikleri oluşabilir (bkz. bölüm 4.8). Karaciğer testi değerleri, binimetinib ve enkorafenib başlanmadan önce ve tedavinin ilk 6 ayı boyunca en az ayda bir ve daha sonra klinik olarak belirtildiği şekilde izlenmelidir. Karaciğer testi anormallikleri doza ara verilerek, azaltılarak veya tedavi kesilerek yönetilmelidir (bkz. Bölüm 4.2'deki Tablo 1).
Karaciğer yetmezliği
Binimetinib'in birincil eliminasyon yolu, başlıca glukuronidasyon yoluyla karaciğer metabolizmasıdır (bkz. bölüm 5.2). Orta derecede (Child Pugh B) ve şiddetli karaciğer yetmezliği (Child Pugh C) olan hastalarda enkorafenib önerilmediğinden, bu hastalarda binimetinib uygulanması da önerilmez (bkz. bölüm 4.2 ve 5.2).
Laktoz intoleransı
Mektovi laktoz içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz yetmezliğiya da glukoz- galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.
Bu ilaç her bir film kaplı tablette 1 mmol sodyum (23 mg) dan daha az sodyum içerir yani aslında “sodyum içermez”.
4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri
Diğer ilaçların binimetinib üzerindeki etkileri
Binimetinib öncelikle UGT1A1 aracılı glukuronidasyon yoluyla metabolize edilir. UGT1A1'in aracılık ettiği ilaç etkileşimlerinin kapsamının klinik olarak anlamlı olması muhtemel değildir (bkz. bölüm 5.2); ancak bu, bir klinik çalışmada değerlendirilmediğinden, UGT1A1 indükleyicileri (rifampisin ve fenobarbital gibi) ve inhibitörleri (indinavir, atazanavir, sorafenib gibi) birlikte dikkatle uygulanmalıdır.
Enkorafenib, UGT1A1'in nispeten güçlü bir geri dönüşümlü inhibitörü olmasına rağmen, binimetinib ile enkorafenib birlikte uygulandığında klinik olarak binimetinib maruziyetinde herhangi bir farklılık gözlenmemiştir (bkz. bölüm 5.2).
CYP1A2 enzimlerinin indükleyicileri (karbamazepin ve rifampisin gibi) ve Pgp transport indükleyicileri (Saint John's wort veya fenitoin gibi) binimetinib maruziyetini azaltabilir ve bu da etkinlikte azalmaya neden olabilir.
Binimetinibin diğer ilaçlar üzerindeki etkileri
Binimetinib potansiyel bir CYP1A2 indükleyicisidir ve hassas substratlarla (duloksetin veya teofilin gibi) kullanıldığında dikkatli olunmalıdır.
Binimetinib, OAT3'ün zayıf bir inhibitörüdür ve hassas substratlarla (pravastatin veya siprofloksasin gibi) kullanıldığında dikkatli olunmalıdır.
4.6. Gebelik ve Laktasyon Genel tavsiye
Gebelik kategorisi: D
Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar / Doğum kontrolü
Çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlar binimetinib tedavisi sırasında ve son dozu takiben en az 1 ay süreyle etkili doğum kontrolü kullanmalıdır.
Gebelik dönemi
Gebe kadınlarda binimetinib kullanımına ilişkin veri bulunmamaktadır. Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar üreme toksisitesi göstermiştir (bkz. bölüm 5.3). Binimetinib hamilelik sırasında ve doğum kontrolü kullanmayan çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlarda önerilmez. Binimetinib hamilelik sırasında kullanılırsa veya hasta binimetinib alırken hamile kalırsa, hasta fetüse yönelik potansiyel tehlike konusunda bilgilendirilmelidir.
Laktasyon dönemi
Binimetinib veya metabolitinin insan sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Yeni doğanlar/bebekler için risk göz ardı edilemez. Emzirmenin durdurulup durdurulmayacağına veya MEKTOVI tedavisinin durdurulup durdurulmayacağına, emzirmenin çocuk için yararı ve tedavinin anne için yararı göz önünde bulundurularak karar verilmelidir.
Üreme yeteneği / Fertilite
Binimetinibin fertilite üzerindeki etkisi hakkında veri bulunmamaktadır.
4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler
Binimetinib'in araç veya makine kullanma yeteneği üzerinde minör etkisi vardır. Klinik çalışmalar sırasında binimetinib ile tedavi edilen hastalarda görme bozuklukları bildirilmiştir. Hastalara, görme bozuklukları veya araç ve makine kullanma yeteneklerini etkileyebilecek başka herhangi bir advers reaksiyon yaşarlarsa, araç veya makine kullanmamaları tavsiye edilmelidir (bkz. bölüm 4.4 ve 4.8).
4.8. İstenmeyen etkiler
Güvenlilik profilinin özeti
Enkorafenib (günde bir kez ağızdan 450 mg) ile kombinasyon halinde binimetinib'in (günde iki kez 45 mg oral) (bundan sonra Combo 450 olarak anılacaktır) güvenliliği, iki Faz II çalışmasına dayalı olarak BRAF V600 mutant rezeke edilemeyen veya metastatik melanomlu 274 hastada değerlendirilmiştir. (CMEK162X2110 ve CLGX818X2109) ve bir Faz III çalışması (CMEK162B2301, Bölüm 1) (bundan sonra havuzlanmış Combo 450 popülasyonu olarak anılacaktır). Rezeke edilemeyen veya metastatik melanomlu hastalarda önerilen dozda (n = 274), enkorafenib ile birlikte binimetinib ile tedavi edilen hastalarda meydana gelen en yaygın advers reaksiyonlar (≥ %25) yorgunluk, bulantı, diyare, kusma, retina dekolmanı, karın ağrısı, artralji, kan Kreatin Kinaz artışı ve miyaljidir.
Binimetinib (günde iki kez 45 mg oral) ile kombinasyon halinde enkorafenibin (oral olarak günde bir kez 300 mg) (bundan sonra Combo 300 popülasyonu olarak anılacaktır) güvenliliği, BRAF V600 mutant rezeke edilemeyen veya metastatik melanomlu (bundan sonra Combo 300 popülasyonu olarak anılacaktır) 257 hastada, Faz III çalışmasına (CMEK162B2301, Bölüm 2) göre değerlendirilmiştir. Binimetinib ile birlikte 300 mg enkorafenib ile tedavi edilen hastalarda meydana gelen en yaygın advers reaksiyonlar (≥ %25), yorgunluk, bulantı ve diyare olmuştur.
Advers reaksiyonların tablo halinde listesi
Sıklığın sınıflandırılması için MedDRA sıklık kuralı ve sistem organ sınıfı veri tabanı kullanılmıştır:
Çok yaygın (≥ 1/10) Yaygın (≥ 1/100 ila <1/10)
Yaygın olmayan (≥ 1/1.000 ila <1/100) Seyrek (≥ 1/10.000 ila <1/1.000)
Çok seyrek (<1/10.000)
Bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor)
Her bir sıklık gruplamasında, advers reaksiyonlar azalan ciddiyet sırasına göre sunulur.
Tablo 3:
| Sistem Organ Sınıfı | Advers Reaksiyon | Sıklık |
|---|---|---|
| İyi huylu, kötü huylu ve tanımlanmamış neoplazmlar | Kutanöz skuamöz hücreli karsinoma | Yaygın |
| Bazal hücreli karsinom* | Yaygın olmayan | |
| Cilt papillomu* | Yaygın | |
| Kan ve lenf sistemi hastalıkları | Anemi | Çok yaygın |
| Bağışıklık sistemi hastalıkları | Aşırı duyarlılıkb | Yaygın |
| Metabolizma ve beslenme hastalıkları | Tümör lizis sendromu | Bilinmiyor |
| Sinir sistemi hastalıkları | Periferik nöropati* | Çok yaygın |
| Baş dönmesi* | Çok yaygın | |
| Baş ağrısı* | Çok yaygın | |
| Disguzi | Yaygın | |
| Yüz felcic | Yaygın olmayan | |
| Göz hastalıkları | Görme bozukluğu* | Çok yaygın |
| RPED* | Çok yaygın | |
| Üveit* | Yaygın | |
| Kardiyak hastalıklar | Sol ventrikül disfonksiyonud | Yaygın |
| Vasküler hastalıklar | Kanamae | Çok yaygın |
| Hipertansiyon* | Çok yaygın | |
| Venöz tromboembolizmf | Yaygın | |
| Gastrointestinal hastalıkları | Karın ağrısı* | Çok yaygın |
| Diyare* | Çok yaygın | |
| Kusma* | Çok yaygın | |
| Mide bulantısı | Çok yaygın | |
| Kabızlık | Çok yaygın | |
| Kolitg | Yaygın | |
| Pankreatit* | Yaygın olmayan | |
| Deri ve deri altı doku hastalıkları | Hiperkeratoz* | Çok yaygın |
| Döküntü* | Çok yaygın | |
| Kuru cilt* | Çok yaygın | |
| Kaşıntı* | Çok yaygın | |
| Alopesi* | Çok yaygın | |
| Işığa duyarlılık* | Yaygın | |
| Dermatit akneiform* | Yaygın | |
| Palmar-plantar eritrodisestezi sendromu (PPES) | Yaygın | |
| Eritem* | Yaygın | |
| Pannikülit* | Yaygın | |
| Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları | Artralji* | Çok yaygın |
| Kas hastalıkları/Miyaljih | Çok yaygın | |
| Sırt ağrısı | Çok yaygın | |
| Ekstremitede ağrı | Çok yaygın | |
| Rabdomiyoliz | Yaygın olmayan | |
| Böbrek ve idrar yolu | Böbrek yetmezliği* | Yaygın |
| hastalıkları | ||
| Genel bozukluklar ve uygulama yerine ilişkin durumlar | Ateş* | Çok yaygın |
| Periferik ödem i | Çok yaygın | |
| Yorgunluk* | Çok yaygın | |
| Araştırmalar | Kan kreatin fosfokinaz artışı | Çok yaygın |
| Transaminaz artışı* | Çok yaygın | |
| Gama-glutamil transferaz artışı* | Çok yaygın | |
| Kan kreatinin artışı* | Yaygın | |
| Kan alkalin fosfataz artışı | Yaygın | |
| Amilaz artışı | Yaygın | |
| Lipaz artışı | Yaygın | |
* birden fazla tercih edilen terimi içeren birleşik terimler
a keratoakantom, skuamöz hücreli karsinom, dudak skuamöz hücreli karsinom ve deri skuamöz hücreli karsinomunu içerir.
b anjiyoödem, ilaca aşırı duyarlılık, aşırı duyarlılık, aşırı duyarlılık vasküliti ve ürtiker içerir.
c yüz sinir bozukluğu, yüz felci, yüz parezi içerir.
d sol ventrikül disfonksiyonu, ejeksiyon fraksiyonunda azalma, kalp yetmezliği ve anormal ejeksiyon fraksiyonu içerir.
e beyin kanaması dahil olmak üzere çeşitli bölgelerdeki kanamayı içerir.
f pulmoner emboli, derin ven trombozu, emboli, tromboflebit, tromboflebit yüzeyel ve trombozu içerir.
g kolit, ülseratif kolit, enterokolit ve proktiti içerir.
h kas ağrısı, kas zayıflığı, kas spazmı, kas yaralanması, miyopati, miyoziti içerir.
i sıvı tutulması, periferik ödem, lokalize ödem içerir.
Enkorafenib, CMEK162B2301-Bölüm 2 çalışmasında günde iki kez 45 mg binimetinib (Combo 300) ile kombinasyon halinde günde bir kez 300 mg dozda kullanıldığında, aşağıdaki advers reaksiyonlar için sıklık kategorisi havuzlanmış Combo 450 popülasyonuna kıyasla daha düşüktür: anemi, periferik nöropati, kanama, hipertansiyon, kaşıntı (yaygın) ve kolit, amilaz artışı ve lipaz artışı (yaygın olmayan).
Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı
Deri maligniteleri
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında CuSCC rapor edilmiştir (bkz.
enkorafenib KÜB, bölüm 4.8).
Oküler olaylar
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %29,6'sında (81/274) RPED bildirilmiştir. RPED hastaların %21,2'sinde (58/274) Derece 1 (asemptomatik), hastaların %6,6'sında (18/274) Derece 2 ve hastaların %1,8'inde (5/274) Derece 3’tür. Çoğunlukla retinopati, retina dekolmanı, subretinal sıvı, maküler ödem ve koryoretinopati olarak rapor edilmiş ve hastaların %4,7'sinde (13/274) doz kesintilerine veya doz değişikliklerine yol açmıştır. İlk RPED olayının başlamasına kadar geçen medyan süre (tüm dereceler) 1,5 aydır (0,03 ila 17,5 ay aralığında).
Bulanık görme ve görme keskinliğinde azalma dahil görme bozukluğu, hastaların %21,5'inde (59/274) meydana gelmiştir. Görme bozukluğu genellikle geri dönüşümlüdür.
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında da üveit bildirilmiştir (bkz.
enkorafenib KÜB, bölüm 4.8).
Çalışma CMEK162B2301-Bölüm 2'de, Combo 300 kolunda, %0,4 (1/257) Derece 4 olayı olan hastaların %12,5'inde (32/257) RPED gözlenmiştir.
Sol ventrikül disfonksiyonu
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %8,4'ünde (23/274) LVD rapor edilmiştir. Derece 3 olaylar, hastaların %1,1'inde (3/274) meydana gelmiştir. LVD, hastaların %0,4'ünde (1/274) tedavinin kesilmesine ve hastaların %6,6'sında (18/274) doz kesintilerine veya doz azaltılmasına yol açmıştır.
LVD'nin (herhangi bir derece) ilk ortaya çıkışına kadar geçen medyan süre, %50'nin altında bir LVEF geliştiren hastalarda 4,4 aydır (0,03 ila 21,3 ay aralığında). Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda ortalama LVEF değeri, başlangıçta %63,9 olan ortalamadan %58,1'e düşerek %5,9 düşmüştür. LVD, doz azaltılması veya doz kesilmesinin ardından genellikle geri dönüşümlüdür.
Kanama
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonundaki hastaların %17,9'unda (49/274) hemorajik olaylar gözlenmiştir. Bu vakaların çoğu Derece 1 veya 2 (%14,6) ve %3,3'ü Derece 3 veya 4 olaylardır. Doz kesintisi veya doz azaltması gerektiren az sayıda hasta (%0,7 veya 2/274) olmuştur. Hemorajik olaylar hastaların %1,1'inde (3/274) tedavinin kesilmesine neden olmuştur. En sık görülen hemorajik olaylar hastaların %3,3'ünde (9/274) hematüri, %2,9'unda (8/274) rektal kanama ve hastaların
%2,9'unda (8/274) hematokezidir. Bir hastada eşzamanlı ölüm nedeni olarak çoklu organ yetmezliği ile ölümcül mide ülseri kanaması meydana gelmiştir. 3 hastada ölümcül sonuçlanan hastaların
%1,5'inde (4/274) beyin kanaması meydana gelmiştir. Tüm olaylar, yeni veya ilerleyici beyin metastazları ortamında meydana gelmiştir.
Çalışma CMEK162B2301-Bölüm 2'de, Combo 300 kolunda, hastaların %6,6'sında (17/257) hemorajik olaylar gözlenmiş ve hastaların %1,6'sında (4/257) Derece 3-4 olmuştur.
Hipertansiyon
Combo 450 ile tedavi edilen hastaların %11,7'sinde (32/274) yeni başlayan yüksek kan basıncı veya önceden var olan hipertansiyonda kötüleşme bildirilmiştir. Hipertansiyon olayları, hipertansif kriz (%0,4 (1/274)) dahil hastaların %5,5'inde (15/274) Derece 3 olarak rapor edilmiştir. Hipertansiyon, hastaların %2,9'unda dozun kesilmesine veya ayarlanmasına neden olmuştur. Hipertansif advers reaksiyonlar, hastaların %8,0'ında (22/274) ek tedavi gerektirmiştir.
Venöz tromboembolizm
Combo 450 ile tedavi edilen hastalarda, pulmoner emboli gelişen hastaların %2,2'si (6/274) dahil olmak üzere hastaların %4,7'sinde (13/274) VTE meydana gelmiştir. Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, VTE hastaların %3,6'sında (10/274) Derece 1 veya 2 ve hastaların %1,1'inde (3/274) Derece 3 veya 4 olarak rapor edilmiştir. VTE, hastaların %1,1'inde (3/274) doz kesintilerine veya doz değişikliklerine ve hastaların %4,7'sinde (13/274) ek tedaviye yol açmıştır.
Pankreatit
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında pankreatit rapor edilmiştir (bkz.
enkorafenib KÜB, bölüm 4.8).
Dermatolojik reaksiyonlar
Binimetinib, enkorafenib ile birlikte kullanıldığında dermatolojik reaksiyonlar meydana gelebilir.
Döküntü
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %19,7'sinde (54/274) döküntü meydana gelmiştir. Olayların çoğu hafiftir ve hastaların %0,7'sinde (2/274) Derece 3 veya 4 olaylar rapor edilmiştir. Döküntü, hastaların %0,4'ünde (1/274) tedavinin kesilmesine ve hastaların %1,1'inde (3/274) dozun kesilmesine veya doz değişikliğine yol açmıştır.
Dermatit akneiform
Combo 450 ile tedavi edilen hastalarda, hastaların %4,4'ünde (12/274) dermatit akneiform meydana gelmiştir, bunlar Derece 1 ve 2 dir ve hiçbir olay tedavinin kesilmesine yol açmamıştır. Doz değişikliği hastaların %0,7'sinde (2/274) bildirilmiştir.
Palmar-plantar eritrodisestezi sendromu
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında PPES oluşabilir (bkz. enkorafenib KÜB, bölüm 4.8).
Işığa duyarlılık
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların % 4,0'ında (11/274) ışığa duyarlılık gözlenmiştir. Çoğu olay Derece 1-2 dir, Derece 3 hastaların %0,4'ünde (1/274) rapor edilmiştir ve hiçbir olay tedavinin kesilmesine yol açmamıştır. Hastaların %0,4'ünde (1/274) doz kesintisi veya doz değişikliği bildirilmiştir.
Yüz felci
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında yüz felci rapor edilmiştir (bkz.
enkorafenib KÜB, bölüm 4.8).
Kreatin kinaz yükselmesi/rabdomiyoliz
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %27,0'sinde (74/274) çoğunlukla hafif asemptomatik kan kreatin kinaz yükselmesi rapor edilmiştir. Derece 3 veya 4 advers reaksiyonların insidansı %5,8 (16/274) dir. İlk olayın başlamasına kadar geçen medyan süre 2,7 aydır (aralık: 0,5 ila 17,5 ay).
Binimetinib ile kombinasyon halinde enkorafenib ile tedavi edilen hastaların %0,4'ünde (1/274) rabdomiyoliz bildirilmiştir. Bu hastada rabdomiyoliz ile birlikte semptomatik Derece 4 CK yükselmesi gözlenmiştir.
Böbrek yetmezliği
Binimetinib, enkorafenib ile kombinasyon halinde kullanıldığında kan kreatinin yükselmesi ve böbrek yetmezliği meydana gelmiştir (bkz. enkorafenib KÜB, bölüm 4.8).
Karaciğer testi anormallikleri
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda rapor edilen karaciğer testi anormalliklerinin insidansları aşağıda listelenmiştir:
- Artan transaminazlar: genel olarak %15,7 (43/274) – Derece 3-4: %5,5 (15/274)
- Artan GGT: genel olarak %14,6 (40/274) – Derece 3-4: %8,4 (23/274)
Çalışma CMEK162B2301-Bölüm 2'de, Combo 300 kolunda, karaciğer testi anormalliklerinin insidansı aşağıda listelenmiştir:
- Artan transaminazlar: genel olarak %13,2 (34/257) – Derece 3-4: %5,4 (14/257)
- Artan GGT: genel olarak %14,0 (36/257) – Derece 3-4: %4,7 (12/257)
Gastrointestinal bozukluklar
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %38'inde (104/274) ishal gözlendi ve hastaların
%3,3'ünde (9/274) Derece 3 veya 4 olmuştur. Diyare, hastaların %0,4'ünde dozun kesilmesine ve hastaların %4,4'ünde dozun kesilmesine veya doz modifikasyonuna yol açmıştır. Kabızlık hastaların
%24.1'inde (66/274) meydana gelmiştir ve Derece 1 veya 2’dir. Karın ağrısı, hastaların %27.4'ünde (75/274) ve %2,6'sında (7/274) Derece 3'te rapor edilmiştir. Bulantı, hastaların %2,6'sında (7/274) gözlenen Derece 3 veya 4 ile %41,6'sında (114/274) meydana gelmiştir. Hastaların %2,2'sinde (6/274) bildirilen Derece 3 veya 4 hastaların %28,1'inde (77/274) kusma meydana gelmiştir.
Çalışma CMEK162B2301-Bölüm 2'de, Combo 300 kolunda, hastaların %27,2'sinde (70/257) bulantı gözlemlenmiş ve hastaların %1,6'sında (4/257) Derece 3 olmuştur. Hastaların %0,4'ünde (1/257) bildirilen Derece 3 hastaların %15,2'sinde (39/257) kusma meydana gelmiştir. Diyare, hastaların
%1,6'sında (4/257) bildirilen Derece 3 hastaların %28,4'ünde (73/257) meydana gelmiştir. Gastrointestinal hastalıklar tipik olarak standart medikal tedavi ile yönetilmiştir.
Anemi
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %19,7'sinde (54/274) anemi rapor edilmiştir; Hastaların %4,7'si (13/274) Derece 3 veya 4'e sahiptir. Hiçbir hasta anemi nedeniyle tedaviyi bırakmamıştır, %1,5'i (4/274) doz kesintisi veya doz değişikliği gerektirmiştir.
Çalışma CMEK162B2301-Bölüm 2'de, Combo 300 kolunda, anemi %2,7 (7/257) hastada bildirilen Derece 3-4 hastaların %9,7'sinde (25/257) gözlemlenmiştir.
Baş ağrısı
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %1,5'inde (4/274) Derece 3 dahil olmak üzere hastaların %21,5'inde (59/274) baş ağrısı meydana gelmiştir.
Çalışma CMEK162B2301-Bölüm 2'de, Combo 300 kolunda, hastaların %12,1'inde (31/257) baş ağrısı bildirilmiştir ve hastaların %0,4'ünde (1/257) Derece 3 olmuştur.
Yorgunluk
Havuzlanmış Combo 450 popülasyonunda, hastaların %2,9'unda (8/274) Derece 3 dahil olmak üzere hastaların %43,8'inde (120/274) yorgunluk meydana gelmiştir.
Çalışma CMEK162B2301-Bölüm 2'de, Combo 300 kolunda, %1,6 (4/257) Derece 3-4 olayla hastaların %33,5'inde (86/257) yorgunluk gözlemlenmiştir.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:
Geriyatrik popülasyon:
Combo 450 ile tedavi edilen hastalarda (n = 274) 194 hasta (%70,8) <65 yaşındaydı, 65 hasta (%23,7) 65-74 yaşındaydı ve 15 hasta (%5,5) > 75 yaşındaydı. Yaşlı hastalar (≥ 65) ve daha genç hastalar arasında güvenlilik veya etkililik farklılıkları gözlenmiştir. ≥ 65 yaşındaki hastalar, genç hastalara göre daha sık görülen yan etkiler yaşamamıştır. ≥ 75 yaşındaki küçük hasta grubunda (n=15), hastaların ciddi advers olaylar ve tedavinin kesilmesine yol açan advers olaylar yaşama olasılığı daha yüksektir.
Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması:
Ruhsatlandırma sonrası şüpheli ilaç advers reaksiyonlarının raporlanması büyük önem taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir. (www.titck.gov.tr; e-posta:tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks: 0 312 218 35 99)
4.9. Doz aşımı ve tedavisi
Klinik çalışmalarda tek ajan olarak değerlendirilen en yüksek binimetinib dozu, günde iki kez oral yoldan uygulanan 80 mg'dır ve oküler (koryoretinopati) ve cilt toksisiteleri (dermatit akneiform) ile ilişkilendirilmiştir.
Doz aşımının spesifik bir tedavisi yoktur. Doz aşımı meydana gelirse, hasta gerektiğinde uygun izleme ile destekleyici olarak tedavi edilmelidir.
Binimetinib, plazma proteinlerine yüksek oranda bağlandığından, binimetinib ile doz aşımı tedavisinde hemodiyalizin etkisiz olması muhtemeldir.
5. FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER
5.1. Farmakodinamik özellikler
Farmakoterapötik grup: Antineoplastik ilaç, protein kinaz inhibitörleri, Mitojenle aktifleşen protein kinaz (MEK) inhibitörleri
ATC kodu: L01EE03
Etki mekanizması
Binimetinib, mitojenle aktive olan hücre dışı sinyalle düzenlenen kinaz 1 (MEK1) ve MEK2'nin kinaz aktivitesinin ATP ile rekabet etmeyen, geri dönüşümlü bir inhibitörüdür. Hücresiz sistemde, binimetinib, 12-46 nM'de yarı maksimum inhibitör konsantrasyon (IC50) ile MEK1 ve MEK2'yi inhibe eder. MEK proteinleri, hücre proliferasyonunu destekleyen hücre dışı sinyalle ilişkili kinaz (ERK) yolunun yukarı akış düzenleyicileridir. Melanom ve diğer kanserlerde, bu yol genellikle MEK'i aktive eden mutasyona uğramış BRAF formları tarafından aktive edilir. Binimetinib, MEK'in BRAF tarafından aktivasyonunu inhibe eder ve MEK kinaz aktivitesini inhibe eder. Binimetinib, BRAF V600 mutant melanom hücre dizilerinin büyümesini inhibe eder ve BRAF V600 mutant melanom hayvan modellerinde anti-tümör etkileri gösterir.
Enkorafenib ile kombinasyonu
Binimetinib ve enkorafenib (bir BRAF inhibitörü, bkz. enkorafenib KÜB, bölüm 5.1), MAPK yolunu inhibe ederek daha yüksek anti-tümör aktivitesi ile sonuçlanır.
Ek olarak, enkorafenib ve binimetinib kombinasyonu, in vivo olarak BRAF V600E mutant insan melanom ksenograftlarında tedavi direncinin ortaya çıkmasını önler.
Klinik etkililik ve güvenlilik
BRAF V600 mutant rezeke edilemeyen veya metastatik melanom
Enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib'in güvenliliği ve etkililiği, bir BRAF testi kullanılarak tespit edilen rezeke edilemeyen veya metastatik BRAF V600 E veya K mutantı melanom olan hastalarda 2 bölümlü Faz III, randomize (1:1:1) aktif kontrollü, açık etiketli, çok merkezli bir çalışmada değerlendirilmiştir (Çalışma CMEK162B2301). Hastalarda histolojik olarak doğrulanmış kutanöz veya bilinmeyen primer melanom vardır, ancak uveal veya mukozal melanomu olanlar çalışma dışı bırakılmıştır. Hastaların, rezeke edilemeyen lokal olarak ilerlemiş veya metastatik hastalık için önceden adjuvan tedavi ve bir önceki immünoterapi sırası almalarına izin verilmiştir. BRAF/MEK inhibitörleri ile önceden tedaviye izin verilmemiştir.
Çalışma CMEK162B2301, Bölüm 1
Bölüm 1'de, çalışmadaki hastalar günde iki kez ağızdan 45 mg binimetinib ve ağızdan günde 450 mg enkorafenib (Combo 450, n = 192), ağızdan günde 300 mg enkorafenib (bundan sonra Enco 300, n = 194 olarak anılacaktır) veya günde iki kez oral yoldan 960 mg vemurafenib (bundan sonra Vem, n = 191 olarak anılacaktır) almak üzere randomize edilmiştir. Tedavi, hastalık progresyonuna veya kabul edilemez toksisite gelişene kadar devam etmiştir. Randomizasyon, Amerikan Ortak Kanser Komitesi (AJCC) Aşaması (IIIB, IIIC, IVM1a veya IVM1b, IVM1c'ye karşı) ve Doğu İşbirliği Onkoloji Grubu (ECOG) performans durumu (0'a 1) ve rezeke edilemeyen veya metastatik hastalık için önceki immünoterapi tarafından katmanlara ayrılmıştır (evet yada hayır).
Primer etkililik sonlanım noktası, Combo 450’nin vemurafenib ile karşılaştırıldığı ve kör bir bağımsız inceleme komitesi tarafından değerlendirildiği progresyonsuz sağkalım (PFS) olmuştur.
Araştırmacılar tarafından değerlendirildiği şekliyle PFS (araştırmacı değerlendirmesi) destekleyici bir analizdir. İlave ikincil sonlanı noktası, Combo 450’nin enco 300 ile PFS karşılaştırmasını içemektedir. Combo 450 ile vemurafenib veya Enco 300 arasındaki diğer ikincil etkinlik karşılaştırmaları, BIRC ve araştırmacı değerlendirmesi tarafından değerlendirildiği şekliyle genel sağ kalım (OS), objektif yanıt oranı (ORR), yanıt süresi (DoR) ve hastalık kontrol oranını (DCR) içermiştir.
Hastaların medyan yaşı 56 (aralık 20-89), %58'i erkek, %90'ı beyaz ırktandı ve hastaların %72'sinin başlangıç ECOG performans durumu 0'dı. Çoğu hastada metastatik hastalık vardı (%95) ve Evre IVM1c idi. (%64); Hastaların %27'sinde başlangıç serum laktat dehidrogenaz (LDH) yükselmiş ve hastaların %45'inde başlangıçta tümör tutulumu olan en az 3 organ ve %3.5'inde beyin metastazı vardı. 27 hasta (%5) önceden kontrol noktası inhibitörleri (anti-PD1/PDL1 veya ipilimumab) almıştı (Combo 450 kolunda 8 hasta (%4); vemurafenib kolunda 7 hasta (%4); Enco 300 kolunda 12 hasta
(6 %) metastatik ortamda 22 hasta (Combo 450 kolunda 6 hasta; vemurafenib kolunda 5 hasta; Enco
300 kolunda 11 hasta) ve adjuvan ortamda 5 hasta (Combo 450 kolunda 2 hasta; vemurafenib kolunda
2 hasta dahil) ; Enco 300 kolunda 1 hasta.
Medyan maruziyet süresi Combo 450 ile tedavi edilen hastalarda 11,7 ay, 300 mg enkorafenib ile tedavi edilen hastalarda 7.1 ay ve vemurafenib ile tedavi edilen hastalarda 6,2 ay olmuştur. Combo 450 için medyan rölatif doz yoğunluğu (RDI), binimetinib için %99.6 ve enkorafenib için %100 idi; medyan RDI, Enco 300 için %86,2 ve vemurafenib için %94.5 idi.
CMEK162B2301 çalışmasının 1. Bölümü, vemurafenib ile tedavi edilen hastalara kıyasla Combo 450 ile tedavi edilen hastalarda PFS'de istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme göstermiştir. Tablo 4, kör bir bağımsız radyoloji komitesi tarafından verilerin merkezi olarak gözden geçirilmesine dayanan PFS ve diğer etkinlik sonuçlarını özetlemektedir.
Araştırmacı değerlendirmesine dayalı etkinlik sonuçları, bağımsız merkezi değerlendirme ile tutarlıydı. Katmanlaştırılmamış alt grup analizleri, başlangıçta LDH, ECOG performans durumu ve AJCC aşaması dahil olmak üzere Combo 450 lehine nokta tahminleri gösterdi.
Tablo 4: Çalışma CMEK162B2301, Bölüm 1: Progresyonsuz sağ kalım ve onaylanmış genel yanıt sonuçları (bağımsız merkezi inceleme)
Enkorafenib + binimetinib n = 192 (Combo 450) | Enkorafenib n = 194 (Enco 300) | Vemurafenib n = 191 (Vem) | |
|---|---|---|---|
| Son tarih: 19 Mayıs 2016 | |||
| PFS (birincil analiz) | |||
| Olayların sayısı (%) | 98 (51,0) | 96 (49,5) | 106 (55,5) |
| Ortalama ay | 14,9 | 9,6 | 7,3 |
| (%95 GA) | (11,0, 18.5) | (7,5,14,8) | (5,6, 8,2) |
HRa (%95 GA) (vs Vem) p değeri (katmanlı log- aşaması)b | 0,54 (0.41, 0,71) | ||
| < 0.0001 | |||
| HRa (%95 GA) (vs. Vem) | 0,68 (0,52, 0,90) | ||
| Nominal p-değeri | 0,007 | ||
| HRa (%95 GA) (vs Enco 300) | 0,75 (0,56, 1,00) | ||
p değeri (katmanlı log- aşaması)b | 0,051 | ||
| Onaylanmış genel yanıtlar | |||
| Genel yanıt oranı, n (%) | 121 (63,0) | 98 (50,5) | 77 (40,3) |
| (95 % GA) | (55,8, 69,9) | (43,3, 57,8) | (33,3, 47,6) |
| CR, n (%) | 15 (7,8) | 10 (5,2) | 11 (5,8) |
| PR, n (%) | 106 (55,2) | 88 (45,4) | 66 (34,6) |
| SD, n (%) | 46 (24,0) | 53(27,3) | 73 (38,2) |
| DCR, n (%) | 177 (92,2) | 163 (84,0) | 156 (81,7) |
| (%95 GA) | (87,4, 95,6) | (78,1, 88,9) | (75,4, 86,9) |
| Yanıt süresi | |||
| Ortalama at | 16,6 | 14,9 | 12,3 |
| (%95 GA) | (12,2, 20,4) | (11,1, NE) | (6,9, 16,9) |
GA = güven aralığı; CR = tam yanıt; DCR = hastalık kontrol oranı (CR+PR+SD+Non-CR/Non-PD; Non- CR/Non-PD sadece CR'ye ulaşamayan veya PD'si olan hedef lezyonu olmayan hastalar için geçerlidir); HR
= risk oranı; NE = tahmin edilemiyor; PFS = progresyonsuz sağ kalım; PR = kısmi yanıt; SD = stabil hastalık. Vem = vemurafenib.
a Katmanlı Cox orantılı risk modeline dayalı risk oranı
b Log-aşamalı p-değeri (2-taraflı)
Yaşam Kalitesi (QoL) (son tarih: 19 Mayıs 2016)
Sağlıkla ilgili Yaşam Kalitesi, işlevsellik, melanom semptomları ve tedaviye bağlı advers reaksiyonun hasta tarafından bildirilen sonuçları (PRO) ölçümlerini araştırmak için Kanser Tedavisinin Fonksiyonel Değerlendirilmesi-Melanom (FACT M), Avrupa kanser araştırma ve tedavi organizasyon grubu temel yaşam kalitesi anketi (EORTC QLQ C30) ve EuroQoL 5 Boyut-5 Düzey sınavı (EQ 5D 5L) kullanıldı. Diğer tedavilere kıyasla Combo 450 ile tedavi edilen hastalarda FACT M ve EORTC QLQ C30'da %10'luk kesin bir bozulma önemli ölçüde gecikmiştir. FACT M skorunda kesin %10 bozulmaya kadar geçen medyan süre, Combo 450 kolunda ulaşılmadı ve fark 0,46 (%95 GA: 0,29, 0,72) için bir HR ile vemurafenib kolunda 22,1 aydı (%95 GA: 15,2, NE). EORTC QLQ C30 skorunda %10'luk kesin bozulmaya kadar geçen sürenin analizi, benzer sonuçlar verdi.
Combo 450 alan hastalar, tüm ziyaretlerde başlangıç EQ-5D-5L indeks skorundan ortalama değişiklikte herhangi bir değişiklik veya hafif bir iyileşme bildirirken, vemurafenib veya encorafenib alan hastalar tüm ziyaretlerde düşüşler bildirmiştir (istatistiksel anlamlı farklılıklar ile). Skordaki zaman içindeki değişimin değerlendirilmesi, EORTC QLQ C30 için ve FACT M için tüm ziyaretlerde aynı eğilimi verdi.
Çalışma CMEK162B2301, Bölüm 2
CMEK162B2301 çalışmasının 2. Bölümü, binimetinibin enkorafenib ve binimetinib kombinasyonuna katkısını değerlendirmek için tasarlanmıştır.
Günde iki kez ağızdan 45 mg binimetinib (Combo 300, n = 258) ile kombinasyon halinde kullanılan günlük 300 mg enkorafenib için PFS, Enco 300 için PFS (n = 280, Bölüm 1'den 194 hasta ve Bölüm'den 86 hasta dahil) karşılaştırılmıştır. 2). Bölüm 2'ye kayıt, tüm Bölüm 1 hastaları randomize edildikten sonra başladı.
Çalışma CMEK162B2301'in 1. ve 2. bölümlerinin nihai etkililik analizi (son tarih: 31 Mart 2023 Nihai etkililik analizi, ara analizin sonuçlarıyla tutarlıdır ve Combo 450'nin vemurafenib'e göre OS'de bir fayda gösterdiğini göstermiştir (HR 0,67 [95% GA:0,53,0,84], medyan OS 33,6 aya karşı 16,9 ay). PFS ve ORR (BIRC'ye göre) sonuçları ayrıca Combo 450 lehine sayısal bir faydayı doğrulamıştır, Combo 450 kolunda vemurafenib koluna kıyasla 7,6 ay daha uzun medyan PFS vardır, tüm ayrıntılı nihai etkililik sonuçları aşağıdaki Tablo 5'te ve Şekil 1 ve 2'de yer almaktadır.
Buna ek olarak, Bölüm 2 son analizi Combo 300 (Bölüm 2) ile Enco 300 monoterapisi (Bölüm 1+2) için OS'de sayısal fark göstermiştir (HR 0,89 [95% GA: 0,72,1,09], medyan OS 27,1 ay [95% GA: 21,6,33,3] vs 22,7 ay [95% GA: 19,3,29,3]). Medyan PFS, Combo 300 (Bölüm 2) kolunda Enco 300 (Bölüm 1+2) grubuna göre daha uzun kalmıştır, medyan PFS tahminleri sırasıyla 12,9 ay (95% GA: 10,9, 14,9) ve 9,2 aydır (95% GA: 7,4, 11,1). Onaylanmış ORR (BIRC'ye göre) sırasıyla Combo 300 (Bölüm 2) ve Enco 300 (Bölüm 1 + 2) kollarında %67,8 (95% GA: 61,8, 73,5) ve %51,4’tür (95% GA 45,4, 57,4). Araştırmacı değerlendirmesine göre benzer sonuçlar gözlemlenmiştir.
Tablo 5: Çalışma CMEK162B2301: PFS, OS ve doğrulanmış ORR'nin nihai sonuçları (son tarih: 31 Mart 2023)
Enkorafenib + binimetinib N=192 (Combo 450) | Enkorafenib N=194 (Enco 300) | Vemurafenib N=191 (Vem) | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Son analiz, son tarih: 31 Mart 2023 | |||||
| PFS (BIRC’e göre) | |||||
| Vaka sayısı (%) | 123 (64,1) | 119 (61,3) | 121 (63,4) | ||
| Medyana, ay (%95 GA) | 14,9 (11,0, 20,2) | 9,6 (7,4, 14,8) | 7,3 (5,6, 7,9) | ||
HRc (%95 GA) (vs Vem) Log-rank p-değeri (1 taraflı)* | 0,51 (0,39, 0,66) <0,0001 | 0,68 (0,53, 0,88) 0,0017 | |||
HRc (%95 GA) (vs Enco 300) Log-rank p-değeri (1 taraflı)* | 0,77 (0,60, 0,99) 0,0214 | ||||
| OS | |||||
| Vaka sayısı (%) | 139 (7,4) | 125 (64,4) | 147 (77,0) | ||
Medyana, ay (%95 GA) | 33,6 (24,4, 39,2) | 23,5 (19,6, 33,6) | 16,9 (14,0, 24,5) | ||
Sağkalım olasılığı b 1 yılda % (%95 GA) | 75,5 (68,8, 81,0) | 74,6 (67,6, 80,3) | 63,1 (55,7, 69,7) | ||
| 2 yılda % (%95 GA) | 57,7 (50,3, 64,3) | 49,1 (41,5, 56,2) | 43,2 (35,9, 50,2) | ||
| 3 yılda % (%95 GA) | 46,5 (39,3, 53,4) | 40,9 (33,6, 48,1) | 31,4 (24,8, 38,2) | ||
| 5 yılda % (%95 CI GA) | 34,7 (28,0, 41,5) | 34,9 (27,9, 42,0) | 21,4 (15,7, 27,8) | ||
| 9 yılda % (%95 GA) | 26,0 (19,8, 32,5) | 27,8 (21,1, 34,8) | 18,2 (12,8, 24,3) | ||
HRc (%95 GA) (vs Vem) Log-rank p-değeri (1 taraflı)* | 0,67 (0,53, 0,84) 0,0003 | 0,74 (0,58, 0,94) 0,0063 | |||
HRc (%95 GA) (vs Enco 300) Log-rank p-değeri (1 taraflı)* | 0,93 (0,73, 1,19) 0,2821 | ||||
| Onaylanmış En İyi Genel Yanıt (BIRC’e göre) | |||||
Onaylanmış ORR d, n (%) (%95 GA) | 123 (64,1) (56,8, 70,8) | 100 (51,5) (44,3, 58,8) | 78 (40,8) (33,8, 48,2) | ||
| CR, n (%) | 29 (15,1) | 17 (8,8) | 16 (8,4) | ||
| PR, n (%) | 94 (49,0) | 83 (42,8) | 62 (32,5) | ||
| SD, n (%) | 44 (22,9) | 52 (26,8) | 71 (37,2) | ||
DCR d, n (%) (%95 GA) | 177 (92,2) (87,4, 95,6) | 163 (84,0) (78,1, 88,9) | 155 (81,2) (74,8, 86,4) | ||
| Yanıt Süresi (BIRC’e göre) | |||||
| Medyan a, ay (%95 GA) | 18,6 (12,7, 27,6) | 15,5 (11,1, 29,5) | 12,3 (6,9, 14,5) | ||
GA =Güven aralığı; CR=Tam yanıt; PR=Kısmi yanıt ; SD=Stabil hastalık; DCR=Hastalık kontrol oranı (CR+PR+SD+Non-CR/Non-PD); HR=Tehlike oranı; ORR=genel cevap oranı (CR+PR); PR ve CR, yanıt kriterlerinin ilk karşılanmasından en az 4 hafta sonra yapılan tekrar değerlendirmelerle doğrulanır a Medyan (olaya kadar geçen süre) ve %95 GA'ları Brookmeyer & Crowley yöntemi ile KM tahmini ile üretilir b Sağkalım olasılığı (KM sağkalım tahminlerinden elde edilmiştir, GA'lar için Greenwood formülü kullanılmıştır) c Hem Log-rank testi hem de Cox PH modeli IVRS AJCC aşaması ve ECOG Performans durumuna göre sınıflara ayrılmıştır d tahmini %95 GA, Clopper-Pearson yöntemi kullanılarak elde edilmiştir *nominal p değeri | |||||
Şekil 1: Çalışma CMEK162B2301: BIRC'e göre PFS'nin Kaplan-Meier grafiği (son tarih: 31 Mart 2023)




Olaysız olasılık (%)
Şekil 2: Çalışma CMEK162B2301: OS'nin Kaplan-Meier grafiği (son tarih: 31 Mart 2023)














BRAF V600E Mutant ileri evre Küçük hücreli olmayan akciğer kanseri – Çalışma ARRAY-818-202 Binimetinib'in enkorafenib ile kombinasyonunun güvenliği ve etkinliği, Faz II, açık etiketli, çok merkezli, karşılaştırmasız bir çalışmada (Çalışma ARRAY-818-202, PHAROS) incelendi. Hastaların, BRAF V600E mutasyonu ile histolojik olarak doğrulanmış metastatik KHDAK, ECOG performans durumu 0 veya 1 ve ölçülebilir hastalığa sahip olmaları gerekiyordu. Hastalar, metastatik durumda 0 veya 1 önceki sistemik tedavi hattı almışlardı. BRAF inhibitörleri veya MEK inhibitörlerinin önceki kullanımı yasaktı.
Hastalar, yerel laboratuvar testi ile tümör dokusunda veya kanda (örneğin, ctDNA genetik testi) BRAF V600E mutasyonunun belirlenmesine dayanarak kaydedildi. BRAF V600E mutasyon durumunun merkezi doğrulaması (yani protein etkisi V600E olan herhangi bir kısa varyant), kayıtta toplanan arşiv veya taze tümör dokusu üzerinde gerçekleştirildi ve FoundationOne CDx – F1CDx (doku) testi kullanıldı.
Analitik duyarlılık, kısa varyantlar için varyant allel frekansını (VAF) değerlendirerek, F1CDx için Tespit Limiti (LoD) çalışması aracılığıyla vuruş oranı yöntemi kullanılarak (≥ %95 tespit ile en düşük seviye olarak tanımlanır) değerlendirildi. F1CDx için, substitüsyon için medyan LoD'nin %3,2 VAF olduğu belirlendi.
Toplamda 98 hasta kaydedildi ve binimetinib 45 mg ağızdan günde iki kez ve encorafenib 450 mg ağızdan günde bir kez tedavi edildi. Tedavi, hastalığın ilerlemesi veya kabul edilemez toksisiteye kadar devam etti.
Birincil etkinlik sonuç ölçütü, Bağımsız Radyoloji İncelemesi (IRR) tarafından değerlendirilen RECIST v1.1'e göre objektif yanıt oranı (ORR) idi. İkincil uç noktalar arasında yanıt süresi (DoR), hastalık kontrol oranı (DCR), hastalıksız sağkalım (PFS) ve genel sağkalım (OS) yer aldı. Tedaviye yeni başlayan hastalar için 18,2 ay ve daha önce tedavi edilmiş hastalar için 12,8 ay olan birincil analiz sonuçları aşağıda sunulmaktadır.


Olaysız olasılık (%)
Bu çalışmaya kaydedilen 98 hastadan 59'u (%60,2) tedaviye yeni başlayanlardı. Hastaların medyan yaşı 70 yıl (47-86), %53'ü kadındı, %88'i beyazdı ve %30'u hiç sigara içmemişti. %74'ü başlangıçta ECOG performans durumu 1'e sahipti (tedaviye yeni başlayan popülasyonda katılımcıların %67,8'i ve daha önce tedavi edilmiş popülasyonda %82,1'i başlangıçta PS 1'e sahipti). Tüm hastalar metastatik hastalığa sahipti, bunlardan %8'i başlangıçta beyin metastazına sahipti ve %97'si adenokarsinomaydı.
Birincil analiz zamanında, tedaviye yeni başlayan popülasyonda IRR tarafından değerlendirilen ORR'nin birincil uç noktası %74,6 (95% GA: 61,6, 85,0) idi, buna 9 (%15,3) tam yanıt (CR) ve 35 (%59,3) kısmi yanıt (PR) dahildi. Daha önce tedavi edilmiş popülasyonda IRR tarafından değerlendirilen ORR %46,2 (95% GA: 30,1, 62,8) idi, buna 4 (%10,3) tam yanıt (CR) ve 14 (%35,9) kısmi yanıt (PR) dahildi.
Ek 10 aylık takip ile güncellenen sonuçlar (tedaviye yeni başlayan hastalarda medyan maruz kalma süresi 16,3 ay ve daha önce tedavi edilmiş hastalarda 5,5 ay) Tablo 6'da sunulmaktadır.
Tablo 6: Çalışma ARRAY-818-202: Etkililik Sonuçları
| Binimetinib ile Enkorafenib | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Tedaviye Yeni Başlayan (N=59) | Daha Önce Tedavi Edilmiş (N=39) | ||||||||
| IRR'ye Göre ORR | |||||||||
| ORR, % (95% GA) | %75 (62, 85) | %46 (30, 63) | |||||||
| CR, % | %15 | %10 | |||||||
| PR, % | %59 | %36 | |||||||
| IRR'ye Göre DoR | N=44 | N=18 | |||||||
| Ortalama Yanıt Süresi (DoR), aylar (95% GA) | 40,0 (23,1, NE)* | 16,7 (7,4, NE)* | |||||||
| % Yanıt Süresi (DoR) ≥12 ay olanlar | %64 | %44 | |||||||
* İlerlemenin ve ölümün yanı sıra yeni anti-kanser tedavisini bir olay olarak değerlendiren duyarlılık analizinden elde edilen sonuçlar, tedaviye yeni başlayan hastalarda 23,1 ay (14,8; NE) ve daha önce tedavi edilmiş hastalarda 12,0 ay (6,3; NE) olarak belirlenmiştir.
N = hasta sayısı; ORR = Objektif Yanıt Oranı; GA = Güven Aralığı; CR = Tam Yanıt; PR = Kısmi Yanıt; DoR = Yanıt Süresi; IRR = Bağımsız Radyoloji İncelemesi; NE = hesaplanamayan
Kardiyak elektrofizyoloji
Günde iki kez 45 mg binimetinib ile kombinasyon halinde günde bir kez 450 mg enkorafenibin (Combo 450) birleştirilmiş çalışmalarının güvenlilik analizinde, 450 mg enkorafenib artı binimetinib'de yeni QTc uzaması > 500 msn insidansı %0,7 (2/268) olmuştur ve enkorafenib tek ajan grubunda %2,5 (5/203). Tedavi öncesi değerlere kıyasla > 60 ms'lik QTc uzaması, enkorafenib ve binimetinib grubunda %4,9 (13/268) hastada ve enkorafenib tek ajan grubunda %3,4 (7/204) gözlenmiştir (bkz. Enkorafenib KÜB bölüm 5.1).
Pediyatrik popülasyon
Avrupa İlaç Ajansı, melanomda pediyatrik popülasyonun bir veya daha fazla alt grubunda binimetinib ile yapılan çalışmaların sonuçlarını sunma yükümlülüğünü ertelemiştir (pediyatrik kullanım hakkında bilgi için bkz. bölüm 4.2).
5.2. Farmakokinetik özellikler
Binimetinib'in farmakokinetiği, sağlıklı deneklerde ve solid tümörleri olan ve ilerlemiş ve rezeke edilemeyen veya metastatik kutanöz melanomlu hastalarda incelenmiştir. Enkorafenib ile birlikte günde iki kez tekrarlanan dozlamadan sonra, binimetinib için kararlı durum koşullarına, önemli bir birikim olmaksızın 15 gün içinde ulaşılmıştır. Popülasyon PK modellemesi ile tahmin edildiği gibi, enkorafenib ile kombinasyon halinde ortalama (%CV) Cmax,ss 654 ng/mL (%34,7) ve ortalama AUCss 2,35 ug.saat/mL (%28,0) idi. Binimetinib farmakokinetiğinin yaklaşık olarak doz-doğrusal olduğu gösterilmiştir.
Emilim:
Oral uygulamadan sonra binimetinib, medyan Tmaks değeri 1,5 saat ile hızla emilir. Sağlıklı deneklerde tek oral 45 mg [14C] binimetinib dozunun ardından binimetinib dozunun en az %50'si emilmiştir. Yüksek yağlı, yüksek kalorili bir yemekle birlikte 45 mg'lık tek bir binimetinib dozunun uygulanması, maksimum binimetinib konsantrasyonunu (Cmax) %17 azaltırken, konsantrasyon- zaman eğrisi (EAA) altındaki alan değişmemiştir. Sağlıklı gönüllülerde yapılan bir ilaç etkileşimi çalışması, mide pH'ını değiştiren bir ajanın (rabeprazol) varlığında binimetinib maruziyet derecesinin değişmediğini göstermiştir.
Dağılım:
Binimetinib, in vitro olarak insan plazma proteinlerine %97,2 bağlanır. Binimetinib plazmada kandan daha fazla dağılır. İnsanlarda kan-plazma oranı 0,718'dir. Sağlıklı deneklerde 45 mg'lık [14C] tek oral binimetinib dozunun ardından, binimetinib'in görünen dağılım hacmi (Vz/F) 374 L'dir.
Biyotransformasyon:
Sağlıklı deneklerde 45 mg'lık [14C] tek bir oral binimetinib dozunun ardından, insanlarda gözlenen binimetinibin birincil biyotransformasyon yolları, glukuronidasyon, N-dealkilasyon, amid hidrolizi ve yan zincirden etan-diol kaybını içerir. Direkt glukuronidasyonun binimetinib klerensine maksimum katkısının %61,2 olduğu tahmin edilmiştir. Sağlıklı deneklerde 45 mg'lık [14C] tek bir oral binimetinib dozunun ardından, plazmada dolaşan radyoaktivite EAA'sının yaklaşık %60'ı binimetinibe bağlanabilir. In vitro, CYP1A2 ve CYP2C19, klinik olarak binimetinib maruziyetinin
%20'sinden daha azını temsil eden aktif metabolit oluşumunu katalize eder.
Eliminasyon:
Sağlıklı deneklerde 45 mg'lık [14C] tek oral binimetinib dozunun ardından, radyoaktivitenin ortalama
%62,3'ü dışkıda, %31,4'ü idrarda elimine edilmiştir. İdrarda radyoaktivitenin %6,5'i binimetinib olarak atılmıştır. Binimetinib'in ortalama (%CV) görünür klerensi (CL/F) 28,2 L/saat (%17,5) idi. Medyan (aralık) binimetinib terminal yarı ömrü (T1/2) 8,66 saat (8,10 ila 13,6 saat) olmuştur.
Doğrusallık / doğrusal olmayan durum: Veri bulunmamaktadır.
İlaç etkileşimleri
UGT1A1 indükleyicileri veya inhibitörlerinin binimetinib üzerindeki etkisi
Binimetinib öncelikle UGT1A1 aracılı glukuronidasyon yoluyla metabolize edilir. Ancak klinik çalışma alt analizinde, binimetinib maruziyeti ile UGT1A1 mutasyon durumu arasında belirgin bir ilişki gözlemlenmemiştir. Ek olarak, 400 mg atazanavirin (UGT1A1 inhibitörü) 45 mg binimetinib maruziyeti üzerindeki etkisini araştırmak için yapılan simülasyonlar, atazanavir varlığında veya yokluğunda benzer binimetinib Cmaks'ı öngörmüştür. Bu nedenle, UGT1A1'in aracılık ettiği ilaç etkileşimlerinin kapsamı minimaldir ve muhtemelen klinik olarak anlamlı değildir; bununla birlikte, bu resmi bir klinik çalışmada değerlendirilmediğinden, UGT1A1 indükleyicileri veya inhibitörleri dikkatle uygulanmalıdır.
CYP enzimlerinin binimetinib üzerindeki etkisi
In vitro, CYP1A2 ve CYP2C19, oksidatif N-desmetilasyon yoluyla aktif metabolit AR00426032 (M3) oluşumunu katalize eder.
Binimetinib'in CYP substratları üzerindeki etkisi
Binimetinib, CYP1A2 ve CYP2C9'un zayıf bir geri dönüşümlü inhibitörüdür.
Taşıyıcıların binimetinib üzerindeki etkisi
In vitro deneyler, binimetinib'in bir P-glikoprotein (P-gp) ve meme kanseri direnç proteini (BCRP) substratı olduğunu gösterir. Binimetinib orta ila yüksek pasif geçirgenlik gösterdiğinden, P-gp veya BCRP'nin inhibisyonunun binimetinib konsantrasyonlarında klinik olarak önemli bir artışla sonuçlanması olası değildir.
Binimetinibin taşıyıcılar üzerindeki etkisi
Binimetinib, OAT3'ün zayıf bir inhibitörüdür. Binimetinibin diğer taşıyıcılar üzerinde neden olduğu klinik olarak anlamlı ilaç-ilaç etkileşimleri beklenmemektedir.
Binimetinib, UGT'ler ve CYP1A2 tarafından metabolize edilir ve Pgp için bir substrattır. Bu enzimlerin spesifik indükleyicileri çalışılmamıştır ve etkinlik kaybına neden olabilir.
Özel popülasyonlar
Yaş, vücut ağırlığı
Popülasyon farmakokinetik analizine göre, yaş veya vücut ağırlığı, binimetinibin sistemik maruziyeti üzerinde klinik olarak önemli bir etkiye sahip değildir.
Cinsiyet
Popülasyon farmakokinetik (PK) analizine göre, binimetinibin PK'si, kadınlarla karşılaştırıldığında erkeklerinkiyle benzerdir.
Irk
Binimetinib maruziyetindeki potansiyel farklılıkları ırk veya etnik kökene göre değerlendirmek için yeterli veri yoktur.
Karaciğer yetmezliği
Binimetinib esas olarak karaciğer yoluyla metabolize edilip elimine edildiğinden, orta ila şiddetli karaciğer yetmezliği olan hastalarda maruziyet artabilir. Binimetinib ile özel bir klinik çalışmanın sonuçları, yalnızca hafif bozukluğu olan hastalarda (Child Pugh Sınıf A) ve normal karaciğer fonksiyonu olan hastalarda benzer maruziyetleri gösterir. Orta (Child Pugh Sınıf B) ve şiddetli (Child Pugh Sınıf C) karaciğer yetmezliği olan hastalarda toplam binimetinib maruziyetinde (EAA) iki kat artış gözlenmiştir (bkz. bölüm 4.2). Bu artış, serbest binimetinib maruziyeti düşünüldüğünde hem orta hem de şiddetli karaciğer yetmezliğinde üç katına çıkar (bkz. bölüm 4.2).
Gilbert sendromu
Binimetinib, Gilbert hastalığı olan hastalarda değerlendirilmemiştir. Binimetinibin hepatik dönüşümünün ana yolu glukoronidasyon olduğundan, tedavi kararı tedaviyi yapan hekim tarafından bireysel yarar-risk dikkate alınarak verilmelidir.
Böbrek yetmezliği
Binimetinib minimal renal eliminasyona uğrar. Özel bir klinik çalışmanın sonuçları, CL/F eşleşen sağlıklı deneklerle karşılaştırıldığında şiddetli böbrek yetmezliği (eGFR ≤ 29 mL/dk/1,73 m2) olan hastalarda maruziyette %29 artış (AUCinf), Cmax'ta %21 artış ve CL'de %22 azalma olduğunu göstermiştir.. Bu farklılıklar, bu çalışmanın her iki grubunda da bu parametreler için gözlemlenen değişkenlik (%25 - %49) ve daha önce hasta klinik çalışmalarında gözlemlenen değişkenlik dahilindeydi, dolayısıyla bu farklılıkların klinik olarak anlamlı olması muhtemel değildir.
Böbrek yetmezliğinin enkorafenib ile kombinasyon halinde binimetinib farmakokinetiği üzerindeki etkileri klinik olarak değerlendirilmemiştir.
5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri
Sıçanlarda 6 aya kadar tekrarlanan oral binimetinib uygulaması, insan terapötik maruziyetlerinin 7 ila 12,5 katı kadar yumuşak doku mineralizasyonu, mide mukozal lezyonları ve geri dönüşümlü minimal ila hafif klinik patoloji değişiklikleri ile ilişkilendirilmiştir. Sıçanlarda yapılan bir gastrik tahriş çalışmasında, yüzeyel mukozal lezyonların ve hemorajik ülserlerin insidansında artış gözlenmiştir. Sinomolgus maymunlarında, binimetinib'in oral uygulaması, gastrointestinal intolerans, orta derecede klinik patoloji değişiklikleri, kemik iliği hiperselülaritesi ve insan terapötik maruziyetlerinin altındaki en düşük dozlarda geri dönüşümlü olan gastrointestinal inflamasyonun mikroskobik bulguları ile ilişkilendirilmiştir.
Binimetinib'in karsinojenik potansiyeli değerlendirilmemiştir. Binimetinib ile yapılan standart genotoksisite çalışmaları negatiftir.
Binimetinib'in potansiyel embriyo-fetal etkileri sıçanlarda ve tavşanlarda değerlendirilmiştir. Sıçanlarda, düşük gestasyonel vücut ağırlığı artışı ve fetal vücut ağırlıkları ve kemikleşmiş fetal sternebra sayısında azalma kaydedilmiştir. İnsan terapötik maruziyetinin 14 katında hiçbir etki kaydedilmemiştir.
Tavşanlarda mortalite, maternal fiziksel toksisite belirtileri, düşük gestasyonel vücut ağırlığı ve düşük kaydedilmiştir. Canlı fetüslerin sayısı ve fetal vücut ağırlıkları azalmış ve implantasyon sonrası kayıp ve rezorpsiyonlar artmıştır. En yüksek dozlarda, fetal ventriküler septal defektlerin ve pulmoner gövde değişikliklerinin artan bir alt insidansı kaydedilmiştir. İnsan terapötik maruziyetinin 3 katında hiçbir etki gözlenmedi.
Binimetinib ile doğurganlık çalışmaları yapılmamıştır. Sıçanlarda ve maymunlarda yapılan tekrarlanan doz toksisite çalışmalarında, üreme organlarının patolojik inceleme sonuçlarında herhangi bir risk gözlenmemiştir.
Binimetinib in vitro fototoksik potansiyele sahiptir.
İnsanlarda önerilen dozla elde edilenden 3,8 kat daha yüksek maruziyet sağlayan oral dozda in vivo olarak minimum ışığa duyarlılaşma riski gösterilmiştir. Bu veriler, hastalarda terapötik dozlarda binimetinib ile fototoksisite için minimum risk olduğunu göstermektedir.
6. FARMASÖTİK ÖZELLİKLER
6.1. Yardımcı maddelerin listesi
Çekirdek tablet
Laktoz monohidrat (sığır sütü kaynaklı) Mikrokristalin selüloz
Susuz kolloidal silika Kroskarmeloz sodyum Magnezyum stearat
Tablet kaplama Polivinil alkol Makrogol 3350 Titanyum dioksit
Talk
Kırmızı demir oksit Siyah demir oksit
6.2. Geçimsizlikler
Geçerli değildir.
6.3. Raf ömrü
36 ay.
6.4. Saklamaya yönelik özel tedbirler
30°C altındaki oda sıcaklığında saklayınız.
6.5. Ambalajın niteliği ve içeriği
12 tablet içeren PVC/PVDC/Alu opak blister. Her bir kutu 84 tablet içerir.
6.6. Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler
Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller “Tıbbi atıkların kontrolü yönetmeliği” ve “Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmelikleri”ne uygun olarak imha edilmelidir.
7. RUHSAT SAHİBİ
PIERRE FABRE İLAÇ A.Ş.
Anel İş Merkezi
Ümraniye – İSTANBUL
Tel: 0 216 636 74 00
Faks: 0 216 636 74 04
8. RUHSAT NUMARASI
14/06/2024
9. İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ
2024/185
